Gisterenavond streek een van de meest invloedrijke en compromisloze hiphopgroepen aller tijden neer in het OLT Rivierenhof in Antwerpen: Public Enemy. Voor wie de naam alleen maar associeert met grote hits als “Fight the Power”, “Don’t Believe the Hype” of “Bring tha Noize”: een kleine realitycheck. Deze band is veel meer dan een nostalgische throwback naar de gouden jaren van de hiphop. Sinds de oprichting in 1985 is Public Enemy het muzikale geweten van Amerika gebleven. Het schopte tegen heilige huisjes lang voordat het hip was om activistisch te zijn. Met vlijmscherpe teksten over racisme, politiegeweld en politieke corruptie, en met frontman Chuck D als donderende stem van het volk, was Public Enemy eind jaren tachtig het geluid van een hele generatie boze jongeren.
En die woede is anno 2025 nog lang niet weggeëbd. In het huidige Amerika, waar de sociale onrust opnieuw oplaait en Donald Trump onnodige chaos zaait, grijpt Public Enemy met volle kracht terug naar zijn kernmissie: spreken voor wie niet gehoord wordt, schoppen tegen alles wat MAGA is en luid roepen wat anderen fluisteren. Het gooide die boodschap al op tafel met nummers als “State of the Union (STFU)“, waarin Chuck D en Flavor Flav geen spaander heel laten van hun president. Geen politiek correcte omwegen, geen diplomatie: Public Enemy noemt het beest bij de naam.
Chuck D en de zijnen hadden makkelijk kunnen rentenieren op hun erelijst van platina platen. Lekker op cruisecontrol oude hits afdraaien voor de nostalgici. Maar zo zit Public Enemy niet in elkaar. Terwijl anderen hun oeuvre en awards koesteren, grijpt Public Enemy liever de microfoon als munitie. De echte trots? ‘The ability to stand up to and speak out against social injustice.’ En dat doet het al vier decennia met een volume en venijn waar menig punkband jaloers op zou zijn. En dat hebben ze geweten in Antwerpen!
De avond begon in een relaxte sfeer, met het zonnetje dat gul over het OLT Rivierenhof scheen en het publiek langzaam in de juiste mood bracht. DA ILL DIMENSION, een Belgisch collectief van hiphopartiesten met onder meer DJ Grazzhoppa, Deco Comprehension, Mel Ross, Sem Phi en ILL Proceeja, nam het podium in. Hun gedeelde passie voor hiphop zette de juiste sfeer, terwijl ze hun unieke stijlen vakkundig tot één energieke en creatieve mix smeedden. Vooral Mel Ross bleek de onweerstaanbare jelly in de donut van het collectief. Beats, raps en scratches vloeiden moeiteloos in elkaar over, en het publiek liet zich gewillig meevoeren. Maar net toen de vibe zijn hoogtepunt bereikte, met grootste hit “WHODAHELLEMA”, pakten donkere wolken zich samen boven het park. Gelukkig alleen figuurlijk, want Public Enemy stond op het punt het OLT omver te blazen. Met “Show ‘Em Whatcha Got” werd de toon alvast gezet.
Public Enemy bewees dat leeftijd geen rol speelt in de hiphopscene. Chuck D en Flavor Flav, twee levende legendes met de energie van twintigers, vlogen over het podium. Ze kregen versterking van twee Black Panther-achtige mannen in legerbroeken die regelmatig strakke choreografieën lieten zien, terwijl Flavs kleinzoon als boze bodyguard het publiek indringend in de gaten hield. Met “Don’t Believe The Hype” dropten ze meteen al een van hun grootste hits in het begin van de setlist, maar het beste moest nog komen. De ideologie van Chuck D was nooit ver te zoeken en een welgemeende ‘Build schools, not jails’ zette de teneur voor een avondje tegendraadsheid tegen de gevestigde orde.
De veelzijdigheid van Flavor Flav kwam volledig tot zijn recht: moeiteloos wisselde hij tussen knetterende spoken word rhymes en zijn onmiskenbare trademark ‘YEAH BOYEE!’. Toen hij even achter het drumstel kroop om Chuck D een korte adempauze te gunnen, werd zijn muzikaliteit pas echt duidelijk. Veel rust was er niet, want met “Public Enemy Coming Through” werd het tweede deel van de show brutaal op gang getrapt. Flav dook weer de frontstage in en deelde met veel gevoel voor humor hoe hij zowel in Antwerpen als Amsterdam halsbrekende fietstoeren had uitgehaald en twee keer door de politie was tegengehouden. Perfecte opwarmer voor “911 Is A Joke”. Na het verrassend zoete “He Got Game”, afkomstig van de gelijknamige filmsoundtrack die de twee ooit schreven, was het tijd voor nieuwste knaller “State of the Union (STFU)”. Met opgestoken middelvingers en een ludieke sneer richting hun ’taco-president’ werd het OLT nog eens goed wakker geschud. De vreemdste eend in de bijt was de cover van “Back In Black” van AC/DC, waarmee Public Enemy nog maar eens bewees hoe veelzijdig het is.
Ondanks de drukkende warmte in een van de mooiste (openlucht)venues van het land, bleef het tempo moordend hoog. Met het opzwepende “Harder Than You Think” en de funky throwback “Cold Lampin’ With Flavor” kreeg het publiek geen moment om op adem te komen. Flavor Flav gooide er nog een portie humor bovenop met “Can’t Do Nuttin’ for Ya Man”, waarna Chuck D het gaspedaal volledig indrukte met een snoeiharde versie van “Bring the Noise”. “B Side Wins Again” en het strijdvaardige “I Shall Not Be Moved” volgden elkaar in sneltempo op, tot de inzet van “Public Enemy No. 1”, waarmee de groep nogmaals haar iconische status in de verf zette. De setlist werd verder aangevuld met tracks als “Timebomb”, “Everywhere Man”, het politiek geladen “By the Time I Get to Arizona”, en het activistische “Gotta Do Something”, waarmee de boodschap van Public Enemy ook anno 2025 nog steeds staat als een huis.
De absolute climax kwam met “Fight The Power”, het nummer dat als geen ander symbool staat voor Public Enemy’s strijdlust en boodschap. Terwijl dook Flavor Flav de barricades in om het publiek persoonlijk te groeten met high fives en fistbumps. De sfeer bereikte zijn kookpunt: vuisten in de lucht, meeschreeuwende fans en een mini-moshpit die zich langzaam vormde. Bij het laatste nummer van de avond, “She Watch Channel Zero?!”, kwam nog een leuke anekdote boven water: de Belgische metalband Channel Zero haalde voor haar naam destijds de mosterd bij dit nummer.
Vanaf volgende week gaat Public Enemy mee als support-act op de Oost-Europese tour van Guns N’ Roses. Met een mix van klassiekers, leuke anekdotes, humor en rauwe energie bewees Public Enemy nog maar eens dat het anno 2025 niets aan kracht heeft ingeboet. Zijn sound, boodschap en live-reputatie zijn nog altijd brandend relevant in deze tijden.
Setlist
Show ‘Em Whatcha Got
Louder Than A Bomb
Don’t Believe the Hype
Shut ‘Em Down
Can’t Truss It
Black Steel in the Hour of Chaos
Public Enemy Coming Through
911 Is a Joke
Welcome to the Terrordome
He Got Game
State of the Union (STFU)
Night of the Living Baseheads
Back in Black (AC/DC-cover)
Harder Than You Think
Cold Lampin’ With Flavor
Can’t Do Nuttin’ for Ya Man
Bring the Noise
B Side Wins Again
I Shall Not Be Moved
Public Enemy No. 1
Timebomb
Everywhere Man
By the Time I Get to Arizona
Gotta do something
Fight the Power
She Watch Channel Zero?!
