AlbumsRecensies

Derya Yıldırım & Grup Şimşek – Dost 1 (★★★½): Rondtollen in een Anatolisch universum

Als je enkele jaren geleden zou verkondigd hebben dat Turkse psychedelische folk een heuse comeback zou maken, dan hadden we met z’n allen waarschijnlijk eens goed gelachen. Toch is exact dat aan het gebeuren, getuige de opmerkelijke albums die bands als Altın Gün en Ayyuka al op de wereld loslieten, en ook King Gizzard & The Lizard Wizard dat op K.G. en L.W. volop experimenteerde in een Anatolisch klinkend microtonaal toonstelsel. Of het een modeverschijnsel is binnen het psychedelische wereldje, valt moeilijk te voorspellen, maar wat vast staat, is dat de bezwerende, bombastische en soms zelfs ronduit kitscherige sound die de Turkse folk omarmt verdraaid verfrissend in de oren klinkt. Zelden klonk psychedelische muziek zo kronkelend en dansbaar, en dat nemen we er gezien de zomerse temperaturen natuurlijk maar al te graag bij.

In de vroege sixties begonnen Turkse artiesten als Erkin Koray en Tülay German voor het eerst inspiratie te putten uit de Beatlesmuziek die uit West-Europa overgewaaid kwam. Door wat eigenaardig boetseerwerk met vreemde, Oosters klinkende akkoordprogressies en het gebruik van lokale folkinstrumenten kwam een genre tot stand dat een nieuwe garde muzikanten volledig aan het herontdekken is. Onder hen ook Derya Yıldırım & Grup Şimşek, een psychband rond de in Berlijn gevestigde frontvrouw Derya Yıldırım. De rest van het vierkoppige collectief kan je een beetje overal in Europa terugvinden, wat ongetwijfeld bijdraagt tot de wereldse uitstraling die op hun nieuwste ep Dost 1 erg aanwezig is. “The Trip” is wat dat betreft al een geniaal mengelmoesje tussen Turkse snaarinstrumenten en sixties geïnspireerde orgelgeluiden die recht gesampled lijken uit “A Whiter Shade Of Pale”. Het is een snikheet nummer waarop flarden dromerige wah-wah je om de oren vliegen, dat na vier minuten zweven machtig tot ontploffing komt onder leiding van een sidderende gitaarsolo.

“Haydar Haydar” houdt dat fantastische orgelgeluid angstvallig vast, en schept onder begeleiding van een swingend baslijntje een ingetogen, maar vocaal erg virtuoos balladesfeertje. Het zijn de synths die hier voor de psychedelische insteek zorgen, en de boel een heerlijk kitscherig space-discokantje geven. Je weet echter dat de pret pas écht begint als iemand een tamboerijn tevoorschijn tovert, en in dat opzicht is “Deniz Dalgasız Olmaz” het juiste nummer op het juiste moment. Een kronkelend saz-lijntje daagt je uit om zelf ook wat te beginnen kronkelen met je lichaam, waarna een sobere, maar catchy percussielaag je heupen in beweging duwt. Het is opvallend hoe het slagwerk van Greta Eacott zich in de mix zo gedeisd houdt, maar doorheen de ep toch een van de onbetwiste protagonisten is.

De constante twijfel of je een strak gechoreografeerde volksdans moet placeren of net een expressief en losbandig dansje mag improviseren, overvalt je enorm op “Hop Çerkez”. De drums roffelen statig en de tamboerijn probeert de ontsporende melodieuze weelde van saz en speelgoedorgel dapper in bedwang te houden, maar halverwege het nummer gaat de lont onverbiddelijk in het kruitvat wanneer Graham Mushnik de Lesliespeakers van zijn Hammond tegen honderdtachtig per uur in het rond laat tollen. Jij tolt natuurlijk gretig mee, tot je hersenen niet meer zijn dan een pruttelende poel blubber. Ontwaken uit die roes doe je met afsluiter “Sunrise”, onverwachts een van de meest adembenemende nummers op het album. Een lijvige synth-en-orgelsoundscape biedt voor een laatste maal het podium aan de saz van Derya Yıldırım, die het ditmaal zuiver instrumentaal aanpakt. In een laatste vlaag van virtuositeit vervlecht de band de oerklassieke Turkse snaarinstrumenten met hedendaags klinkende blieps en bloeps, om tenslotte oorverdovend stil te eindigen.

Derya Yıldırım & Grup Şimşek zullen misschien niet snel het licht van de mainstream muziekscene te zien krijgen, maar dat betekent niet dat het mengelmoesje van oprechte Anatolische folkmuziek en hedendaagse psychedelische synths geen doel weet te treffen. Dost 1 is een aan te raden ep voor ontdekkers, gemaakt door een bende muzikale durvers.

Facebook / Instagram

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

Dit vind je misschien ook leuk:
LiveRecensies

Altın Gün, Dijf Sanders, Derya Yıldırım & Grup Şimşek @ Leffingeleuren: Exotische sounds op een dansbaar bedje

Ook dit jaar is er geen Leffingeleuren zoals we die normaal zouden krijgen. In plaats daarvan twee weekends waarbij we enkele concertavonden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.