© CPU – Bert Savels (Archief)
Het is al een hele tijd geleden dat muzikant Baloji nog een album heeft uitgebracht. In 2018 bracht de Belg met Congolese roots 137 Avenue Kaniama uit, waarbij we onze vingers konden aflikken, en hetzelfde jaar werkte hij samen met Bazart. Baloji werkte ook al samen met onder meer Arsenal en Damon Albarn, maar zijn strafste prestatie van de afgelopen jaren is toch zonder twijfel Augure. De langspeelfilm is een van de beste Belgische films van de afgelopen jaren, met een sterk verhaal, prachtige kostuums (die in het MOMU te bezichtigen waren) en uiteraard een goede soundtrack. De artiest maakte voor vier van de personages een ep, om zo meer inzicht te krijgen in wie zij zijn. De vier ep’s werden gecombineerd op Augure – Music from and inspired by the motion picture en Baloji stelde die muziek gisterenavond voor in de Ancienne Belgique. Augure stond in de spotlight in het eerste deel van de avond en daarna bracht hij nog een hoop oudere muziek, waardoor er een leuk tweeluik ontstond.
Een echt voorprogramma was niet nodig, aangezien Baloji net geen twee uur muziek in petto had op deze verkiezingszondag. Openen gebeurde met “Dents de peigne”, waarbij de Franstalige artiest al gauw aantoonde dat hij het optreden helemaal niet verleerd is terwijl hij in de regisseursstoel zat. Met een prachtige, rode outfit kroop Baloji in de rol van Koffi en tijdens “King Kong” viel al op hoe graag hij al niet beweegt. Zijn vele bewegingen en wandelingen over alle hoeken van het podium werden al gauw een rode draad doorheen de avond, net als de achtergrondzang, die haast constant extra kleur en sfeer aan de muziek toevoegde. Meezingen was voor het publiek dan weer wat te vroeg, maar tegen dat “Holy Ghost” aanbrak was het duidelijk dat het publiek wel zin had in een avondje bewegen. De nummers volgden elkaar snel op, waardoor zowel Baloji als het publiek lekker konden verder bewegen.
Net als op het verzamelalbum kroop de artiest in de huid van die vier filmpersonages en zo kwam Paco als volgende aan bod, in een bijhorend prachtig roze jurk. Baloji’s outfits weerspiegelden de personages uit de film en die veelzijdigheid weerspiegelde zich soms ook in de muziek. “Faux billet” liet zich zo kenmerken door straightforward rap en zang met minder doordeweekse melodieën waardoor er een eigenzinnige mix ontstond. Op het album van Augure is er dan weer een mooie mix tussen gastartiesten terug te vinden, die niet weerspiegeld werd in de AB. Baloji en zijn achtergrondzangers verzorgden met hun vijven al het gezang, wat misschien ergens een gemiste kans is, maar langs de andere kant liet dit wel een hoger tempo toe doordat er niemand moest worden geïntroduceerd of bedankt. Uitvoerige bedankingen zouden echter wel nog volgen.
“Les pleureuses” en “Gorgone – Too Old” zorgden tijdens het stuk van Mujila, het volgende personage, voor een rustmomentje. De nummers voelden intiemer en persoonlijker aan, wat nog eens werd versterkt doordat Baloji’s witte sluier over zijn microfoon lag tijdens die eerste. “Gorgone – Too Old” was mogelijks het mooiste lied van de avond doordat de tekst net als bij het voorgaande nummer goed binnenkwam en die hier versterkt werd door de rustgevende en gevoelige muziek. Daarna was het terug tijd voor de iets hardere muziek en dat gebeurde met muziek die bij Tshala hoorde. Voor “Matrone – La femme tronc” vertelde Baloji (in het Frans) over de kritiek die hij al kreeg op het dragen van een groene jurk, zoals hij er toen eentje aanhad. Gender(expressie) is een thema dat aanbod komt in Augure en dus niet kon ontbreken tijdens een bijhorend concert, op zowel impliciete als expliciete manieren. Dat niet alle Vlamingen volledig mee waren met de Franse speech was duidelijk, maar dat weerhield er hen niet van om mee te dansen en (voor het eerst) mee te zingen tijdens “Matrone – La femme tronc” en het daaropvolgende “PRIMA DONNA”.
Laatstgenoemde was een voorbode op wat er nog zou volgen tijdens het tweede deel van avond, aangezien twee van de achtergrondmuzikanten er een gitaar of basgitaar bijnamen. Het zorgde tijdens het tweede deel van de show voor wat meer kleur en euforie, die vanaf “L’hiver endien” meteen in grote mate aanwezig was. Het was duidelijk dat het publiek meer vertrouwd was met nummers als dit en “F.I.N.I.”, waardoor de sfeer dus iets uitbundiger werd. De extra energie in de zaal zorgde ook voor meer energie op het podium, wat ervoor zorgde dat er steeds meer gedanst werd. Toch werd er nog ruimte gemaakt voor thema’s als seksualiteit in een kleine toespraak en het mooie, maar eveneens tragere en vooral lange “Peau de chagrin (bleu de nuit)”. Het nummer van een kleine tien minuten wist aanvankelijk te overtuigen, maar deed het sfeerniveau toch eventjes dalen. Afsluiter “Congo eza ya biso (le secours populaire) ” wist dat echter meteen terug op te krikken en doordat het lied nóg langer duurde leek het uiteindelijk alsof het feestje nooit gestopt was. De band werd zeer uitgebreid bedankt met zeven solo’s en dat werd dan nog eens aangevuld met drie sitdowns en nog wat met de armen zwaaien. Baloji wist haast van geen ophouden, maar aan alle mooie liedjes komt er toch een einde en zo ook aan zijn optreden.
Baloji kwam met een sterke, tweedelige show naar de Ancienne Belgique en liet er niet alleen het beste van zichzelf, maar ook van Koffi, Paco, Mujila en Tshala zien. Met prachtige, bijhorende outfits en heel veel enthousiasme overtuigde het multitalent ons. Het publiek at vooral tijdens het tweede deel van avond uit zijn hand, maar werd duidelijk ook meegenomen in de wereld van Augure tijdens het eerste deel van de avond. Haast twee uur lang stond Baloji op het podium en ondanks dat dat zonder gasten gebeurde, verveelde het optreden geen seconde. Het hoge tempo en het feelgood-gehalte, dat vooral tijdens het tweede deel aanwezig was, zorgden dat er overal glimlachen te bespeuren waren en steeds meer dansende mensen. Baloji toonde met andere woorden zijn veelzijdigheid, zijn talent en zijn overtuigingskracht en sloot zo de verkiezingsdag in schoonheid en met verbondenheid af.
Setlist:
Dents du peigne
King Kong
Holy Ghost
Les corons
La morsure
Faux billet
Arcade
Minotaure
Tituba
Maggi
Les pleureus
Gorgogne – Too Old
Dahlia noire
Matrone – La femme tronc
Prima Donna
L’hiver indien – Ghetto Mirador
F.I.N.I
Soleil de Volt
Spoiler
Spotlight
Peau de Chagrin – Bleu de nuit
Congo eza ya biso (le secours populaire)
