De Australische Hariette Pilbeam, beter bekend als Hatchie, zwemt al enige jaren rond in de poel van de dromerige indiepop. Zelf vermengt ze in haar muziek graag dat poppy geluid met typische shoegaze-elementen met veel reverb op haar stem en haar instrumenten. Met invloeden uit zulke verschillende genres leverde dat sinds 2018 al één ep en twee geslaagde albums op, waarvan het laatste, Giving The World Away, alweer van 2022 dateert. Los van de albums zijn twee van haar beste nummers zelfs nooit op een album terecht gekomen, met name het euforische “Adore” en “Sometimes Always”, een nummer dat ze samen met The Pains Of Being Pure At Heart opnam.
Wanneer Hatchie tourt, neemt haar levensgezel Joe Agius live een prominente plaats mee in en is hij mee verantwoordelijk voor de totale sound. In 2023 trok het koppel terug naar hun roots in Australië na intensief touren en een lange tijd in Los Angeles te zijn. Deze herbronning maar ook de twijfel over haar muzikale toekomst en de mentale strijd die daarmee gepaard ging, vormen samen de voedingsbasis van Liquorice, haar derde studioalbum. Voor de opnames werd ook naast Agius, Stella Mozgawa op drums aangetrokken, die al eerder met onder meer Warpaint en Courtney Barnett speelde. Melina Duterte, muzikaal beter bekend als Jay Som, tekende voor de productie in haar thuisstudio. Liquorice, ofwel zoethout, werd de treffende titel van het album en deze titel kon niet beter gekozen zijn, want naast het zoete pallet kruidt Hatchie deze keer ook met zoute en soms zelfs bittere smaken.
Zowel muzikaal als tekstueel zit het album vol kleine weerhaken in de ogenschijnlijk dromerige nummers om die constrasterende smaken boven te brengen. De plaat begint nochthans vrij braafjes met het poppy “Anemoia” waarin Hatchie haar gemaakte keuzes wikt en weegt. ‘You won’t always recognise when you’re meant to stay’, stelt ze twijfelend vast. Maar geleidelijk aan wordt de plaat persoonlijker en omarmt ze de barsten die ze in haar ervaringen, relaties en leefwereld heeft meegemaakt. Gelukkig leidt dat ook tot een heel mooi assortiment aan songs. De dunne lijn tussen verlangen en obsessie wordt prachtig gedissecteerd doorheen “Carousel”. Ze kijkt zichzelf recht in de spiegel aan wanneer ze opbiecht: ‘Guess I wanted it for all it is / I cornered it, exhausted it / Then I knew that everything I’d ever wanted had passed’.
Het dansbare “Sage” heeft dat bitterzoete misschien nog het meest aan de oppervlakte liggen. Het genieten van de liefde en de lust, maar tegelijk ook de spanningsboog tussen beide proberen te dichten in een zoektocht naar meer toewijding. ‘Can’t you see it’s more than just ecstasy?’, prevelt ze wanhopig waarna ze even verder toch toegeeft: ‘So I cherish bittersweet thoughts I know I’ll never speak’. Single “Lose It Again” wist al eerder te betoveren met zijn brede arrangementen en britpop-vibes, maar ook hier liegt de titel er niet om. En wanneer Hatchie iemand verwijt ‘Your convoluted poetry / It goes on and on, on and on.’ dan kunnen we dat als een rechtstreekse giftige steek interpreteren.
Hoe verder het album naar zijn eindpunt gaat, hoe tastbaarder de pijn steeds wordt. “Anchor” bijvoorbeeld, nog zo’n uitschieter die niet alleen tekstueel, maar ook met overstuurde, fuzzy en piepende gitaren laat horen hoe zwaar het is om met een anker op je borst bruutweg overboord te worden gekieperd. Op “Part That Bleeds” wordt dan weer op de tonen van een troostende baslijn een tragische en onmogelijke liefde herdacht . De sfeer in het nummer sluit perfect aan bij het soort relatie dat nooit bedoeld kon zijn om te blijven duren, maar desalniettemin erg hard is om op te geven. Met afsluiter “Stuck” lijkt ze ook ergens toe te geven aan de onvermijdelijkheid van de verschillende smaken die op haar levenspad terechtkomen, of ze nu zuur of zoet, zout of bitter zijn. ‘I Guess I’m stuck’ zijn de laatste woorden die ze op Liquorice blijft herhalen.
Op haar derde album klinkt Hatchie matuurder en geraffineerder dan ooit. De combinatie van de verschillende contrasten die ze perfect op Liquorice weet in te bouwen, werken erg goed en uit ieder nummer wordt een eigen ziel gepuurd, ook met dank aan het productiewerk van Jay Som. Confronterend, maar erg mooi om naar te luisteren, nu eens vol van emotie, dan weer zalvend of snerend. Liquorice klinkt als de perfecte volgende stap in Hatchie’s oeuvre. Een artieste die uit het juiste zoethout gesneden is en weet hoe ze pakkende songs moet schrijven. Uitkijken ook naar hoe dit live zal klinken, al laat een Europese tour voorlopig nog even op zich wachten.
Website / Facebook / Instagram
Ontdek “Lose It Again”, ons favoriete nummer van Liquorice, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
