De Amerikanen van Foxing brengen al meer dan tien jaar intense, emotionele muziek met vorig jaar een nieuw hoogtepunt in de discografie. De zelfgetitelde vijfde plaat bracht de band naar een hoger niveau nadat ze wel al een publiek voor zich hadden kunnen winnen. Zo was de laatste show van het vijftal op Rock Werchter in 2019, waar ze een goede indruk nalieten. Verzilveren konden ze niet, want we moesten zes jaar wachten op een nieuwe show van de band in België. Dit keer was de Rotonde van de Botanique aan de beurt en met de geweldige, nieuwe plaat onder de arm, moest dat een dijk van een show worden.
Openen mochten de Luikenaars van Delwood en dat werd een show die schipperde tussen postrock en donkere punk. Ook dat viertal bracht vorig jaar een album uit en dus was de link tussen de twee bands snel gevonden. Toch was het bij Delwood net iets rustiger en wat nog meer opviel: er stond geen gitarist op het podium, maar wel twee bassisten. Dat gaf de sound van de band net iets meer lijvigheid. De songs waarbij het instrumentale overheerste, wisten op die manier ook het meest te overtuigen. Het was dan ook jammer dat er soms gezongen werd, want veel meerwaarde had het niet altijd. Maar in zijn halfuurtje dat het duurde, kon Delwood wel best gepruimd worden. Leuke uitspattingen en fijne opbouw in de songs verveelden zeker niet.
Foxing maakte meteen duidelijk dat de show niet voor doetjes zou zijn. Zo werd de openingsgitaar van “Secret History” meteen redelijk luid gezet waardoor we onze oordopjes even wat dieper moesten induwen. Eens de song dan openbarstte, werden we helemaal in de wereld van Foxing gezogen. Het was als een donker bos binnenwandelen om plots het maanlicht op je snoet te krijgen en je daardoor helemaal te laten meeslepen. De screams gaven alles nog wat meer power, waardoor we wel even moesten bekomen van al dat geweld.
Gelukkig is Foxing een band die van vele markten thuis is. De groep kan uitstekend wisselen tussen agressieve screams en iets meer emotionele zachte momenten. Dat deden ze ook nagenoeg iedere song. Zo had “Night Channels” een prachtig begin op de synth om op het eind vol epische gitaren echt binnen te komen. De monden vielen open en het publiek kon zijn applaus niet luid genoeg geven. Bij “Eiffel” werd dan weer een trompet in het geheel gegooid en dat maakte het allemaal nog emotioneler en nog mooier.
Om al die zachte fragiele momenten te compenseren, moest er ook wel eens wat agressiviteit naar boven komen en dat gebeurde dan met “Hell 99”. Een dijk van een song dat zich volledig in de strijd gooide met krachtige screams en een strak tempo. Want ook daarin kon Foxing zich onderscheiden, soms maakten ze gewoon punknummers om nadien een melancholische schijf boordevol intensiteit te brengen. Bij iedere song blonken ze ook uit in de manier waarop ze die brachten. Door gewoon uitstekend op elkaar ingespeeld te zijn en ook de instrumenten op de juiste momenten te laten exploderen.
Zonder echt veel bindteksten wist Foxing wel waar ze mee bezig was. Zo lieten ze veel ruimte voor inleving door enkel maar een kort bedankje te geven, want de show moest echt als een beleving aanvoelen. Uiteindelijk werden we toch ruimschoots bedankt, wat ook alweer aantoonde dat de Amerikanen echt gepassioneerd en dankbaar op het podium staan. Een band met zoveel kilometers op de teller zou dan ook al wel grotere podia verdienen met de intensiteit die ze brengen.
De nieuwe songs werden perfect afgewisseld door ouder werk om dan uiteindelijk toch met werk van het debuut te eindigen. Ook daar werd de trompet nog eens bovengehaald op “Inuit” en “Rory” om zo op een prachtige manier af te ronden. Voordien werden we nog enkele keren het hart uit ons lichaam gerukt door de songs zo emotioneel en vol passie te brengen, waarbij de stem van Conor Murphy echt als een mes door ons hart werd geduwd en we niets liever wilden. Zo voelde de show ook aan, als een pijnlijke ervaring die verlicht werd door de schoonheid waarmee hij gebracht werd. Een uitstekende show van een uitstekende band met andere woorden.
Setlist:
Secret History
Spit
Beacons
Night Channels
Gratitude
Eiffel
Hell 99
Grand Paradise
Looks Like Nothing
Lich Prince
Barking
The Medic
Nearer My God
Cry Baby
Inuit
Rory
