AlbumsFeatured albumsRecensies

Green Lung – Black Harvest (★★★★): Loodzware riffs, profetisch gezang, een melancholisch orgel, extase!

Green Lung veroverde in korte tijd een gewichtige plaats onder fans van stoner, doom, psychedelica en gelijkaardige subgenres van de metal- en rockwereld. Het vijftal beweert zelf dat ze teruggrijpen naar de gouden dagen van psychedelische rock en protometal. Ze bewezen al op hun debuutalbum Woodland Rites dat ze dit goed doen. Daarop kwam het orgel naar de voorgrond, terwijl dit op hun debuut-ep nog niet zo was. Het plaatje klopte voor de heren. Woodland Rites werd dan ook internationaal geprezen. Ze zaten niet stil en zo kwam ruwweg twee jaar later, op 22 oktober, de moeilijke tweede plaat uit.

We vallen graag met de deur in huis, dus verklappen we onmiddellijk maar dat we die tweede plaat wel kunnen smaken. Black Harvest pakt moeiteloos de draad op. Het vijftal weet goed wat hun geluid is en wist daar ook op verder te breien. Het resultaat is een opvolgertje om van te smullen. We wipten meerdere keren van onze stoel rechtstreeks naar een headbangsessie in onze woonkamer. Gelukkig was er niemand aanwezig om dat gekke tafereel te aanschouwen. Black Harvest klinkt zoals we Green Lung kennen, maar misschien nog net ietsje epischer dan voordien.

Black Harvest opent met een kalme intro. Dat dachten we toch. Het profetisch gezang moet al snel plaats maken voor epische gitaren, orgels en kletterende drums. De toon is gezet. De intro, die trouwens “The Harrowing” heet, gaat naadloos over in het eerste échte nummer van het album: “Old Gods”, een betrekkelijk zwoel nummer. We vergeten de opener echter al snel, want daarna volgt het titanenduo “Leaders of the Blind” en “Reaper’s Scythe”, twee nummers die je de ene uppercut na de andere verkopen. Weergaloze riffs, episch gezang, pompende drums, orgels die je in extase brengen, dit duo heeft alles wat Green Lung tot een geweldige band maakt.

Er wordt zeker geen gas teruggenomen op de rest van het album. Zo lanceert “Upon the Altar” de ene loodzware riff na de andere de wereld in. Het profetisch gezang doet een beetje denken aan Tobias Forge, frontman van Ghost. Green Lung doet het echter zonder tierlantijntjes en show, maar met riff na riff na riff én een portie orgels om het af te maken. Ook “You Bear the Mark” is een melodieuzer nummer met orgels op de voorgrond. Het album sluit af met het deprimerende “Born to a Dying World”. De band schroeft het tempo nog een laatste keer terug. De monsterlijke riffs en het gedonder van de cimbalen worden afgewisseld door emotioneel getokkel, een melancholisch orgel en episch soleerwerk. Voor je het goed en wel beseft, loopt Black Harvest ten einde.

Green Lung levert met Black Harvest een krachtig album af dat voor fans van het genre een van de beste aankopen dit jaar zal zijn. We onthouden vooral het geweldige duo “Leaders of the Blind” en “Reaper’s Scythe”. Dat zijn de twee singles die de hoogste ogen gooien. Green Lung bewijst met dit album een band met toekomst te zijn. Ze leverden een ijzersterke tweede plaat af met enkele geniale uitstekers. We zijn er zeker van dat we de heren volgende zomer meepikken op de festivals.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

Related posts
AlbumsRecensies

Dream Widow - Dream Widow (★★★½): Een vervloekt artefact

Wanneer mensen de middelbare leeftijd bereiken, gebeuren er soms vreemde dingen. Hun eerder zo duidelijke levensdoelen lijken plots futiel en ze zoeken…
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Lunavieja - "La Güestia"

Zelf hadden we nooit verwacht ooit te schrijven over een psychedelische stoner- en doommetalband uit het zonnige Malaga, maar hier zijn we…
2021FeaturesInstagramUitgelicht

De 101 beste singles van 2021

Denk jij soms ook wel eens: ‘Wauw, hoe kan ik toch tussen al die duizenden singles het bos door de bomen blijven…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.