AlbumsRecensies

Ryley Walker – Course In Fable (★★★★): Een indrukwekkende ontdekkingstocht

Fans van de uit Chicago afkomstige dertiger Ryley Walker kunnen rekenen op een stabiele output van hun favoriete artiest. Met de regelmaat van de klok heeft de man sinds 2014 immers jaarlijks één of meerdere albums uitgebracht met experimentele indiefolk en progressieve jazz (al was het soms in samenwerking met andere muzikanten). Course In Fable is Walkers vijfde album onder eigen naam en volgt op Deafman Glance uit 2018. Tussendoor volgden ook nog enkele samenwerkingen met jazzdrummer Charles Rumback (Little Common Twist uit 2019), gitaristen J.R. Bohannon en Ben Greenberg (For Michael Ripps uit 2020) en de psychedelische rockgroep Kikagaku Moyo (Deep Fried Grandeur in 2021). Ook The Lillywhite Sessions, een album waarop Walker als hevige fan een eigen interpretatie bracht van nooit uitgebracht werk van Dave Matthews Band, zag tussendoor het licht.

Walker nam Course In Fable op met stadsgenoot en producer John McEntire (The Sea And Cake en Tortoise) en brengt de plaat uit via eigen label Husky Pants Records. Samen met Ryan Jewell (drums), Bill Mackay (gitaar) en Andrew Scott Young (bas) neemt Walker net als op vorige albums nog steeds de tijd om nummers op te bouwen. Intro’s nemen meerdere minuten in beslag en doorheen de composities worden regelmatig experimentele uitstapjes gemaakt door de groepsleden. Die muzikale verkenningstocht klinkt bij momenten bijzonder spannend.

De opener “Striking Down Your Big Premiere” vat perfect het geluid van de plaat samen: Walker trekt de aandacht met enkele luide gitaarakkoorden en laat vervolgens zijn typerend getokkel op ons los. Het nummer voelt jazzy aan, tot de warme stem van Walker invalt tijdens de strofen en zachte indiefolk wordt verdergezet. De luisteraar krijgt echter geen tijd om in te dommelen bij de rustgevende melodie, want al gauw wordt het tempo aangepast en stappen de muzikanten een nieuwe richting uit. Toch slagen ze er op een indrukwekkende manier in om het nummer als een mooi samenhangend geheel te laten klinken.

De vooruitgestuurde single “Rang Dizzy” trekt vervolgens volop de kaart van loepzuivere, klaterende americana. Op het beheerste nummer brengt Walker zachte ritmes en strijkers samen met een kabbelende gitaarriff en zweverige popmelodie. Zo ontstaat een schitterend nummer om heerlijk bij weg te dromen op een zonnige dag. Ook de single “Axis Bent”, die vaag klinkt als een B-kantje van Wilco ten tijde van Yankee Hotel Foxtrot, voelt aan als een zonnestraal op het gezicht. De groep vormt met de stralende gitaarriedels en het warme geluid van de Rhodespiano een prachtig klankveld.

Doorheen het album druipt het spelplezier van de nummers. Walker en zijn kompanen verkennen op een bedachtzame manier de grenzen van de popmuziek en laten folk uit de jaren zeventig moeiteloos samenvloeien met toetsen van 90’s americana en stukjes progressieve jazz. Dit laatste genre viert hoogtij in het lang uitgesponnen “Pond Scum Ocean”, een zeven minuten durende experimentele brok waarop het getokkel van Walkers gitaar over een hypnotiserend ritme spint. Ook het lichtjes nerveuze “A Lenticular Slap” werd volgens dezelfde handleiding opgenomen en duurt zelfs nog een minuutje langer. Bij mensen die niet vertrouwd zijn met het werk van Ryley Walker kunnen de gejaagde harmonieën al gauw op de zenuwen gaan werken, het valt dan af te raden om na een stresserende werkdag Course In Fable te beluisteren. Liefhebbers zullen echter smullen van de melodieën die Walker op zijn snaren tokkelt.

Muzikaal stuiteren de nummers soms alle kanten uit, maar toch klinkt de muziek nergens pretentieus of belegen. Dit komt omdat Walker er tijdens de strofes en refreinen in slaagt om met zijn zachte stem de nummers te kalmeren. Eén van de sterktes van Course In Fable schuilt in de zuivere mix van Walkers warme stem, die als een gloedvolle balsem over het fonkelende album is uitgesmeerd. Qua stemklank past deze nog het best in de rij bij Nick Drake, Jonathan Jeremiah en de jonge Dave Matthews.

Ryley Walker is er op Course In Fable in geslaagd om zijn geluid op punt te zetten. Hij brengt met zijn band een loepzuivere mix van stralende indiefolk en haastige jazz, en lijmt alles netjes aan elkaar met zijn warme stem. Het album bevat zeven nummers en klokt met zijn veertig minuten af op een reguliere speelduur, maar bevat zoveel variatie dat na meerdere beluisteringen nog nieuwe dingen ontdekt worden. Course In Fable is een muzikale ontdekkingstocht, en wie zin heeft om met Walker mee te wandelen zal met volle teugen genieten.

Facebook / Website

Ontdek nog meer nieuwe muziek op onze Spotify.

Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsRecensies

Aki – Niobe (★★★½): Altijd zondag in het hoofd

Soms kom je muziek tegen die je niet hoort, maar voelt. Voor een keer bedoelen we dan niet een crunchy riff die…
FeaturesInterviewsUitgelicht

Interview Anke Verslype (aki): 'Iedereen mag z'n eigen ding maken van mijn muziek.'

Anke Verslype, bij voorkeur uitgesproken als ‘Versliepe’ wegens West-Vlaams, heeft een tijd bij verschillende bands gedrumd, zoals Fortress, Whilla Whisper en An-Sofie…
AlbumsRecensies

Fruit Bats - The Pet Parade (★★★½): Klaterende stroom van nostalgie en hoop

Eric D. Johnson, de drijvende kracht en frontman van folkrockgroep Fruit Bats, is een vlijtige vleermuis. Hij heeft de afgelopen twintig jaar…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.