Live, Recensies

Susobrino & IKRAAAN @ Zomerkamp: Mogen we al dansen?

Dankzij – rara – het coronavirus staan we deze zomer niet met tienduizenden op de festivalweides, maar dat weerhoudt de organisaties er niet van om de handdoek in de ring te gooien. De afgelopen maanden sprongen de alternatieve festivals als paddenstoelen uit de grond en zo gingen de Dansende Beren toch nog een relatief drukke festivalzomer tegemoet. Ons hoor je in elk geval niet klagen, want met Zomerkamp in Genk hebben Absolutely Free Festival en Genk on Stage een bijzonder gezellig alternatief op poten gezet. Tussen de lampionnetjes door zagen we vandaag de Mechelse IKRAAAN en multi-instrumentalist Susobrino hun best doen. Ook deze week mocht het uitverkochtbordje worden bovengehaald, maar met zo’n twee talenten was dat niet echt een verrassing.

Vorige week konden we tijdens blackwave. al ontdekken dat het Genkse publiek nog niet echt vertrouwd was met het idee van zittende concerten. Die lijn werd vandaag jammer genoeg doorgetrokken. Met een kwartiertje vertraging kwam IKRAAAN samen met haar dj het podium op. Een half uur lang nam ze ons mee in haar wereld vol donkere bassen en diepzinnige teksten. Met een mysterieuze intro werd de toon al meteen gezet, maar toen de Mechelse op “HAPPY PILL” voor het eerst haar mond open deed, waren we meteen verkocht. Dat haar stem ook op een backing track meeliep soms stoorde totaal niet. Zomerkamp kreeg daarna met “Synoniem” ook nog eens een nieuw nummer te horen, dit keer met meer gitaarinvloeden. Jammer dat alle muziek van de dj kwam, want een liveband zou hier een meerwaarde geweest zijn. Desondanks wist de zangeres ons toch te betoveren en vooral te motiveren met het nummer. ‘Ze geeft nooit op, ook al kan ze de pijn niet aan’, klonk het.

Na een korte inspectieronde begon IKRAAAN wat los te komen. Op “HYPNOSE” verkende ze het podium al wat meer en tegen het einde gooide ze er zelfs wat – relatief enge – danspasjes tegenaan. Dat en de donkere bassen kwamen de sfeer alleen maar ten goede. Wie de zangeres een beetje kent, weet dat haar project veel meer is dan enkel muziek. Zo kregen we tussendoor ook nog wat poëzie te horen. De jongedame liet zich uit over haar onzekerheid en daar vloeide moeiteloos nieuwe single “Alleen” in over. ‘Hou de mensen rondom u dichtbij’, was de boodschap, waarna het emotionele nummer ons zeker kon bekoren. Met “REFLECTIE” en “ONTSPOORD” kregen we nog een kers op de mysterieuze taart. Ook hier was het een beetje jammer dat de gitaarsolo gewoon uit een laptop kwam, maar desondanks lieten beide nummers toch een indruk op ons na.

Dat het Genkse publiek nog even moet wennen aan het nieuwe normaal, was ook vandaag weer duidelijk. Soms hadden we het gevoel dat IKRAAAN een beetje op de achtergrond stond, maar dat was helemaal onverdiend. De zangeres klinkt zowaar nog beter live dan op plaat en is zich aan het ontpoppen tot het next big thing in ons land. Met haar donker, mysterieus geluid en prachtige diepe teksten wist ze een sfeer te creëren die moeilijk geëvenaard kan worden. Aan de Belgisch-Boliviaanse Susobrino om die lijn door te trekken.

Jammer genoeg kon de jonge multi-instrumentalist de verwachtingen niet inlossen, maar dat lag niet aan hem. Susobrino maakt instrumentale indietronica en dat is nu gewoonweg niet de meest interessante muziek om zittend naar te luisteren. Wat de jongeman deed, deed hij uiteraard wel goed. Het begon nog allemaal heel dromerig met een kalimba, maar werd al wat harder toen de beat erbij kwam. De Boliviaanse Belg samplede heel wat geluiden, die uiteindelijk allemaal in één grote, half uur durende mix in elkaar overliepen. Er kwam een fluit bij kijken, Susobrino sloeg wat op een djembé en amuseerde zich goed. Zijn plezier geraakte jammer genoeg ook niet verder dan het podium. Voor het publiek bleef het te eentonig en verdween de muziek misschien sneller dan gewild naar de achtergrond.

Na een half uurtje leek de jongeman het dan ook voor bekeken te houden, maar gek genoeg werd het toen pas interessant. Het tweede deel van de set was gemaakt om op te dansen. Dat mocht misschien wel niet, maar de eentonigheid was plotsklaps verdwenen. De beats werden al wat harder, de gitaar klonk al wat furieuzer… Deel twee was gewoonweg de redding die jammer genoeg te laat kwam. Veel mensen hadden Zomerkamp ondertussen al verlaten, wat wel jammer was voor Susobrino. Wat hij deed was vast en zeker goed. Hij stond alleen een beetje slecht geprogrammeerd, waardoor zijn werk eerder achtergrondmuziek werd. Jammer maar helaas!

Je kan zowel IKRAAAN als Susobrino komende zomer nog een paar keer aan het werk zien. De precieze data vind je hier.

Setlist IKRAAAN:

(intro)
HAPPY PILL
Synoniem
HYPNOSE
Alleen
REFLECTIE
ONTSPOORD

17 juli 2020

About Author

Lucas Palmans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief