AlbumsRecensies

London Elektricity – Lunatics & Legends (★★★½): De brug tussen jazz en drum-‘n-bass

Binnen de drum-‘n-bassscene is Tony Colman, ook gekend onder zijn artiestennaam London Elektricity, een icoon. Hij is mede-oprichter van het meest succesvolle drum-‘n-basslabel Hospital Records en werkte er achter de schermen samen met onder andere High Contrast en onze landgenoot Netsky. Na een kleine drie decennia sloeg hij echter een andere weg in en verliet hij Hospital Records. Het label was te commercieel geworden en Colman wou terug naar de basis. Daarvoor richtte hij opnieuw een label op, Fast Soul Music, waaronder hij terug wat meer van zijn eigen muziek wou uitbrengen. Daarnaast is hij ook host van zijn gelijknamige podcast, waar hij maandelijks nieuwe nummers op presenteert. Toch is het zeker mogelijk dat je amper hebt gehoord van London Elektricity. Hij maakt eerder rustige liquid drum-‘n-bass en wordt daardoor niet vaak gedraaid door de hedendaagse artiesten.

Dat wilt echter niet zeggen dat hij geen muzikaal succes kende. Hij bracht al meerdere albums uit en scoorde voordien al met nummers als “Just One Second”, “Build A Better World” en “Meteorites”. Hij blijft trouw aan zijn stijl en hij laat zich niet beïnvloeden door de ontwikkelingen binnen het genre. Bovendien was hij in een ver verleden mede-oprichter en lid van de jazzband Izit, waarvan we nog steeds elementen terugvinden in zijn hedendaagse muziek. Het is vanuit die authenticiteit en achtergrond dat hij zijn nieuwe album Lunatics & Legends maakte. Daarnaast weet London Elektricity als geen ander nieuw opkomend talent te spotten en er vervolgens mee samen te werken. Ook voor zijn nieuwe album wist hij enkele ‘lunatics’ en ‘legends’ binnen de drum-‘n-bassscene te strikken voor een samenwerking. Met grote benieuwdheid beluisteren we zijn kersverse creatie, al verwachten we geen harde drop of vettige drums.

Voor zijn eerste nummer deed London Elektricity al meteen beroep op Catching Cairo. Zij weet als geen ander met haar stem een drum-‘n-bassnummer te voorzien van een warme sfeer. Begeleid door enkele zachte drums zetten ze zo meteen de toon van het album. We vloeien op liquid drum-‘n-bass doorheen de eerste nummers en komen zo aan bij Danny Bryd, ondertussen ook een gevestigde waarde. Samen maakten ze het nummer “Echoes In The Dance”, dat een funky vibe heeft en wat snelheid brengt. Die snelheid maakt echter al snel plaats voor de jazztrompet van Stanley Colman in het nummer “The Numbers Man (Part 1)”. De naam Colman herkennen we, en inderdaad, voor dit nummer werkte London Elektricity samen met zijn jongste zoon. De nieuwe generatie Colman staat zo al bijna klaar om de fakkel over te nemen. Een tweetal nummers later bereiken we met het talent Zara Kershaw haar zuivere en zachte stem de eerste helft van het album.

London Elektricity lootst ons met groovy-achtige melodiën zacht doorheen de tweede helft. We dromen even zorgenloos weg en we laten Catching Cairo’s stem ons weer helemaal inpakken in het vloeiende “Always Golden”. Met de hulp van onder andere Makoto, een andere gevestigde waarde in de liquid drum-‘n-bassscene, verhoogt het tempo en worden we uit onze droom geschud door een funky beat. Na dit intermezzo laat London Elektricity ons weer mooi ontspannen. Opeens horen we een herkenbare stem, die van de oude bekende Elsa Esmeralda. Voordien werkte Tony Colman al verschillende nummers met haar af en ook hier kon de zangeres eigenlijk niet ontbreken. Na twaalf nummers komen we aan bij het slotstuk van Lunatics & Legends. Met “The Numbers Man (Part 2)” doet Colman nog een laatste maal beroep op de magische jazztrompet van zijn zoon en sluit hij zo zijn album af met een familiaal Colman-moment.

Met Lunatics & Legends bewijst London Elektricity op een sterke manier dat een goed drum-‘n-bassalbum niet altijd harde drops of aanstekelijke beats nodig heeft. Sterker nog, drum-‘n-bass en jazz gaan misschien wel hand in hand met elkaar. Met warme en zachte composities pakt hij ons doorheen het album helemaal in. Enerzijds bevat het album wel geen echte zwoele dansnummers maar anderzijds was dat ook nooit Colmans doel. Hij gaf eerder aan met zijn werk een ‘emotionele belefenis’ af te willen leveren en slaagt daar wel redelijk in. Kortom, Lunatics & Legends is een ideaal album om op te leggen na een stevige avond van loeiharde drum-‘n-bassdrops om zo dankzij dit album weer volledig tot rust te komen.

Facebook / Instagram

Ontdek “Always Golden”, ons favoriete nummer van Lunatics & Legends, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.

Related posts
Interviews

Interview Tony Colman (London Elektricity & Hospital Records): “Als een nummer geen emoties losmaakt, dan is het nummer het niet waard om het te releasen”

Toen Jim en TMF op hun laatste poten mankten, plooiden ze met de regelmaat van de klok “Iron Heart” van ene Boris Daenen,…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *