Albums, Recensies

Phoxjaw – Royal Swan (★★★★): De juiste samenstelling voor een stevige plaat

De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Waar vroeger goede muziek steevast haar oorsprong vond in het Verenigd Koninkrijk, leek het Europees vasteland zich meer en meer te herstellen met een inhaalbeweging als gevolg. Toch is de laatste jaren veel goede Europese muziek te herleiden naar ditzelfde eiland. De brexit zal er weinig mee te maken hebben, maar een andere aanleiding is er niet echt voor te vinden. Het was vooral in de punkscene dat de UK zich terug in kijker plaatste, maar toch is er zeker ruimte voor meer. Een band die vooral doet wat ze graag (en heel goed) doet, is Phoxjaw. Dit zal zeker niet de laatste goede recensie zijn die we over deze band schrijven.

Dit muzikale viertal uit Bristol staat al sinds het begin op onze muzikale radar en daar is een reden voor. Sinds 2016 timmeren deze heren al stevig aan een eigenwijze muzikale carrière en ze kiezen daarvoor niet de makkelijkste weg. De vorige ep A Playground For Sad Adults werd hier al goed ontvangen en Phoxjaw gaat gewoon verder met deze muziek. Touren met een van je stichtende voorbeelden Black Peaks zal natuurlijk ook wel helpen, maar natuurlijk moet je het uiteindelijk wel zelf doen. Dat ze de juiste vaardigheden hebben om een goede plaat te maken, laten ze op Royal Swan horen.

Phoxjaw maakt geen alledaagse punk. Het is een mengelmoes van alternatieve rock en metal met nog bijkomende invloeden. Je hoort het al, Phoxjaw laat zich niet makkelijk in een hokje steken. Er wordt ontzettend goed gespeeld met de combinatie van muzikale intelligentie, ruimte en tijd. Daar komt nog een leuke manier van songwriting bij kijken die zeker niet alledaags of saai te noemen is. De meeste groepen ontbreken zeker niet het meesterschap om een instrument te bespelen, maar Phoxjaw voegt daar toch een extra ingrediënt aan toe zodat het geheel enorm gevarieerd en lekker klinkt. En de variatie van tempo en de afwisseling van het hardere genre naar het wat lichtere werk, is een van de bepalende factoren op deze plaat.

Elk nummer bezit zowel snelle, stevige gitaarstukken en een stem die deze stukken perfect aan kan. “Trophies in the Attic” begint op een zeer rustige manier, maar halverwege het nummer wordt er een erg mooie combinatie uit de mouwen geschud die stevig is, maar tegelijk enorm veel emotie in het nummer legt. De emotie, waar de stem van Danny Garland voor een groot deel aan bijdraagt, speelt een belangrijke rol in de muziek. Garland heeft een groot bereik en steeds opnieuw bewijst dit zijn waarde. “Infinite Badness” is een nummer dat veel ruimte laat en vrij monotoon is, maar deze stem vult het allemaal op. De samenzang die ontstaat door aanvulling met een tweede stem is eveneens een mooi extraatje.

Phoxjaw kan ook verteerbare nummers schrijven die het grotere publiek zou kunnen smaken. En toch klinkt zelfs deze verteerbaarheid heel gevarieerd en lijkt het ons dat je dit niet snel beu zal worden. De single “Triple AAA” is een stevig nummer, maar is tegelijk heel wisselvallig. De andere single “Half House” tapt uit hetzelfde vaatje en combineert bovenstaande invloeden weer net iets anders. Elk nummer bevat zowat dezelfde ingrediënten en Phoxjaw doet er steeds iets anders mee. Met momenten neigt het naar het zwaardere werk (“The Monk”) en soms gaat het iets trager en meer opbouwend, zoals de titeltrack laat horen.

De wereld van stevigere muziek moet gewoon klaar zijn om Phoxjaw te omarmen en nooit meer los te laten. Deze band heeft zoveel potentieel dat het bijna angstig perfect wordt. Toch kunnen de nummers af en toe beter worden uitgewerkt. Maar als je “Royal Swan” luistert, dan weet je dat zo’n band dat perfect kan. Soms lijken de nummers niet volledig klaar, maar eigenlijk klinkt dat bijna als een compliment. Royal Swan komt uit via Hassle Records, en dat zal bij vele lezers niet onbekend klinken. Dit is ook het label van onze landgenoten Stake en Brutus. Dat deze band in deze stal terecht is gekomen, kan geen toeval zijn. De twee maanden vakantie voor schoolgangers kon niet mooier beginnen met zo’n mooi plaatje.

Facebook / Bandcamp

Volg ons op Spotify voor meer nieuwe muziek.

4 juli 2020

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief