© CPU – Frauke Cludts
Vorig jaar bracht muzikant Barry Can’t Swim zijn debuutalbum When Will We Land uit. Hij zocht er de randjes van het housespectrum op, met uitstapjes richting afrobeat en spoken word. Mede dankzij het album wordt de producer gezien als een van de snelst groeiende namen in de elektronische scene. Ook in België heeft de Schot zijn debuut niet gemist, want zijn show in de AB Club was in mum van tijd uitverkocht. Vorig jaar stond hij voor het eerst in ons Belgenlandje met een dj-set, deze keer kwam hij met zijn livebezetting. De grote zaal van de Ancienne Belgique was al gereserveerd, dus de hoop op een verplaatsing naar daar konden zij zonder ticketje snel opbergen. Barry’s zomershow op de festivalweide van Kiewit is ondertussen ook reeds aangekondigd, maar voor het zo ver is, mocht hij eerst nog even een feestje in intiemere kring op poten proberen zetten.
Door een nog onbekende reden stuurde het geplande voorprogramma enkele uren van tevoren zijn kat, waardoor we ons niet mochten opmaken voor de Ierse dj SHEE. Een last-minute vervanger vond de organisatie in de Belgisch-Canadese dj YAVA. Het gros van de aandacht ging tijdens de dj-set naar het meegebrachte gezelschap van het publiek en gezellig keuvelen vormde de rode draad doorheen het uurtje. Al veroorzaakte YAVA wel voor acht uur reeds de eerste klikkende knieën. Hij bracht mee: een energieke set vol dansbare jungledeuntjes met een werelds randje. Een fijne dj-set, al werd het voor de meerderheid voornamelijk beschouwd als wachtmuziek voor wat komen zou. Van een volwaardig voorprogramma kan dus niet echt gesproken worden.
© CPU – Frauke Cludts
Iets na negen dimden de lichten in de zaal. Blauwe lichten achter op het podium maakten meerdere waves van links naar rechts en op de tonen van “When Will We Land” betrad Barry’s tweekoppige band de arena. Bij het dromerige hitje “How It Feels” positioneerde de producer zich zorgvuldig tussen de twee aan zijn keys. Zelf zag hij er bescheiden uit in een longsleeve voetbaljersey. De drummer en toetsenist die hem bijstonden sprongen meer in het oog met hun vestimentaire keuze. Volledig in het zwart gekleed en met een hoed op het hoofd die zo de outfit zou kunnen zijn van de Bene Gesserit in een minderwaardige Dune-adaptatie dan die van Dennis Villeneuve, stonden ze Barry Can’t Swim bij.
De dansmoves in het publiek werden niet gespaard en ook de muzikant zelf stond niet stil. Voor het merendeel van de tijd verstopte hij zich achter de keys en zijn soundpad, maar hier en daar kwam hij ervan los om zijn publiek het goede voorbeeld te geven. Tijdens “Dance of the Crab” liet hij zich ook even verleiden om zijn drummer te ondersteunen en de cymbalen aan te slaan. Net voor halverwege liet zijn band de frontman alleen achter, om het door Låpsley gezongen “Woman” te vertolken. Op dat moment klonk het allemaal wat gezapiger en begreep je meteen de meerwaarde van een livebezetting, aangezien de set op dat moment – op enkele pianoakkoorden en soundpad-touches na – wel erg op een dj-set begon te lijken.
©CPU – Frauke Cludts
Vanaf seconde één hing er een fijne clubsfeer in de zaal en dat zou ook zo blijven. Veelvuldig werd er met de lichtspots gespeeld, maar niet overdreven. Op sommige momenten na dan weliswaar. Bij wijlen flikkerden de spots zodanig dat ze je meteen in trance brachten. Zelfs prinses Elisabeth van België zou beginnen twijfelen of ze dan toch niet per ongeluk een smileytje of twee of drie haar keelgat in had gejaagd. De bassen mochten geregeld wat steviger staan, zodat we die wat vaker tot in de borst konden voelen. Heel erg gevarieerd was het geheel ook niet echt, maar voor net iets meer dan een uur was dat zeker meer dan voldoende.
Barry Can’t Swim bracht Brussel dinsdagavond in hogere sferen met een fijne show en deed zijn publiek bij momenten zweven in een danceclub. De vergelijking tussen Barry Can’t Swim en Fred again.. wordt al eens gemaakt. Op dit moment staat die tweede op gebied van wat die live te bieden heeft echter nog mijlenver boven de andere, al kunnen we onze vinger er niet meteen op leggen waar dat dan precies aan ligt. Ontkennen dat het een erg fijne en zweterige avond was, dat kunnen we dan ook weer niet.
Op 17 augustus krijg je een nieuwe kans om Barry Can’t Swim te leren kennen op Pukkelpop.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
