De zesde editie van Fifty Lab ging gisteren alweer de laatste ronde in, al werd het geen zorgeloze dag voor de organisatie. Redelijk kortdag lieten twee acts weten niet meer te kunnen afzakken naar Brussel en moest er dus een creatieve oplossing bedacht worden om de ontstaande gaten in het schema opnieuw in te vullen. Wat dan weer wel goed nieuws was voor de organisatie, was het feit dat de tickets voor de slotdag al op voorhand uitverkocht waren en dat was merkbaar in de zalen. Het werd weer net iets drukker in vergelijking met de eerste en de tweede festivaldag, en dat was uiteraard goed nieuws voor de artiesten die speelden. Naar wie wij gingen en wat we ervan vonden, lees je hieronder.
Pyo @ BourseBeurs Basement
Onze ontdekkingstocht startte gisteren in de BourseBeurs, waar Brusselaar Karel Piot zijn project Pyo kwam voorstellen. Met enkele miljoenen streams en tours in Frankrijk, Japan en Zuid-Korea achter de rug heeft Pyo al een opmerkelijk parcours afgelegd, en met een debuutalbum in het verschiet wil hij graag ook in eigen land wat meer erkenning krijgen. Om zijn grote droom waar te maken, is hij nu fulltime bezig met muziek en dat was te merken aan zijn show in de Basement. Karel Piot had heel goed nagedacht op welke manier hij het publiek kon betrekken en meekrijgen in zijn show, en daarvoor liet hij ons kennis maken met de verschillende facetten in zijn muziek. Zo hoorden we het dromerige van The Haunted Youth hier en daar doorschemeren, voelden we de knaldrang van EKKSTACY tijdens de meer rockende passages en hoorden we zijn gevoel voor catchy poppunkrefreinen à la mgk. Tussendoor gooide hij er nog een stampend technonummer tussen dat verrassend genoeg niet uit de toon viel met de rest. Pyo speelde met een instelling alsof hij voor duizenden mensen stond en wij zouden er niet van opkijken mochten er ooit effectief zoveel mensen naar zijn concerten komen kijken.
Nena Planeta @ BourseBeurs Agora
In de zaal ernaast bood Nena Planeta niet veel later een toch heel andere sfeer. Het project ontstond tijdens een jamsessie in Brussel en het klikte zodanig goed tussen haar en de drie bandleden dat ze inmiddels al heel wat nummers bij elkaar hebben geschreven en gecreëerd. Een kleine maand geleden brachten ze met “Sneaky” een eerste single uit, dus in de Agora hoorden we vooral heel wat onuitgebrachte songs. Dat er best wel wat potentieel zit in de nummers, zag je aan de reacties van de behoorlijk goed gevulde zaal, want die reageerde best opgetogen over hetgeen ze hoorde. Dat de teksten grotendeels in het Spaans werden gebracht, versterkte alleen maar de interesse en er zaten ook best wel wat raps tussen die meer pit bevatten dan een gemiddelde tequila-shot. Mits nog wat poleren en opblinken zit er wel degelijk een zeker potentieel in Nena Planeta, al helpen optredens op festivals als Fifty Lab alvast bij het opdoen van de nodige ervaring.
oreglo @ Ancienne Belgique (AB Club)
oreglo maakt tegenwoordig een spannende evolutie door. Het drietal uit Londen begon zijn geschiedenis als band met vrij klassieke UK jazz, maar is met zijn nieuwe ep The Whirr momenteel aan heel nieuwe weg aan het inslaan. In de AB Club kregen we een uitgelezen kans om ons vertrouwd te maken met die nieuwe stijl, al ging dat toch iets minder hapklaar dan verwacht. De punkjazz klonk namelijk behoorlijk abstract en hoekig, en zette ons geregeld op het verkeerde been door ritmes aan te passen en de gitaar nadrukkelijker op de voorgrond te brengen. De eyecatcher was echter de tuba die aan de hand van verschillende pedalen door een basversterker werd gejaagd en zo ook wel muzikaal accenten kon leggen. oreglo begon namelijk naam te maken als viertal, en dat kon wel geregeld verrassen, zoals toen de titeltrack van hun nieuwe ep finaal nog eens alles uit de kast haalde. We zijn alvast benieuwd naar de evolutie van de punkjazz en op welke manier oreglo het genre misschien nieuw leven kan inblazen.
Olive Jones @ Beursschouwburg Golden Space
Het is altijd fijn als je even van de drukte in de Brusselse binnenstad kan ontsnappen en zo tot rust kan komen. Die rust vonden we terug in de Beursschouwburg Golden Space bij Olive Jones. Misschien heb je haar stem al eens gehoord op een nummer van Gotts Street Park, want nu al ruim drie jaar is ze als zangstem een belangrijk bouwsteen in diens neosoulsound. Ook op eigen houtje begint het voor Olive Jones de goede kant uit te gaan en dat konden we gisteren horen tijdens haar solodebuut in ons land. Haar nummers bracht ze volledig solo met een gitaar bij de hand en in die intieme setting kwam haar bloedmooie stem het beste tot haar recht. Van bij het begin, met de single “A Women’s Heart”, kreeg ze de zaal muisstil en mee in haar verhaal. Het leek alsof zingen haar geen moeite kost en dat het de vanzelfsprekendheid zelve is, maar we kennen maar weinig artiesten die zoveel soul en kleur in hun stem krijgen. Na “Tell Me Why”, dat ze voor de gelegenheid in een gestripte versie bracht, waren er met “Summer Rain” en gloednieuwe single “End of Time” nog wat meer nummers om je aan op te warmen. Het hoogtepunt van onze derde dag was hiermee dus al een feit.
EV @ Madame Moustache
Voor ons laatste optreden van deze editie gingen we nog even langs Madame Moustache. De zaal is nog maar recent heropend en was op deze slotdag voor de gelegenheid dus ook een extra podium om nog iets meer artiesten een podium te bieden. Wij namen een kijkje bij de Ierse rapper EV, die we eerder dit jaar ook al op Leffingeleuren aan het werk zagen. De omstandigheden waren deze keer wel net iets moeilijker, zeker omdat het geluid van Madame Moustache niet per se geschikt leek voor de beats en raps van EV. Het volume zat naar ons gevoel te laag en daarom kwamen nummers zoals “Cuppa Tea” net iets minder lekker binnen. Gelukkig liet de rapper zich daardoor niet afremmen, want voor hem betekende het optreden op Fifty Lab meteen ook zijn laatste show van het jaar. Het aanwezige publiek kreeg hij ook mede door zijn goede publieksinteractie nog vlotjes mee, al bleven wij voor de rest toch eerder op onze honger zitten.
