© Abbie Bradshaw
Alvorens Hannah Brown en Sam Warren een tijdje terug Stores oprichtten, waren ze allebei hopeloos verdwaald in het undergroundcircuit van Liverpool. Hannah was opgescheept met haar begeleidingsband The Wick Effect en Sam klooide met zijn gitaar in Jo Mary. Beide muzikanten ontmoetten elkaar in 2017 toen ze met hun bands op hetzelfde festival speelden. Door hun gedeelde passie voor indierock en folkmuziek sloeg de vonk meteen over om samen muziek te maken in Sams appartement. Eens het duo daar alle mentale ballast van de vorige bands van zich afwierp, was Stores in de maak. Eerst werd er nagedacht over een mini-ep, daarna was het project een zevenkoppige band en op het laatste terug de tandem Brown-Warren. Inmiddels heeft Stores getekend bij het onafhankelijke Eggy Records en is er met debuutsingle “Bones” weer sprake van een ep. Daarvoor laat de band zich begeesteren door Big Thief, Aldous Harding en Angel Olsen.
Met een lekkere twee-akkoordenriff schiet “Bones” sober uit de startblokken. De simpele drumbeat die erop volgt, verklapt al dat Stores het niet moet hebben van harde rammelmuziek. Brown zingt liever nasaal over de gedachte dat je haar botten mag breken als ze dood is. Ze houdt de schwung erin door halverwege wat te neuriën. Wanneer Warren inpikt, horen we duidelijk de meerstemmige energie tussen de twee tekstschrijvers. Verder klinkt de single nogal flou, maar naar het einde toe horen we toch een knap staaltje virtuositeit. In plaats van een stereotiepe folksolo met een bottleneck of mondharmonica, sluiten ze af met een noisy ondertoon die de track niet halsoverkop doet exploderen. Zolang Stores het venijn voorzichtig in de staart laat zitten, twijfelen we er niet aan dat de toekomstige ep een niche publiek bestaande uit indierockers en moderne folkliefhebbers zal bereiken.
Ontdek nog meer nieuwe muziek op onze Spotify.
