© CPU – Nathan Dobbelaere (archief)
Net zoals in België zijn er in Nederland ontelbaar veel bands die volop aan hun muzikale weg timmeren. Niet alleen in eigen land zijn sommige van die groepen er al in geslaagd om een schare trouwe fans achter zich te scharen, maar ook in het buitenland proberen ze muren te slopen. Een van die bands is het Rotterdamse Elephant. De band heeft een sound die zich omringt door gelijkgestemden als Real Estate, Pavement en The Microphones, en is zodoende geliefd bij fans van de zogenaamde slacker rock-stijl. Gisterenavond kwamen de Nederlanders hun derde plaat III voorstellen in de foyer van Het Depot.
Het viel ons op dat het vaak moeilijk blijkt te zijn voor een buitenlandse groep om ook buiten de landsgrenzen te aarden, toen we een tiental minuutjes voor de start van het optreden rondkeken in de zaal. De foyer was slechts voor een derde gevuld, en dat was doorheen de set wel voelbaar. Een band met het publiek opbouwen werd op die manier wat moeilijker, maar toch straalde de band dankbaarheid uit voor zij die waren komen opdagen. Na startschot “Enemy”, opgevolgd door “For A Friend“, verraadde het applaus dan ook dat die dankbaarheid twee keer zo hard werd teruggekaatst.
Waarom een band als Elephant in België niet lijkt door te breken, terwijl ze in Duitsland en Frankrijk moeiteloos zalen vullen, bleef de grote vraag van de avond. Zeker bij een nummer als “The Morning” werd duidelijk hoeveel songwritingtalent deze Rotterdammers in huis hebben. Live kwam dat alleen maar sterker naar voren: de band straalde plezier uit, met muzikanten die elkaar voortdurend glimlachend aankeken en solo’s die vlotjes rondvlogen. Alles draaide rond de muziek, en dat voelde het publiek – hoe klein ook – haarfijn aan.
Ondanks de magere opkomst speelde Elephant met zichtbaar plezier. In net geen anderhalf uur tijd gaven ze ons zeventien songs, een sterke dwarsdoorsnede van hun werk tot nu toe. Van het catchy “Calling” – zonder twijfel een van hun beste – tot het ingetogen “Memories” en het speelse “The Magnet”: de set zat vol vertrouwen en het publiek genoot hoorbaar van elke noot. Een extra troef was de stem van nieuw lid Geonne Hartman, die achter haar piano bij elk nummer een warm laagje toevoegde. Vooral haar vocale bijdrage aan het weemoedige “You Wanted The Same” zorgde voor een beklijvend hoogtepunt.
Dat onze Noorderburen dus van aanpakken weten, was op dat punt al duidelijk. Al bij al is Elephant vooral een band die gedijt in een omgeving waar de zon je haren streelt en een fris drankje je keel verkoelt, terwijl de noten van een nummer zoals “Trust Me I Feel It Too” of “Hometown” je doen wegdromen. Tot op het bittere eind bleef de band verrassend uit de hoek komen, onder meer door het gewaagde “Tried To Sleep” op ons af te vuren; ondanks de minimalistische instrumentatie kon je een speld horen vallen. Het zijn die momenten van ogenschijnlijke eenvoud, gedragen door subtiele melodieën en oprechte emoties, die van Elephant meer maken dan zomaar een indieband. Ze weten hun publiek mee te nemen naar een wereld waar alles even mag vertragen, en dat is vandaag zeldzamer dan ooit.
In de foyer van Het Depot speelde Elephant met andere woorden een strakke en warme show die door het publiek meer dan gesmaakt werd. Hoewel de Nederlanders er niet lijken in te slagen om hun muziek bij hun zuiderburen op een efficiënte manier te verspreiden, werd hun muziek door de aanwezigen gisterenavond ontzettend dankbaar onthaald. Dat de groep tijdens hun najaarstour niet op een van onze podia terug te vinden is, vinden we dan ook ontzettend jammer. Laten we hopen dat boekers en organisatoren in ons land hen binnenkort opnieuw een kans geven, want bands als Elephant verdienen een publiek dat groter is dan dat van een goed bewaarde geheime tip. Tot die tijd blijft hun passage in Het Depot nazinderen als een kleine, warme herinnering aan wat nog kan zijn.
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
Enemy
For A Friend
Reptile Zoo
The Morning
Memories
When You’re Down
Trust Me I Feel It Too
Dog In The Park
Only Love
Calling
You Wanted The Same
The Magnet
20K
Real Love
Bird’s Eye View
Tried To Sleep
Hometown
