AlbumsFeatured albumsRecensies

Deafheaven – Infinite Granite (★★★): Wel gaze, maar niet black

Het in 2013 verschenen en nimmer verdwenen Sunbather was een verklaring van kleur in het metallandschap. Niet enkel was de hoes babyroze, een tint die volledig aan de andere kant van het kleurenspectrum ligt dan de clichématige zwartgalligheid van het zwaardere gitaarwerk, maar ook wist Deafheaven met het na acht jaar al als klassieker geclassificeerde een heuse nieuwe stijl te vertegenwoordigen. Hun combinatie van blackmetal, shoegaze en postrock, in lijn met de Fransozen van Alcest, zorgde ervoor dat Sunbather een uniek recept voor tranen werd.

Deafheaven deed heel wat stof opwaaien. Liefhebbers van traditionelere metal hielden hun wacht bij de metalpoorten en keurden het succes van Deafheaven bij het bredere publiek af. De identiteit van de band en de verworven prominentie van blackgaze zijn onherroepelijk met elkaar vervlochten. Of toch niet? Het vraagstuk of het nu al dan niet gerechtvaardigd is om de band te categoriseren als blackmetal, leek het vijftal met zijn singles steevast te ontwijken. Op onder andere “In Blur” begon de band full on met schoenstaren. Ook op de rest van Infinite Granite verkoos de band om het rustiger aan te doen.

In eerste instantie valt het op dat we de teksten plots wel kunnen verstaan. De stem van George Clarke galmt doorheen het album op een bijna lieflijke manier. Daarmee gepaard verdwijnt het intense geschreeuw, op schaarse uitzonderingen na, voorgoed. Ook instrumentaal gaat het er minder stevig, maar daarom niet minder melodisch aan toe. De dromerige gitaarpop is misschien wel mooi, maar staat absoluut in de schaduw van de dynamiekverschillen die het genoemde magnum opus kenmerken. Nu ja, nieuw werk vergelijken met het voorgaande staat open voor debat, maar wetende van waar de vernieuwende (en daardoor controversiële) band komt, lijkt het toch moeilijker om te horen dat ze aan emotie inboeten en bovendien iets recupereren dat al tot vervelens toe gerecupereerd werd. Dat Clarke goed kan zingen is duidelijk, maar wekt niet heel erg veel op.

Opener “Shellstar” vat eigenlijk meteen al alles samen. DIIV-achtige gitaarlijnen, heldere drums en een kraakheldere Clarke zorgen voor een mooi klinkend geheel dat we helaas al eens eerder hoorden bij andere groepen. Dat maakt het nummer echter niet minder mooi. De gitaareffecten doen ons wegzinken in een verlaten sneeuwgebied. Teksten over het eenzame verdriet binden dit gevoel sterker aan. Emotie en dynamiek zijn aanwezig, maar voelen enigszins vlak.

Waar Deafheaven nog steeds in uitblinkt, is het bouwen van muren. Laag na laag wordt rustig opeen gemetseld, bijeengebonden door melancholie als mortel, totdat het – bam! – volledig openspat. De explosieve geluidsgevels van onder andere “Lament for Wasps” en “Other Language” zouden slagen voor hun leercontract bij de aannemer. Dat de band daarmee alle regels van stereotiepe shoegaze aanhouden, is door deze intensiteit niet eens zo erg.

De blackgaze van weleer verloor zijn eerste en transformeerde volledig tot zijn tweede woorddeel. De instrumentale pieken en dalen bevinden zich dichter bij elkaar, kracht wordt ingeruild voor dromerigheid en de vocalen zijn geen duivelse kreten meer. Infinite Granite is simpelweg een degelijke shoegazeplaat. Daarmee maakt de Amerikaanse band een minder indrukwekkend, niet bijster boeiend, maar alsnog genietbaar vervolg van hun carrière.

Facebook / Instagram / Website

Related posts
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Deafheaven - "In Blur"

Het ziet er naar uit dat de nieuwe plaat van Deafheaven een volledig nieuwe richting voor de band betekent. Met singles “Great…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Deafheaven - "Great Mass of Color"

Met het mooie weer komt ook wat zomerse en dromerige metal mee. De Amerikaanse groep Deafheaven staat bekend als een van de…
InstagramLiveRecensies

Deafheaven & Touché Amoré @ AB (Ancienne Belgique): "Decibels en publiek in hogere sferen"

De decibels schoten de lucht in bij de dubbel headlineshow van Touché Amoré en Deafheaven in de AB. De avond werd opgevuld…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.