Albums, Recensies

HONNE – no song without you (★★★): Tour de douceur

Londens tweetal HONNE is geen aanrader wanneer je met ldvd in de knoop zit, want dan zal je hart enkel nog verder vertrappeld worden. Wel is dit een duo voor de zwoele avonden waarin melancholie welig kan tieren, voor het bladeren door oude fotoboeken of het vereren van de liefde van je leven. Hun romantiek met een beat heeft invloed op onze hartbeat, en zo ook op hun nieuwste album no song without you.

HONNE laat er geen gras over groeien: hoe sneller ze ons een hoopje gesmolten gevoelens kunnen maken, hoe beter. Het smeuïge van opener “dear P” en de daaropvolgende titeltrack wordt geëvenaard op “gone gone gone”. Beide zijn het zijdezachte nummertjes die we haast schattig kunnen noemen en die hun kracht halen in het oprechte gevoel dat uitgestraald wordt. De Engelsmannen zijn sterk in het volledig week maken van de luisteraar, gesmolten zoals karamellen in de zon. Een tour de douceur zo je wil.

De sfeer wordt snel omgekeerd met “free love”. De combo van melancholie en een oase van berusting kiest uiteindelijk toch resoluut voor de kant van de lachebekjes. Het wordt heerlijk uptempo en al dartelend fleuren de twee muzikanten je dag op. Ook “by my side”, “loving you is so easy” en “lines on our faces” spelen met een leuke opbouw, die de goeie vibes extra effectief laat binnenkomen en de glimlach op ons gezicht extra breed weet te maken. “by my side” springt eruit omwille van het soulgehalte dat toegevoegd wordt aan de gewoonlijke ingrediënten. Alleen al in het hoge vingerknippotentieel is dat voelbaar; Scary Pockets zou hier duidelijk hun gang mee kunnen gaan.

Verder vinden we nog een aantal interludes, die volgens ons geen meerwaarde betekenen. Ze voegen te weinig toe aan het geheel en maken het album in zijn volledigheid zelfs iets te langdradig. HONNE staat natuurlijk vooral voor feelgood of het wentelen in melancholie, en dat alles geproducet op immer doordachte manier. Het gevoel staat op de eerste plaats en net daarin bevindt zich de kracht van de groep. Aan de andere kant maakt die focus ook dat we na een tijdje wel ‘uitgewenteld’ zijn en het allemaal wel gehoord hebben. Vandaar, zonder onnodige interludes had het album over de hele lijn misschien wel krachtiger in zijn schoenen gestaan.

Bovendien werken “one way to tokyo”, “can’t bear to be without you” en afsluiter “smile more smile more smile more” niet even effectief in op het gemoed als de andere songs op het album. HONNE klinkt hier mechanischer dan we van hen gewend zijn en daar zaten we niet op te wachten. Het mist een sprankel oprechtheid, waardoor de nummers niets in ons roeren en aan de oppervlakte blijven krioelen.

No song without you is geen hoogvlieger van begin tot eind, maar heeft ons toch weer voor het grootste deel weten te raken. Zonder enige pretentie of bijbedoelingen bespeelt HONNE onze gevoelens alsof het om hun instrumenten gaat en daaraan weerstaan is nu eenmaal onbegonnen werk.

Facebook Instagram

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

3 juli 2020

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief