© CPU – Lies Borgers (archief)
Canada heeft heel wat muzikale grootheden voortgebracht, maar weinigen staan al zo lang op een pedestal als Bryan Adams. Zijn verhaal begon 48 jaar geleden met het ondertekenen van zijn eerste platencontract. Wat volgde, is een succesverhaal dat met meer dan 100 miljoen verkochte platen, meer dan 3.000 concerten en talloze tijdloze hits tot op de dag van vandaag voortduurt. Toegegeven, zijn laatste album Roll With The Punches was een kleine uitschuiver en vormt niet meer dan een voetnoot in zijn indrukwekkende discografie. Ondertussen pende hij alweer een nieuw album bijeen dat op de eerste vrijdag van november verschijnt, al trekt hij nog volop onder de titel van zijn vorige plaat de wereld rond. Die tour had hem afgelopen zomer al naar TW Classic moeten brengen, maar een belangrijke medische ingreep bij een essentieel bandlid trok daar een streep door. De Belgische fans moesten dus wat langer op hun geliefde rockheld wachten, maar ontvingen hem en zijn voltallige band gisteren alsnog met open armen. In een volledig uitverkochte AFAS Dome was Bryan Adams zoals steeds een volbloedmuzikant die weinig steken liet vallen.
We twijfelden bij het binnenkomen even of we bij Coldplay of Bryan Adams waren, want bij het betreden van de zaal kregen we meteen een lichtgevend bandje in de hand gedrukt. De Canadees staat nochtans niet bepaald bekend om zijn lumineuze lichtshows, maar blijkbaar mocht het tijdens bij deze tour net iets meer zijn. Om kwart na acht bleven de bandjes wel nog uit, want naar goede gewoonte begon Adams zijn show achteraan in de zaal. Op het kleine B-podium, of moeten we metaforisch gezien boksring zeggen, bracht hij twee geliefkoosde publieksklievingen “Can’t Stop This Thing We Started” en “Straight from the Heart” op akoestische gitaar. Met de zaallampen nog aan keek hij tussendoor uit over het publiek en stond hij even stil bij het feit dat hij in Antwerpen zijn grootste Europese show van deze tour speelde. Ook een grootheid als Adams bleek daar niet ongevoelig voor. Pas toen hij zich door het publiek een weg naar het hoofdpodium baande, doofden de zaallampen en lichtten de bandjes op. Alles stond klaar voor een schop onder de kont, die “Kick Ass” ons ondanks het doffe geluid ook gaf. Met “Run to You” en “Somebody” volgden al snel de eerste grote meezingers, die precies deden waarvoor ze geschreven werden: een hele zaal luidkeels laten meezingen. Toch bleef het weinig dynamische lichtspel in de verder pikdonkere zaal al snel een storende factor. Adams heeft op dat vlak wel een tamelijke reputatie opgebouwd, maar in een zaal van deze omvang viel die sobere belichting des te meer op, zeker voor wie, zoals wij, wat verder naar achteren zat.
Nadat hij op zijn vorige arenatour een auto door de lucht liet vliegen, was het gisteren de beurt aan een bokshandschoen. Die zweefde toepasselijk tijdens “Roll With the Punches” boven de hoofden op het middenplein. Het nummer kreeg live net iets meer peper dan op plaat en viel zo vroeg in de set best goed bij het publiek. Helaas bleef het doffe geluid een spelbreker. Tijdens het rustigere “Please Forgive Me” viel het nog mee, maar zodra het viertal wat meer gewicht in de schaal legde, zoals bij “Go Down Rockin'”, klonk het geheel behoorlijk rommelig. Nochtans moet een artiest als Bryan Adams het van zijn muzikaliteit hebben, en die kwam zo niet altijd tot haar recht. Het hield de vier niet tegen om de rock-‘n-rollmicrobe verder te verspreiden en wat extra rockbloed door de aderen te laten pompen. De fans genoten voorlopig elk op hun eigen manier, waarbij de Belgische beleefdheid iedereen nog netjes op zijn stoel hield en vooral de lichtgevende bandjes voor wat beweging zorgden. Adams speelde ondertussen vlot door en haalde op goed gekozen momenten een ludieke anekdote boven. Zo vertelde hij bij “It’s Only Love” over zijn ontmoeting met Tina Turner en polste hij met een knipoog of we nog wisten wat cassettes en telefoons met een snoer waren. De sympathieke volksmens scoorde er uiteraard vlot extra punten mee.
In de buik van de show maakte Bryan Adams vooral plaats voor de nummers die iets meer diepgang en sentiment hebben. “Shine a Light” werd zo opgedragen aan iedereen die licht in het leven kan gebruiken, terwijl een van zijn grootste klassiekers luttele momenten later nog maar eens voor kippenvel zorgde. “Heaven” werd met het nodige enthousiasme ontvangen en wakkerde de vonk in het publiek duidelijk weer aan. Een kleine verrassing, althans voor iedereen die het nieuwe nummer nog niet kende, werd “The Ballad of Terry Fox“. Het verhaal is in The Great White North welbekend, en met een ijzersterke ode aan zijn dappere landgenoot kon Adams terecht op veel bijval rekenen. De bijbehorende beelden maakten het verhaal best aangrijpend. De ovatie die door de AFAS Dome galmde, vormde een opmaat voor “Brand New Day” en “So Happy It Hurts”, waarbij het publiek gretig de eenvoudige melodieën overnam die Adams voorzong. De Canadees liet verstaan ervan te genieten als duizenden mensen even deel uitmaken van zijn band, zeker wanneer ze zo talrijk meezingen als gisteren. Het rekte de nummers wel wat langer dan nodig, terwijl we stilaan toch terug wat meer begonnen snakken naar wat meer rockenergie.
“When You’re Gone” leek de rode loper uit te rollen, maar we kregen eerst nog even een handvol minder opvallende nummers die in het geheel van de show wel klopten, maar op het moment zelf net iets minder enthousiasme konden losmaken. Misschien dat het nieuwe “51st State” daarom net ook iets triomfantelijker werd onthaald, al zal de politieke boodschap er ook wel voor iets tussen zitten! Maar Bryan Adams wist ook dat het publiek honger begon te krijgen om het dansbeen te swingen en met de nodige humor werd “You Belong to Me” geïntroduceerd. Rechtstaan en dansen werd aangemoedigd, maar je mocht ook twerken of met je shirt zwieren. Zolang je maar niet stilstond bij deze brok rockabilly-energie. De camera werd daarbij vooral op het publiek gericht en zo zag je op het scherm jong en minder jong samen losgaan op zoveel spelplezier. Ook “Twist and Shout” kreeg de beentjes goed los, al ging zo goed als iedereen bij “Cuts Like a Knife” toch weer even zitten om de krachten te sparen voor het einde. Uiteindelijk klapte iedereen wel braaf mee op “The Only Thing That Looks Good on Me Is You”. De kleurrijke lampjes rond onze pols zorgden nog eens voor een mooi schouwspel.
De hitparade kwam met “(Everything I Do) I Do It for You” definitief in een laatste versnelling. De knuffelrock-hymne bij uitstek liet de koppels in de zaal dichter bij elkaar aanschuiven en werd vanzelfsprekend door zowat iedereen woord voor woord meegezongen. Bryan Adams ging zelfs even richting de eerste rijen en liet iedereen vrolijk meewuiven op de klanken van een van zijn grootste evergreens. De meeklappers konden zich dan weer mateloos uitleven dankzij “Back to You” en zagen dat het goed was. Meer dan goed zelfs! En dan pakt die dekselse Bryan Adams ook nog uit met die legendarische zomer aan het einde van de jaren zestig. De AFAS Dome veerde recht en leefde zich uit zoals het hoort bij zo’n tijdloze klassieker. Het blijft toch mooi om te zien hoe het nummer tot op de dag van vandaag generatie-overschrijdend zoveel euforie en extase kan losmaken. Dat hij het deze keer ook weer wat langer uitrekte, omarmden we dan ook met veel plezier. Meer, meer en nog eens meer wou het publiek. Met bisnummer “All For Love” had hij gelukkig nog de ideale uitsmijter vol liefde voorzien.
Bryan Adams hield de vuisten op zak en we hoefden geenszins te vrezen met een rake linker (of rechter) tegen het canvas te gaan, maar toch slaagde hij erin om bijna twintigduizend mensen een avond vol impact te bezorgen. Het is immers weinigen gegeven om tweeënhalf uur lang te spelen en te entertainen, maar met een imposant oeuvre en de nodige diepgang op de gepaste momenten zorgde hij voor een oerdegelijke show die van begin tot einde klopte. De Canadees leek op het einde zelfs geen afscheid te willen nemen van het podium en dat is misschien nog het beste bewijs dat hij nog lang niet uitgeteld is.
Op 6 november verschijnt Bryan Adams’ nieuwe album How’s It Goin’. Wie hem gisteren in Antwerpen heeft moeten missen, krijgt komende zomer een herkansing. Op woensdag 4 augustus staat hij op de Lokerse Feesten. De ticketverkoop is reeds gestart.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
Can’t Stop This Thing We Started
Straight From the Heart
Kick Ass
Run to You
Somebody
Roll With the Punches
18 til I Die
Please Forgive Me
Go Down Rockin’
Kids Wanna Rock
It’s Only Love
Shine a Light
Heaven
The Ballad of Terry Fox
Brand New Day
So Happy It Hurts
Have You Ever Really Loved a Woman?
When You’re Gone
Here I Am
This Time
51st State
Heat of the Night
You Belong to Me
Twist and Shout (The Top Notes cover)
Cuts Like a Knife
The Only Thing That Looks Good on Me Is You
(Everything I Do) I Do It for You
Back to You
Summer of ’69
All for Love
