© CPU – Joost Van Hoey (archief)
Nadat Psychedelic Porn Crumpets begin maart zijn Europese tour na enkele data moest afzeggen doordat de frontman gebeten werd door een hond, werden de resterende shows uiteindelijk verplaatst naar de zomer. Het was dan ook zweten geblazen in de Orangerie van de Botanique, waar de band nieuwe plaat Fronzoli kwam voorstellen. Die verscheen ondertussen al vorige winter, dus werd het hoog tijd om die eens live aan het werk te horen.
Eerst was het aan FEET om de levieten te lezen. De band uit Coventry had ondertussen ook een nieuw album om voor te stellen en deed dat in zijn klein halfuurtje met verve. De vier muzikanten werden bijgestaan door een expressieve frontman die zich niet liet kennen door de hitte. Hij haalde namelijk zijn beste moves boven bij de best wel dansbare nummers van het vijftal. Wat vooral opviel, was dat het nieuwere werk ook live een iets meer toegankelijke sound heeft, terwijl de oude sound toch iets sneller en strakker klonk. Zo was het meteen duidelijk dat het middendeel het hoogtepunt herbergde. Uiteindelijk bolde de set wat uit, maar zagen we wel een plezante band aan het werk.
Terwijl je na het voorprogramma toch wat nood had aan afkoeling, was daar al snel niets meer van te merken toen Psychedelic Porn Crumpets het podium besteeg. Met “Nessun dorma!” werd het al snel heel episch toen het vijftal kwam bij het explosieve deel. “Tally-Ho” gaf meteen van jetje, al was het publiek eerst nog wat afwachtend om te kijken wat het precies op zijn bord zou krijgen.
De klank zat dan ook nog niet van bij het begin goed. De groep leek zijn volle sound niet ten volle te kunnen benutten waardoor de smerige riffs niet smerig genoeg klonken. Dat de songs dan ook nogal technisch overkwamen, hielp ook niet om de sfeer ten goede te komen. Gelukkig was het al broeierig genoeg in de zaal en eens iedereen te warm had, moest al die hitte tot een kookpunt komen. Die kwam er met “Mundungus” waarbij dan uiteindelijk een groot deel de moshpit begon te openen. De zaal stond in vuur en vlam en Psychedelic Porn Crumpets was niet van plan om het vuur te laten doven.
Het vijftal wist namelijk al snel te bewijzen wat voor een getalenteerde muzikanten ze zijn. Terwijl zanger Jack McEwan constant met zijn haren voor de ogen speelde, moest ook de rest van de band niet onderdoen. De drummer leek geen vin te verroeren, maar klonk zo betrouwbaar als een Zwitserse klok terwijl gitarist Luke Parish de ene straffe solo na de andere uit zijn instrument knalde. “Lava Lamp Pisco” was zo een nummer vol bombastische fuzz dat werd doorspekt met lekkere solo’s.
Uiteindelijk waren het dan wel de springsongs die het ’m deden, zoals ook “Bill’s Mandolin”. Het publiek begon als een bezetene te springen en hoewel iedereen al doorweekt was van het zweet, leek de energie niet weg te vallen. Het was dan ook welgekomen dat een meer dromerig nummer als “November” zijn weg naar de set vond. De zaal nam het geweldig aan en begon gewoon wat te roeien op de surfy melodieën, tot goedkeuring van de frontman.
Er volgde nog wat spielerei waarbij er kortere psychedelische stukken werden gespeeld en ook de visuals op de achtergrond even een technisch probleempje kenden. Het leidde tot wat hilariteit toen er een bureaublad van een computerscherm verscheen, maar uiteindelijk gaven de trippy visuals wel een ferme meerwaarde aan de show. Zo ook bij “Found God in a Tomato” waarbij we weer werden getrakteerd op technisch vernuft. Eens de snelheid er dan inkwam, kon niemand nog stilstaan en zo werden de zweetdruppels over de volledige zaal verspreid.
© CPU – Joost Van Hoey (archief)
Het mocht dan ook even dat McEwan grapte last te hebben van zijn rug. Hij vertelde vervolgens niet meer van de jongsten te zijn, maar ging gewoon door met spelen. En dat spelen ging gepaard met nog meer zweet in de zaal. Het einde was dan ook een machinegeweer dat het ene salvo na het andere op het publiek afschoot. “Hot! Heat! Wow! Hot!” uit de nieuwe plaat lijkt nu al een vaste plek verdiend te hebben en sloot de set perfect af door gewoon heel hard en luid te zijn. Ook de frontman deed voor het eerst iets wat op publieksinteractie leek door de ‘no’s’ te laten meebrullen door de zaal.
Dat er nog een bisronde volgde, was een verrassing, maar we vermoedden dat de band even verfrissing nodig had. Het geweldige “Cornflake” had eerst nog iets groovy waarna “Hymn for a Droid” nog eens de furiositeit van Psychedelic Porn Crumpets in de verf zette. In iets minder dan anderhalf uur wierp de groep ons fuzzy gitaren en riffs om de oren waarbij de zaal een stomend kot werd en zweten een understatement was. Dat de band verklaarde dat het de warmste show was die ze al speelde, zal niet gelogen zijn, want niemand verliet de zaal zonder een doorweekt shirt.
Op zaterdag 6 juli speelt Psychedelic Porn Crumpets op Rock Werchter. De dag daarvoor kan je de groep zien op Down The Rabbit Hole.
Setlist:
Tally-Ho
(I’m A Kadaver) Alakazam
Surf’s Up
Mundungus
Nootmare (K-I-L-L-I-n-G) Meow!
Lava Lamp Pisco
Bill’s Mandolin
Ergophobia
November
Entropy
Gurzle
Found God in a Tomato
Dilemma Us From Evil
Cubensis Lenses
Hot! Heat! Wow! Hot!
Cornflake
Hymn for a Droid
