AlbumsRecensies

Declan McKenna – Zeros (★★★★): Middelvinger aan de maatschappij

Voor sportfanaten mag Sepp Blatter dan wel een boeman zijn, muziekfans mogen de voormalige FIFA-voorzitter stiekem dankbaar zijn. Hij zorgde er namelijk voor dat de toen vijftienjarige Declan McKenna werd opgemerkt dankzij zijn protestsong – alsook doorbraaksingle – “Brazil“. Sindsdien ging het snel voor onze Britse vriend, want slechts een jaartje later veroverde hij het grote Glastonbury en tegenwoordig eet ook de rest van de wereld uit zijn hand. Toch ging dat niet allemaal in één vlotte beweging. Dat is ook niet zo gek, want niemand kan plots zoveel last op zijn schouders dragen, en zeker niet als je nog niet eens op tram twee bent gestapt. Dec drukte even op de pauzeknop om dan 2020 helemaal om te toveren tot zijn jaar van de bevestiging.

Zoals echter algemeen geweten, verloopt 2020 niet van een leien dakje. Als de titel van je langverwachte tweede album dan nog eens Zeros is, lijkt die plaat wel voor het ongeluk geboren. Na de uitbraak van het coronavirus, de opkomst van de Black Lives Matter-beweging en nog wat onduidelijke redenen, zijn we ondertussen al bijna een half jaar(!) verder van de originele releasedatum. Er zal dus ongetwijfeld een zucht van opluchting hebben weerklonken ten huize McKenna toen de kalender 4 september aangaf.

Waar de vraag op het vorig album nog What Do You Think About the Car? luidde, is de vraag nu ‘What do you think about the rocket I built?‘. Declan klinkt op Zeros dus futuristischer, grootser en bombastischer. Te beginnen met “You Better Believe!!!”, waarop die drie uitroeptekentjes gerust letterlijk genomen mogen worden. De Brit laat er op muzikaal vlak geen gras over groeien en vlamt meteen lekker door. Toch is die catchy mix van gitaren, drums, piano en lichte elektronica slechts camouflage voor het diepere verhaal dat achter de hele plaat verscholen zit. Protagonist van dat verhaal is Daniel, een jonge kerel met veel dromen, maar vooral een jonge kerel die de wereld op een andere manier ziet dan de rest van de maatschappij. 

Zo doet de jongen voor het eerst zijn intrede op “Be an Astronaut“. Muzikaal een bombastische pianoballade (hoe tegenstrijdig dat ook klinkt), maar het gaat hem vooral over Daniel en zijn droom om astronaut te worden. De maatschappij daarentegen vindt zijn dromen te hooggegrepen en houdt hem – ondanks zijn talent – klein, omdat hij niet ‘normaal’ genoeg is. Op “Daniel, You’re Still a Child” wordt die lijn doorgetrokken. Hier wordt dan ook pas echt expliciet gezongen hoe fucked up onze maatschappij is en hoe je daarachter komt als je opgroeit. Natuurlijk is Daniel een soort metafoor voor de jeugd, waar Declan zelf met zijn 21 jaar toch nog een deeltje van uit maakt.

Die middelvinger wordt nog eens extra opgestoken op “Beautiful Faces” en in het bijzonder naar al die Instagrammodellen en influencers die, zoals Declan het zo mooi verwoord, ‘are smiling over us’. Dat hele verhaal van ‘niet normaal genoeg zijn’ wordt heel mooi weergegeven in de Netflixserie The End of the F***ing World, waarin Declans lookalike Alex Lawther een hoofdrol speelt. Die kreeg dan ook toepasselijk een rolletje in de videoclip van “The Key to Life on Earth“, waarop voor het eerst ietwat euforische popgetinte klanken voorkomen. Hoewel hier eerder de vrolijke kant naar voor geschoven wordt, past dit nummer toch perfect in het geheel van felle, wavy gitaren.

Het niveau op de eerste helft van het album ligt dus bijzonder hoog, maar echt helemaal bevestigen kan Declan op de tweede helft niet echt. Het rustigere “Emily” is geïnspireerd op Bob Dylan en dat is ook duidelijk hoorbaar. Net omdat het nummer niet zo bombastisch klinkt, valt het een beetje uit de boot op Zeros. We hadden zelfs bijna gezegd dat “Twice Your Size” die lijn doortrok, maar uit het niets komt daar een epische storm aan psychedelische gitaren en drums. Van een verrassende wending gesproken!

Na nog een steekje naar het Verenigd Koninkrijk – in de vorm van ‘Mrs Thatcher / Your cruel heart navigates the world we live in / With its anger’ – op het Daft Punk-achtige “Rapture”, stuurt Declan ons naar een zwaar zwart gat in het midden van onze Melkweg. Op “Sagittarius A*” wordt er er even van maatschappelijk thema geswitcht. We krijgen hier pas echt een duidelijke protestsong te horen. Een soort ode aan het milieu en commentaar op iedereen die er geen rekening mee houdt. Eindigen doen we met McKenna’s favoriete lijn van het album: ‘Everyone leaves eventually darling, don’t be afraid’. Een bijna sprookjesachtig afscheid op een al even sprookjesachtige “Eventually, Darling”.

Met ietwat melancholische gitaren loopt Zeros op z’n eind. Kon Declan ons overtuigen op zijn moeilijke tweede? Ja, vast en zeker. De jonge Brit is er zowel tekstueel als muzikaal op vooruit gegaan en weet op beide vlakken een diepe indruk achter te laten. Met zijn verhaaltje over Daniel die niet geaccepteerd wordt door de maatschappij en daardoor met donkere gedachten worstelt, durven we zelfs te denken dat Dec het over zichzelf heeft. Gelukkig voelt het muzikaal allemaal niet zo zwaar aan en worden we overrompeld door een geordende chaos aan psychedelische indiegitaren, glitterende elektronica en een lekkere piano. Volwassen werk van de jongeman dus, benieuwd hoe dat tijdens zijn energieke shows zal uitpakken!

Op 27 april 2021 stelt Declan McKenna Zeros voor in Trix. Allen daarheen!

Facebook / Instagram / Twitter / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

1010 posts

About author
't is oke.
Articles
Dit vind je misschien ook leuk:
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Declan McKenna - "My House"

De laatste jaren was het een helse opgave om Declan McKenna weg te denken uit de alternatieve scene. Zo weet de Britse…
2020FeaturesInstagramUitgelicht

De 50 beste albums van 2020

Het einde van 2020: voor de ene een tijd om er hoopgevende anti-coronaspreuken tegenaan te gooien, voor de andere het startsein van…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Declan McKenna - "Be an Astronaut"

Als er één opkomende Britse artiest is die we dit jaar in de gaten moeten houden, dan is dat Declan McKenna. Op…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.