Eels-frontman Mark ‘E’ Everett mag je met gerust hart tot de categorie muzikale genieën rekenen. De man weet als geen ander hoe hij recht door je ribbenkast moet snijden, en doet dat geregeld met nauwelijks meer dan een zucht en een akkoord. Het was dan ook alle hens aan dek toen we lucht kregen van zijn nieuwste nevenproject. Dit fonkelverse duo ontsproot uit een vonk tussen Everett, hier als Bronco Boo, en Kate Mattison, frontvrouw van het funky New Yorkse collectief 79.5. De twee ontmoetten elkaar via de ether: Everett hoorde 79.5 op de radio, zette het prompt op zijn playlist voor Radio L’envie, en het zaadje van Boo Boos begon te kiemen, ondanks het geografisch geklooi tussen Los Angeles en Brooklyn. Wat begon als een muzikaal briefverkeer tussen westkust en oostkust, groeit nu uit tot een popduo dat schippert tussen glitter en gebroken harten.
De eerste twee tracks, “C’mon Baby” en “That’s Not A Thing”, zijn elkaars tegenpolen met dezelfde ziel. “C’mon Baby” opent als een tijdloos relikwie, met een akoestische gitaarriedel waar Everett en Mattison hun stemmen zachtjes overheen vlechten. Daarna sluipt een dreigende gitaar binnen, strak omwikkeld met pulserende drums, waardoor het nummer langzaam aan spanning wint. Toch blijft de sfeer lichtvoetig, dankzij de charmante, bijna ondeugende tierlantijntjes die het duo erdoorheen weeft. Ondanks het ogenschijnlijk eenvoudige opzet ademt het nummer een klassieke jarenzeventig-vibe. Wanneer Mattison het refrein inzet, waait er even een flard Patti Smith binnen — alsof ze vanuit de verte ‘Come on now, try and understand’ mompelt, recht uit “Because the Night”.
“That’s Not A Thing” is het zachte tegengif: trager, zwaarder, met een onderhuidse breekbaarheid die Everett op vertrouwd terrein brengt. Zijn akoestische gitaar en melancholisch stemgeluid blijven een gouden combinatie, een klankkleur waarin tijd lijkt stil te vallen. Wanneer Mattison de tweede strofe en het refrein overneemt, wordt meteen duidelijk waarom Everett net met haar wilde samenwerken: ze zingt als een engel en tilt het nummer naar een hogere sfeerlaag. De productie blijft subtiel, warm, en ver weg van gladde perfectie. Hier en daar mag een kraakje nog gewoon een kraakje zijn.
Op 19 september verschijnt hun debuutplaat Young Love via Play It Again Sam. Het album telt twaalf nummers, en als we afgaan op wat de eerste singles prijsgeven, schuilt er tussen die twaalf minstens een handvol parels.
Website / Facebook / Instagram
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
