InstagramLiveRecensies

Lokerse Feesten 2022 (Festivaldag 5): Het vuur aan de schenen

© CPU – Ymke Dirikx

We zitten ondertussen al in de helft van de Lokerse Feesten, maar de paardenworsten zijn bijlange nog niet op. De temperaturen gaan weliswaar alsmaar meer de hoogte in en dus zet de organisatie op deze vijfde dag in op hydratatie in de vorm van heel wat gratis water. Dat was nodig, want we kregen dorst van de indierockaffiche die ons op de vijfde dag werd voorgeschoteld. Eigenlijk leek het meer op een klein concert dan op een echt festival, want er stonden met Whispering Sons, The Vaccines en Kings of Leon maar drie artiesten op de Main Stage. De vijfde dag van de Lokerse Feesten ging dan ook pas om iets na zeven van start, waardoor de grootste hitte was verdwenen, al kregen we het toch weer wat warmer van de acts op het podium.

Whispering Sons

© CPU – Ymke Dirikx

Openen deden we lokaal met Whispering Sons. Mensen die de band al eens aan het werk zagen, wisten wat ze konden verwachten: donkere melodieuze postpunk. Omdat de zon echter zo fel op hun snuiten scheen, was het donkere in de muziek van Whispering Sons al snel verdwenen. Desalniettemin bleef de band zich een uur smijten met onder andere “White Noise” en “Wall” als hoogtepunten. Je zou weliswaar kunnen zeggen dat een set van Whispering Sons na een halfuur wel voldoende zou kunnen zijn, want uiteindelijk begon het publiek op het plein toch gezellig wat te keuvelen. Met “Surface” kreeg de band die keuvelaars gelukkig toch aan het bewegen en werd er zelfs bescheiden meegebruld. Muzikaal klonk de band bij iedere song immens strak alsof we een metronoom hoorden spelen en ook de energie van frontvrouw Fenne Kuppens straalde furieus af op het publiek. Zo liet ze op het eind nog eens volledig haar demonen los om uiteindelijk iedereen met een zwartgallig gevoel achter te laten.

The Vaccines

© CPU – Ymke Dirikx

Na werk uit eigen land, was het tijd voor werk uit het Verenigd Koninkrijk. Toch was er bij The Vaccines ook een Belgisch tintje aanwezig dankzij de Antwerpse drummer. Dit leuk weetje terzijde, wist de band terug een heerlijke catchy set neer te zetten waarbij duidelijk geput werd uit de debuutplaat What Did You Expect from The Vaccines? uit 2011. Nummers als “Post Break-Up Sex” en “Wetsuit” spreken dan ook het meest tot de verbeelding en werden door het publiek meegebruld. Dat publiek was duidelijk verbaasd door de hoeveelheid herkenbare nummers die het hier te horen kreeg, wat resulteerde in heel wat dansmoves naarmate de set vorderde.

Ondanks dat het lijkt alsof The Vaccines zich bij iedere plaat minder populair weet te maken, blijft het live een plezier om de band aan het werk te zien. Ook nieuwe nummers zoals “Wanderlust” of “XCT” zorgden voor een krachtsinjectie in de set, al was “Jump Off The Top” toch net iets te plat in zijn catchyness. Dat zal de band weliswaar worst wezen, want frontman Justin Young bleef zich van begin tot eind smijten en kreeg het publiek voortdurend mee. Ze waren duidelijk blij om nog eens in België te spelen en ook wij waren gelukkig na dit gezellig en vooral erg sfeervolle en amusante optreden. Met het speelse duo “All My Friends Are Falling In Love” en “If You Wanna” werd nog wat gedanst op het einde waarna met een dramatische, maar meezingbare noot werd geëindigd met “All In White”. Het debuut bleef duidelijk een belangrijk deel van de set uitmaken, maar niemand die er een moer om gaf.

Hairbaby

Het project Hairbaby van Otto-Jan Ham lijkt een uit de hand gelopen mop te worden, die nu zelfs ook festivals aandoet. Op de Lokerse Feesten stond de groep geparkeerd tussen ILA en High Hi en dus waren we toch wel nieuwsgierig naar hoe dat klonk. Eerlijk? Mocht dit een band zijn zonder al die media-aandacht van de Popcast van de Week en zonder BV achter de microfoon, dan stond ze hier niet. Maar goed, het was nu zo en muzikaal bracht Hairbaby oerdegelijke songs die het midden houden tussen Pixies en Sonic Youth met grungy lo-fi gitaren die soms rijkelijk omringd werden door blazers. Alleen zat er echter net iets te veel haar op de vocals, waardoor het na een tijd ook wat te lo-fi werd. Het gevolg was een aandachtspanne die het geen 45 minuten volhield om de show interessant te houden, ondanks dat we wel wat potentieel coole nummers te horen kregen. Er is dus nog wat werk aan de winkel om van Hairbaby een echt blijvend project te maken, als de bandleden dat zelf al willen.

Kings of Leon

© CPU – Ymke Dirikx

Normaal gezien zou Kings of Leon in juni in het Sportpaleis spelen, maar door de gigantisch tegenvallende ticketverkoop werd dat concert in alle stilte naar de kelder verwezen. In de plaats kreeg Lokerse Feesten er plots een gigantische headliner bij, want als je de band op een festival als Lokerse Feesten zet, is het natuurlijk plots wel groots nieuws. Toch was het concert ook hier niet volledig uitverkocht, al was de parking toch goed toch volgelopen met nieuwsgierigen om de band nog eens aan het werk te zien. Na een abonnement op Rock Werchter en bijna jaarlijks een show in België te spelen, was het ondertussen toch alweer van 2017 geleden dat de mannen nog eens in ons landje stonden. Met When You See Yourself hadden ze ook nog eens een nieuw album voor te stellen, al kregen we daar maar bitter weinig uit te horen.

Dat maakte op zich niet veel uit, want de band weet waar zijn sterktes liggen en putte daar dan ook weelderig uit. Het begon al meteen met “Waste A Moment”, een single uit 2016 die het ook hier goed deed. Kings of Leon was duidelijk naar Lokeren gekomen met de intentie om goed door te rocken en een perfecte set neer te zetten vol bekende songs, want al snel volgde met “Taper Jean Girl”, “Supersoaker” en “Revelry”, enkele van de meer herkenbare songs in hun arsenaal. Het publiek genoot met volle teugen en dat was niet enkel dankzij het muzikale aspect.

© CPU – Ymke Dirikx

Ook visueel had Kings of Leon alles uit de kast gehaald om te imponeren. Er stonden gigantische LED-schermen achter de band die telkens een andere vorm aannamen en het oog dat symbool staat voor hun nieuwe plaat, blies soms ook geweldige visuals uit zich. Het was als een ventilator die lichtjes het publiek inschoot, wat de set alleen maar versterkte. Dat we hierdoor de bandleden niet altijd even scherp konden zien, lieten we maar zo, want we werden helemaal meegetrokken in het verhaal dat de Amerikanen ons hier vertelden.

Frontman Caleb Followill was uitstekend bij stem en lijkt ook de coole nonkel te worden die je graag op familiefeestjes tegenkomt. Daarnaast was het ook muzikaal tot in de puntjes uitgewerkt. De drums in “Manhatten” waren tot in het kleinste detail hoorbaar en de baslijn in onder andere “On Call” ging door merg en been. Het was nog nooit gebeurd dat de sound van een concert zo strak en gedetailleerd klonk als bij Kings of Leon. Ze hadden er dus werk van gemaakt, wat resulteerde in een piekfijne sound die iedere song perfect tot zijn recht liet komen.

© CPU – Ymke Dirikx

En zo gingen we het einde tegemoet met de ene hit na de andere. De echte gelegenheidsbezoeker kende natuurlijk enkel “Use Somebody” en afsluiter “Sex on Fire”, wat voor de verandering het volledige plein in een meekwelende massa veranderde, maar ook andere songs kwamen uitstekend binnen. Zo blonk “Pyro” uit in zijn intimiteit en werd er ook hier gezellig meegezongen, liet “Molly’s Chambers” nog eens de gitaren ronken met een rammelende solo op het eind en was “Closer” de geweldige epische song die met een krachtige gitaarsolo het nummer tot in de eeuwigheid knalde. Oh ja, ook “The Bandit”, een van de twee songs uit de nieuwe plaat die de band speelde, kregen we nog net voor het eind en lijkt nu al een vaste waarde te worden in de set. Het nummer is aanstekelijk en viel totaal niet uit de boot in vergelijking met het ouder werk ervoor en erna.

Kings of Leon deed dus waar iedereen voor kwam en dat was overtuigen met oude klassiekers. De band weet waar zijn sterktes liggen, al waren de fantastische lichtshow en een sterke klank ook een heel grote meerwaarde. Het lijkt er op dat de mannen hun status als stadionband wat achter zich zullen laten en zich nu meer zullen focussen op het spelen van echt goeie shows, zonder daarbij per se het publiek te pleasen, hoewel er nu maar één keer gevraagd werd om mee te wuiven en het aantal keer dat we moesten meezingen was ook niet op één hand te tellen. Ook The Vaccines lijkt in hetzelfde bedje verzeild geraakt en toch brengt de band nog steeds sterke sets, en dus kunnen we enkel maar concluderen dat het einde van commercieel succes niet meteen het eind van je carrière betekent, maar je soms zelfs sterker kan maken.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist Kings of Leon:

Waste a Moment
Taper Jean Girl
Slow Night, So Long
Supersoaker
Revelry
Manhattan
Time in Disguise
Radioactive
Find Me
On Call
Pyro
Closer
Crawl
Molly’s Chambers
The Bucket
Milk
Use Somebody
Fans
Knocked Up
The Bandit
Sex on Fire

3434 posts

About author
Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.
Articles
Related posts
InstagramLiveRecensies

Pukkelpop 2022 (Festivaldag 2): Wispelturige mengelmoes

De tweede dag van Pukkelpop is eigenlijk nog altijd de eerste officiële festivaldag met alle podia open en een stuk meer volk…
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Dog Race - "Terror"

Om de zoveel tijd duikt er in het muzieklandschap weer een nieuw postpunkbandje op, en zo kunnen we deze keer kennismaken met…
InstagramLiveRecensies

Lokerse Feesten 2022 (Festivaldag 10): Gevarieerd afscheid

De tiende en laatste dag van de Lokerse Feesten startte voor sommigen wel érg vroeg. Louis Tomlinson, ex-lid van het befaamde One…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.