Ga er maar eens aan staan om wat informatie terug te vinden over een band die Fan Club heet. Er zijn ten eerste zowat honderdvierennegentig miljoen biljoen triljoen fan clubs van van alles en nog wat op planeet Aarde en een heleboel bands vond het ook een tof idee om zich zo te noemen. Hier hebben we het echter over een band uit Seattle die nog maar een dik jaar samen nummers schrijft en met Ain’t No Saint in april van dit jaar al een eerste ep uitbracht. Die ep heeft vijf songs en gaat net boven de zeven minuten. Het mag allemaal wat sneller gaan bij die Fan Club uit de staat Washington!
“Roach Motel” is de kakelverse single en dat nummertje duurt net een seconde boven een enkele minuut. Wat kunnen we hier over schrijven? Het is alleszins geen ballade of stuk opera dat de Amerikanen ons voorschotelen. Het is klare punk van a tot z. Een drumsalvo in twee maten, snoeiharde gitaren zoals het in de punkbijbel beschreven staat en gebrul waarvan je muren na twaalf seconden barsten beginnen te vertonen die niet meer te herstellen zijn. Het is typisch het soort punknummer dat met duizenden tegelijk gemaakt wordt elke dag, maar Fan Club gaat toch met een soort hoofdprijs de boer op omdat de zang heel erg klinkt zoals Jim Lindberg van Pennywise ook uit zijn longen durft te persen. Kom ons zeker niet zeggen dat zo’n nummertje in elkaar steken een fluitje van een cent is; het is een sound creëren die honderdduizenden punkhartjes sneller doet slaan. Probeer het gerust zelf eens! En ons hartje, dat gaat boemboemboem, en dat maal duizend.
De tweede ep krijgt de titel Stimulation, heeft ook vijf songs op de tracklist en zal net boven de zes (!) minuten uitkomen. Fan Club is een motor in overdrive en dat horen we graag. Vanaf 5 september dus een paar minuten punk meer op deze kloot in het universum.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
