© CPU – Nathan Dobbelaere
Op een rustige dinsdagavond liep het Openluchttheater Rivierenhof bijna volledig vol voor DOPE LEMON, beter bekend als het soloproject van Angus Stone. De Australiër die ooit doorbrak met zijn zus Julia als folkduo Angus & Julia Stone heeft met zijn eigen band een plek veroverd waar dromerige grooves, zomerse gitaren en melancholische verlangens in elkaar overvloeien. Het door groen omringde theather was de perfecte setting voor zijn muziek, want de nazomer hing nog in de lucht en de lichte frisheid van de avond paste perfect bij zijn sound. DOPE LEMON zorgde er ogenschijnlijk voor dat de zomer nog één laatste keer zachtjes uitgezwaaid werd.
Voor het zover was, mocht het Britse duo piri & tommy openen. De zangeres kreeg alle spotlights op een verhoogstuk op het podium, geflankeerd door tommy die met zijn gitaar voor de groovy discoriffs zorgde. Hun mix van pop en dance werd ondersteund door lichte autotune en beats, die dan op een speelse manier gebracht werden met kleine dansjes en zelfs strandballen die door het publiek vlogen. Toch geraakten ze niet verder dan het voorste deel van het OLT. Waar vooraan werd meegeklapt en bewogen, bleven mensen achteraan eerder in gesprek met de muziek als achtergrondgeluid. Hun afsluiter was grote TikTok-hit “On & On”, die voor herkenning zorgde, maar het publiek niet volledig in vuur kon zetten.
© CPU – Nathan Dobbelaere
Daarna was het tijd voor DOPE LEMON zelf. Hij trapte af met het stevige “Stonecutters” en zette meteen de toon met gelaagde gitaren en een donkere laag die zijn zomerse geluid live een extra dimensie gaf. De lichten en visuals gaven het geheel een magische en mysterieuze toets, met schaduwen die over het podium dansten. Met hoeden en pintjes die vrolijk de lucht in gingen, voelde het plots aan alsof iedereen op voorhand had besloten dat dit de dinsdag mocht zijn waarop er extra werd genoten met je vrienden en iedereen gelukkig terug naar huis zou keren.
De set was een slimme afwisseling tussen oud en nieuw. Uit zijn recente album Golden Wolf kwamen echter wel maar vier nummers aan bod, waaronder “Josh Belushi” en “Electric Green Lambo”. De band liet een stevige rockkant horen, aangevuld met diepe drums, en hier en daar synths die je letterlijk in je lichaam kon voelen. Naast die enkele nieuwe nummers waren het merendeels klassiekers zoals “How Many Times” en “Marinade” die dan weer zorgden voor luid gejuich. Bij dat laatste kwamen er plots een paar mensen uit het publiek, die op voorhand werden gevraagd, met grote mascottehoofden op het podium om te dansen. Ze keerden later nog enkele keren terug en gaven die typische speelsheid aan de show die perfect bij het imago van DOPE LEMON paste.
© CPU – Nathan Dobbelaere
Er was ook ruimte voor intiemere momenten, zoals met “Little Whiskey”, een nummer dat Angus ooit samen met zijn zus Julia schreef en dat hij hier met zijn band bracht. Even later nam hij de tijd om het publiek te bedanken en te vertellen dat naarmate hij ouder wordt, hij de kleine dingen steeds meer leert appreciëren, terwijl hij zichtbaar gecharmeerd was door de setting. De intimiteit hield echter niet lang stand, want al snel trok de man met de mondharmonica de aandacht naar zich toe. Hij gaf de nummers een vleugje country en blues, wat vooral bij “Honey Bones” perfect tot zijn recht kwam en duidelijk in de smaak viel bij het publiek.
De band hield de sfeer speels, niet enkel met de uitbundige solo’s, maar ook door nog meer korte anekdotes. Zo vertelde de gitarist dat als je er eentje te veel hebt gedronken en de volgende dag moet werken, je best zoals ze in Australië zeggen, een ‘sickie’ inbelt om te bekomen. Het klonk lichtzinnig, maar het paste perfect bij de ontspannen vibe van de avond. Na die boodschap werd er enkel nog meer genoten met “Rose Pink Cadillac”, waar luid werd meegezongen. Of tijdens “Uptown Folks” leek het Rivierenhof één groot groovy dansfeest, ook al begon de regen net zachtjes neer te vallen.
© CPU – Nathan Dobbelaere
Na vele aanmoedigingen in de vorm van ‘olé olé olé’ keerde Agnus Stone nog één keer terug voor de encore. Daar bracht hij het oosters, psychedelisch klinkende “Yamasuki – Yama Yama” en sloot hij af met “Home Soon”. Het publiek stond nog steeds mee te swingen tot het einde, terwijl de druppels verder bleven vallen, maar niemand leek het zich aan te trekken. Zelfs op een dinsdagavond in september bewees DOPE LEMON in Antwerpen dat zijn muziek de magie heeft om de zomer even vast te houden. Het was een avond vol groove, gitaren en plezier onderlinds die deed verlangen naar een stop in de tijd.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
Stonecutters
How Many Times
Josh Belushi
Marinade
Hey You
Little Wiskey (Angus & Julia Stone-cover)
Golden Wolf
Roscoe
Slinging Dimes
Honey Bones
Electric Green Lambo
Coyote
Rose Pink Cadillac
Uptown Folks
Yamasuki – Yama Yama
Home Soon
Het OLT liep niet “bijna vol”. Het was stijf uitverkocht. Op ticketswap waren 900 mensen op zoek naar tickets. En de Roscoe cover die in de set list staat is gisteren (jammer genoeg) niet gespeeld.
Hey Wouter
Voor mijn vertrek waren er nog tickets beschikbaar op de site, waardoor ik het omschreef als ‘bijna vol’ en tijdens de show bleef er bovendien een stukje van de tribune leeg.
Wat het nummer betreft: het klopt dat ze dat niet hebben gespeeld, maar het stond wel op de setlist die ik heb gekregen. Die voegen we altijd toe op het einde en in de recensie zelf heb ik niets over de cover vermeld. Hopelijk is zo alles wat duidelijk!
Groetjes
Noha (Dansende Beren)