
© CPU – Nathan Dobbelaere
Afscheid nemen bestaat niet. Al meer dan een halve eeuw draait Scorpions intussen mee in de hardrockscene. De Duitse dinosauriërs behoren daarmee met verve tot het lijstje van langstlopende nog actieve rockbands aller tijden. In 2010 leek de groep daar een definitief punt achter te zetten met een uitgebreide afscheidstournee, maar niets was minder waar. De groep uit Hannover kreeg maar niet genoeg en bleef gewoon doorrazen met legendarische nummers die op zowat ieder trouwfeest de revue passeren. Gisteren streken de schorpioenen opnieuw in België neer om hun intussen zestigste verjaardag te vieren. Vorst Nationaal, tevens hun enigste show in de Benelux, was voor de gelegenheid de woestijn van dienst.
Klokslag negen uur gingen de lichten uit van een volgelopen Vorst Nationaal, dat even omgedoopt werd tot een luxe cinemazaal. Via het grote LED-scherm op het podium werden we teruggekatapulteerd doorheen de rijke geschiedenis van de ervaren rotten. Met een overvloed aan lichten en rook verscheen de intussen iets oudere garde op het Brusselse toneel en sloeg zanger Klaus Meine meteen de vlam in de pan met “Coming Home”. De Duitsers zijn ervaren rotten op de planken, wat merkbaar was door hoe strak de gehele show georkestreerd was. Oké, het bombastische element zag er iets stijver uit dan in hun nostalgische trip, maar muzikaal was de band nauwelijks op foutjes te betrappen. De enige bij wie je voelde dat zijn gezegende leeftijd begint te wegen, is frontman Meine. De intussen 77-jarige Duitser oogde beweeglijk eerder houterig, maar zijn stem daarentegen klonk onversneden als van ouds. In “Make It Real” maakte Meine dat ook duidelijk met enkele krachtige uithalen, waar het publiek – in tegenstelling tot de zanger – de handen op elkaar voor kreeg.

© CPU – Nathan Dobbelaere
Gelukkig zat die jeugdigheid wel nog overduidelijk in de rest van de manschappen. Gitarist en oprichter Rudolf Schenker gooide alles uit de kast voor “Bad Boys Running Wild”, dat ons in deze tijdreis terugnam naar de jaren tachtig. Terwijl ook de gitaren van die andere twee snarenplukkers aan het schreeuwen gingen, nam Meine rustig te tijd om het volledige assortiment aan drumstokken in het publiek te gooien. Eens die waren uitgedeeld, was het tijd om een eerste hitje op te werpen. “Send Me An Angel” toverde de telefoons een eerste keer naar boven en liet het publiek uit volle borst meezingen op de vocals van Meine. Die bedankte ons overvloedig en met veel flair, een oude vos verliest zijn streken niet. Toen meteen erna het gefluit van “Wind Of Change” werd ingezet, trokken we onze kelen helemaal open om samen de longen uit het lijf te zingen en onze engelenstem boven te halen.
Naast sentimentele meezingers staat Scorpions vooral bekend om zijn harde rock en vurige energie. Trouw aan hun herkomst, knalden de Duitsers stevig door met “Loving You Sunday Morning”, alvorens Mikkey Dee zijn duivels mocht ontbinden vanachter zijn drumstel. De voormalig percussionist van Motörhead had geen genade en legde met “New Vision” minutenlang het vuur aan de schenen van zijn drumvellen. Vlammenwerpers en vuurwerk had de band niet nodig om de boel in brand te steken.

© CPU – Nathan Dobbelaere
De bende uit Hannover is al zestig jaar actief in de muziekwereld, maar haalde haar grootste successen vooral in de jaren tachtig. In tegenstelling tot Meine en zijn manschappen, was het publiek van Vorst Nationaal wel een opvallende mix van jong en oud. Het verbaasde ons dan ook dat de band zowat iedereen deed meezingen op “Big City Night”. Een uitstekende keuze om onze stembanden nog eens goed te smeren alvorens we de bisronde in zouden gaan. Na een uitgebreide bedanking van de veteranen drukte Schenker zijn tedere gitaarpedaal nog eens in voor die andere grote hit. “Still Loving You” verspreidde de liefde voor muziek en elkaar doorheen de zaal, om nadien een laatste keer onze luchtgitaar boven te halen voor afsluiter “Rock You Like A Hurricane”, waar Scorpions een laatste orkaan afvuurde op de zandvlakten van Vorst Nationaal.
Scorpions vierde zijn zestigste verjaardag zoals het dat al decennialang gewoon is en zette Vorst Nationaal in vuur en vlam. Ondanks de gezegende leeftijd van zanger Klaus Meine en zijn garde speelde band een strak gearrangeerde set voor een generatieoverschrijdend publiek dat zijn legendes met respect en enthousiasme wist te eren. Hoelang de Duisters het nog volhouden is nu de grote vraag, maar met hun plaat Crazy World die over enkele jaren haar veertigste verjaardag viert, staat er al een volgende excuus voor de deur om lekker verder te blijven rocken.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Setlist:
Coming Home
Gas in the Tank
Make It Real
The Zoo
Coast to Coast
Top of the Bill / Steamrock Fever / Speedy’s Coming / Catch Your Train
Bad Boys Running Wild
Delicate Dance
Send Me an Angel
Wind of Change
Loving You Sunday Morning
New Vision
Tease Me Please Me
I’m Leaving You
Blackout
Big City Nights
Still Loving You
Rock You Like a Hurricane







Ik weet niet wie het verslag van the scorpions geschreven heeft maar die was zeker niet aanwezig in de zaal! Idd gelukkig dat de drummer het niveau nog wat omhoog heeft getrokken! Vocaal trok het op niets, zelfs in een karaokebar wordt beter gezongen! Geld smijt weg, we zijn zelfs vroeger vertrokken omdat het zo verschrikkelijk slecht was!
Dag Nele,
Dit concertverslag klopt inderdaad niet met de realiteit…
Ik vermoed dat je met verkeerde verwachtingen naar het optreden geweest bent.
We weten dat Klaus vocaal helemaal niet meer is wat ’t vroeger was, en dat alle muzikanten al een zeer gezegende leeftijd hebben. Als je een technisch perfect optreden verwacht, dan word je hier inderdaad niet blij van.
Ik stond bijna helemaal vooraan, had de Scorpions nog nooit gezien, en was blij om ze toch een keertje te kunnen meemaken. De fans rond mij zongen allemaal even vals mee…
Ik heb mij wel ferm geamuseerd en een onvergetelijke avond beleefd.
Neen, ’t was technisch niet geweldig, maar de sfeer, de songs zelf en de show was top.
Aan enthousiasme van de Duitsers geen gebrek, maar rondspringen kunnen ze niet meer, en dat hoeft ook niet.
‘k heb dan nog een drumstick van Mikkey Dee gekregen => mijn avond kon niet meer stuk.