Features, Interviews

Interview Tony Colman (London Elektricity & Hospital Records): “Als een nummer geen emoties losmaakt, dan is het nummer het niet waard om het te releasen”

Toen Jim en TMF op hun laatste poten mankten, plooiden ze met de regelmaat van de klok “Iron Heart” van ene Boris Daenen, oftewel Netsky, in hun playlists. Het nummer betekende de commerciële doorbraak van Drum & Bass bij het Belgische publiek. Het genre gaat wel al vele jaren langer mee dan dat. We gingen in gesprek met een van haar pioniers; Tony Colman. We hadden het met hem over zijn Vlaamse poulain, zijn Big Band-project en het runnen van Hospital Records.

DJ-sets draaien als London Elektricity, big band shows spelen als bassist binnen zijn eigen London Elektricity Big Band en tegelijkertijd ook nog eens één van de grootste labels binnen het genre runnen. Hoe verdeelt Colman zijn tijd? “Vroeger deed ik letterlijk alles binnen Hospital Records, maar naarmate we groeiden kon ik steeds meer zaken delegeren. Nu heb ik binnen Hospital Records drie assisterende directeurs. Mijn rol is er vooral één van creatieve visie. Nu ben ik dagelijks aan de slag binnen de A&R-afdeling (n.v.d.r Artist and Repertoire) en ben ik betrokken bij de uitwerking van allerhande concepten. Visuals, branding, … het beste aan Hospital Records is dat het heel leuk is om ideeën te bedenken. We houden van ideeën en vinden het leuk om ze uit te werken. Zo organiseerden we onlangs een educatief event (Q&A&E).”

Hospital Records ontvangt wekelijks, zo niet dagelijks, talloze demo’s en linkjes naar creaties van jonge en al wat oudere aspirant drum and bass-producers. Wat maakt van een inzending nu een artiest met de potentie om door te breken of net nummer dertien in het dozijn? “Als een platenlabel is het onze job om deze inschatting zo goed mogelijk te maken. Uit de zee aan inzendingen gaan we op zoek naar de tracks die ons emotioneel weten te raken. Netsky bijvoorbeeld, wanneer ik “Iron Heart” voor het eerst hoorde, merkte ik dat hij voor was op zijn tijd. Datzelfde gevoel kreeg ik ook toen ik “Memory Lane” hoorde. Deze nummers, je kunt wel stellen dat er iets speciaal aan is. Ze spreken me op een emotioneel niveau aan. Je kunt de nummers dissecteren, analyseren,… op het eind is het geheel groter dan de som van de delen. Goede nummers die voor een emotionele impact bij de luisteraars zorgen.

Dat geldt eveneens voor al wat oudere tracks, zoals “Together” van Logistics, een van de beste nummers in onze catalogus als je het mij vraagt. Wanneer je ernaar luistert, voel je dat het geweldig is, maar je weet niet precies waarom dat zo is. Dat is wat een goeie track, een goeie track maakt en wat een goeie artiest, een goeie artiest maakt. Ze hebben de vaardigheid om als het ware in de luisteraar te kruipen en hen iets te laten voelen wat ze nog niet eerder voelden.

Wanneer we luisteren naar demo’s, nieuwe artiesten of artiesten uit onze eigen stal waarbij de muziek niet helemaal het gewenste gevoel losmaakt, dan begeleiden we hen in het zoeken naar een manier om het wel te doen werken.”

Netsky is geëvolueerd in van de grootste namen op het label. We vroegen ons af of Colman veel bijgestuurd heeft aan Daenen zijn creatieve pad. “We hebben met hem hard aan de vocals gewerkt. Ik schreef onder andere mee aan enkele van de nummers op zijn eerste album. Veel jonge artiesten weten niet goed hoe ze met vocals moeten werken, omdat ze het het nu eenmaal nog nooit gedaan hebben. Ze zijn gewoon van hun nummers te maken vanuit hun slaapkamers. Ik tracht dan vooral m’n expertise op vlak van sample-gebruik door te geven aan die jonge artiesten. Aan het begin van hun muzikale carrière leer ik hen zoveel mogelijk bij, zodat ze het in de toekomst zonder hulp kunnen. Ik geniet ervan om artiesten te helpen in wat ze doen, om het beste uit henzelf te halen. Ik zeg hen nooit wat ze moeten doen, maar help ze wel om hun potentie te benutten. Het is een emotioneel proces en je moet jezelf er dan ook emotioneel voor openstellen. De technische aspecten van een nummer zijn belangrijk, maar het emotionele aspect is waar het echt om gaat. Als een nummer geen emoties losmaakt, dan is het nummer het niet waard om het te releasen.”

View this post on Instagram

Thank you @tomorrowland ❤️

A post shared by Netsky (@netskyofficial) on

Toytunes zijn iets anders dan échte muziek – Tony Colman

Iedereen kan tegenwoordig Ableton of Fruity Loops installeren op zijn of haar PC, ondanks die toegankelijkheid is het volgens Tony niet moeilijker geworden om innovatief te blijven. “Innovatief zijn is altijd moeilijk geweest en zal altijd moeilijk blijven. Het is tegenwoordig gewoon veel eenvoudiger om een drum & bass-track, of een track binnen om het even welk elektronisch genre te maken dat oppervlakkig wel goed klinkt. Nummers zonder magie, samenraapsels van verschillende songpacks en aangekochte of eventueel zelfs gestolen drumloops. Ik vergelijk het graag met een bouwpakket van een modelvliegtuigje. Het eindproduct is ook geen echt vliegtuig. Bij die ‘kits’ is dat net hetzelfde, ‘toytunes’ zijn iets anders dan echte muziek.”

Sommigen stellen dat drum & bass op sterven na dood is en het slechts een bepaalde leeftijdscategorie nog weet aan te spreken, Colman weerlegt dit. “Dnb bestaat al langer dan dat Hospital Records en dat maakt dat er wel sprake moet zijn van verschillende generaties aan drum & bass-fans. Er is trouwens zelfs sprake van een erfenisaspect. Vele oudere dj’s verdienen nu nog steeds goed hun brood met hetgeen ze opstrijken aan auteursrechten. De gehele grijze zone tussen de mensen die het begin van het genre meemaakten tot de 17-jarigen die het nu pas leren kennen, vinden spontaan hun weg naar die oudere tracks, maar evenzeer naar de nieuwste uploads op Soundcloud en Mixcloud. Zelf ga ik ook al een lange tijd mee binnen het genre, maar nog steeds weet ik een jong publiek aan te spreken. Dat is iets wat me binnen andere genres minder evident lijkt.
Er zijn talloze vertakkingen binnen DnB, maar iedereen respecteert elkaars subgenre. De meeste mensen binnen drum & bass zijn trouwens erg oprecht. Sommigen prefereren wel een bepaald subgenre. Ze zijn dan bijvoorbeeld een grote fan van Noisia, maar niet van Netsky. ‘In the end’ begrijpen we allemaal dat we onze ‘roots’ delen en onze basis in essentie dezelfde is.”

We vroegen hem eveneens naar het belang van grote drum & bass-evenementen, zoals Rampage. “Ze zijn erg belangrijk. Hoe vaker je mensen onder één dak samen kunt krijgen om te feesten, hoe frequenter iedereen er zijn of haar voordeel uit kan halen. Dergelijke evenementen zorgen voor een zekere vitaliteit binnen het genre.”

“De dagen dat mensen zich anders gedragen in andere delen van Europa, zijn voorbij”, antwoordde Colman op de vraag of de gemiddeld West-Europese fan zich op die evenementen anders gedraagt dan de gemiddeld Oost-Europese. “Ik zou zelfs durven stellen dat het DnB-publiek zich internationaal nagenoeg hetzelfde gedraagt.”

Naast zijn succesvolle dj-carrière als London Elektricity, bouwt hij de laatste tijd ook aan een eigen band, met de London Elektricity Big Band. Drum & bass, maar dan met echte instrumenten en live zang. Hoe komt zo’n project tot stand? “We waren Hospitality Festival aan het organiseren en ik wou iets speciaal kunnen brengen. Het was namelijk het allereerste zuivere drum & bass festival in de UK, we moesten groots kunnen uitpakken. Uiteindelijk was het best eenvoudig om de geschikte mensen hiervoor te vinden. Steve, de drummer, is een goeie vriend van me. Hij runt de ‘Riot Jazz Brass Band’ die we helemaal geïmplementeerd hebben in de big band. Daarnaast zong één van de zangeressen bijvoorbeeld op m’n recentste (solo)album. En de basgitaar, die heb ik voor mezelf gehouden -haha-. Het is iets wat ik al erg lang wou doen.” Naar eigen zeggen werd het optreden ook “Het hoogtepunt van het festival.”

Verschilt het voorbereiden van een Dj-set veel van het spelen van een liveshow als bassist? We vroegen het hem. “Het is helemaal anders, voor een liveshow heb ik toch een pak meer energie nodig. Gelukkig is adrenaline een geweldig iets, of ik nu achter de draaitafels sta of basgitaar speel. Wanneer de adrenaline erin knalt, dan stuwt het me tot het einde van de show of set.”

Ten slotte vroegen we hem om zijn geheime recept om even succesvol te worden. “Je moet gewoon je best doen, niet? Hard werken en blijven knallen.”

20 augustus 2017

About Author

Tijs Delacroix Managet en boekt als OENGER, is Cultuurmanager vermomd als ambtenaar.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief