Het was een klassieke kwestie van baas boven baas. Toen Taylor Swift onlangs haar nieuwe album The Life of a Showgirl aankondigde voor 3 oktober was het voor swiftie Eileen Alister duidelijk. Haar eigen debuutalbum Honeymoon In A Motel kon niet ook op die belangrijke datum gedropt worden. Op TikTok kondigde ze dan ook aan dit een week te vervoegen en aldus geschiedde.
De inhoud van Honeymoon In A Motel is voor diegene die al eerder kennismaakten met Eileen Alister nauwelijks een echt grote verrassing, want in een aantal stappen werden vrijwel alle nummers van het album door Eileen eerder vakkundig geïntroduceerd. Slechts vier van de elf nummers op het album zijn niet eerder in ‘24 en ‘25 gepubliceerd in single- en ep vorm. Dat drukt de poppret echter geenszins, want op dit album vallen alle nummers keurig op zijn plaats en vormen ze samen Honeymoon In A Motel.
Alister (23 jaar geleden geboren in Zürich, Zwitserland als Eileen Siegenthaler) presenteert zich op Honeymoon In A Motel als een vakkundige volger van genoemde vrouwelijke singer-songwriters die de internationale hitlijsten al een tijdlang domineren. Met haar prettig emotionele stem zingt ze over persoonlijke thema’s en dat over een zeer professioneel popsausje van producer en mede-songschrijver ZID. Verwacht geen politieke meningen of maatschappijkritiek, maar elf liedjes over liefde en verlangen, over kwetsbaarheid, relaties, onzekerheden, het spel rondom verwachtingen en het loslaten daarvan.
Opener “Bit the Bullet” zet direct de toon: veel tempowisselingen, catchy refreinen en veel aandacht in de productie voor haar heldere vocalen. Hier is duidelijk iemand die weet hoe een liedje geschreven moet worden en de balans zoekt tussen emotionele diepgang en wereldwijde toegankelijkheid. Op ep Born To Be Blue nog de afsluiter, hier de toonzetter voor de rest van het album. Op “Playing House” wordt het tempo wat beneden bijgesteld en komen haar melancholische talenten voor het eerst vol tot zijn recht. Ook daar de stuwende drums en de fijne stem van Eileen. Bij “Pretty Girl Thriller” kiest Eileen Alister voor het eerst voor een wat rockier sound, al blijft het keurig binnen de lijntjes conform concept. Door de breaks ongetwijfeld meer dan geschikt om live keihard mee te brullen en het hoofd lichtjes heen en weer te bewegen.
De meest vrolijk makende momenten van Eileen laten daarna niet lang op zich wachten. Eileen op haar sassiest horen we op “Drama Baby” en “KEEP IT COOL”. Het emotionele hoogtepunt van het album is het tweeluik “Doomsday Kiss” en “Touch Me Where They Can”. Meer sfeer dan melodie in beide ballades en een fluisterende en -mooi- zuchtende zang van Eileen.
Het album bereikt de finish na 34 minuten met afsluiter en titelnummer “Honeymoon in a Motel”. Een typisch Eileen Alister nummer, maar door de gelijkenis in opbouw van veel andere nummers voelt die laatste stap toch als een pittig colletje van de derde categorie aan het einde van een zware heuveletappe. We zijn blij dat we er zijn. Het album is leuk, maar ook wel wat veel van hetzelfde.
Het live kennismaken en meezingen met Eileen kan al snel, want optredens in Amsterdam (Melkweg) op 17 oktober en Gent (DE CENTRALE) op 18 oktober staan al gepland. Lukt dat niet, dan is reeds een herkansing in 2026 geboekt voor Botanique (Brussel) op 6 maart en 7 maart in de Melkweg, Amsterdam.
Ontdek “Doomsday Kiss”, ons favoriete nummer van Honeymoon In A Motel, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.!
