Film Fest Gent zelf trekt pas over anderhalve week het doek op, maar VIDEODROOM spant nu al even zijn witte doek op. Vorige week speelde het Italiaanse Goblin de originele soundtrack bij cultgiallo Profondo Rosso. Volgende week staat Xiu Xiu’s (uitverkochte) ode aan Eraserhead op de planning. Maar de hartentroef van VIDEODROOM, de ideale droomdate tussen Film Fest Gent en Kunstencentrum VIERNULVIER, is de kunst van het matchmaken. Muzikanten worden op blind date gestuurd om met beelden te flirten.
Op papier is de donkere luitfolk van Jozef van Wissem en het hallucinante The Cabinet of Dr. Caligari een gouden match. Dr. Caligari is een stille film uit 1920 en misschien wel de allereerste horrorfilm ooit. Vooral baanbrekend is het visuele expressionisme dat de krankzinnigheid van en de angst voor monsters en autoritaire leiders portretteert. Disproportionele decorstukken, dramatische schaduwen en karikaturale gezichtsuitdrukkingen maken Dr. Caligari, na 105(!) jaar nog steeds een unieke filmervaring.
Het gebrek aan geluid betekent vooral dat er geen gesproken tekst is. De dialogen worden overgebracht via karikaturale tussentitels. In het Duits overigens, en dat zonder ondertiteling. Dat was een inspannende uitdaging, zeker gezien het soms om een handschrift ging, maar voegt enorm veel toe aan het gevoel terug in de tijd gekatapulteerd te worden. Het unieke decors – een prachtig art deco facade met in het midden een doek – versterkte die ervaring. Het was net zo theatraal uitgesproken als de film.
De stilte van de film gaf van Wissem alle vrijheid een volledig unieke soundtrack te componeren op zijn luit. De basis was een soort constante ambient, soms afgewisseld met wat marktgeluiden en andere scenes uit de film. Daarover tokkelt de Nederlandse luitenist ogenschijnlijk eenvoudig, maar telkens voegt hij weer een nieuwe laag toe en bouwt hij subtiel de repetitieve patronen op. Hiermee hield hij het publiek in een hypnotische greep terwijl de personages ronddwalen tussen de geometrische decorstukken en vele schaduwen op zoek naar de moordenaar in hun dorp.
Regelmatig nam de spanning toe, en bijvoorbeeld in een achtervolgingsscène dreef de nervositeit van het snelle getokkel ons tot het puntje van onze stoel. Tegen het einde wisselde van Wissem zijn gitzwarte luit in voor een elektrische gitaar. De volumeknop werd opengedraaid en met één enkel akkoord (en heel wat feedback) explodeerde de intensiteit. Toch berust hij meer op een minimalistische dan een exuberant expressionistische muzikale aanpak. Dit maakte alles net wat geheimzinniger, wat heel goed past bij de occulte hallucinante beelden van The Cabinet of Dr. Caligari.
Volgende week krijgen we nog één opwarmer: Xiu Xiu’s (uitverkochte) ode aan Eraserhead. De openingsshow op Film Fest Gent zelf is klassieker Paris, Texas met een volledig nieuwe soundtrack door de Nederlandse upsammy. Een dag later staat Lee Ranaldo van het legendarische Sonic Youth er met cultfilm Quick Billy. De rest van het programma vind je hier.
