Features, Interviews, Uitgelicht

Interview Khruangbin: ‘We hebben gehuild van het lachen en gelachen van het huilen’

Vrijdag brengt Khruangbin hun derde studioalbum Mordechai uit. Na The Universe Smiles Upon You uit 2015, geïnspireerd op Thaise jaren ’60-muziek en Con Todo el Mundo uit 2018, met een pak meer Midden-Oosterse invloeden, klinkt Mordechai ook weer ietwat anders. Tekst heeft namelijk een prominentere rol gekregen bij het overwegend instrumentale trio uit Texas. We belden met Laura Lee en Mark Speer. Of ze hun pruik droegen, konden we niet zien. Laten we aannemen van wel.

Om meteen met de deur in huis te vallen. Vanwaar komt de titel Mordechai? Het refereert vast niet naar Mordechai in de Hebreeuwse Bijbel?

Laura: Het is de naam van een vriend die me vorig jaar hielp mezelf te vinden. Alles wat ik toen nodig had, was iemand om mee te praten, en hij was mijn luisterend oor. Hij nam mij mee op een trektocht met zijn familie naar een waterval. Die dag heeft me geïnspireerd om de woorden te schrijven die op het album staan. Het album is een soort van hymne aan het helpen van een medemens in nood. Die trektocht is overigens ook het thema van de albumcover.

Ooit zeiden jullie wel dat jullie geen woorden nodig hadden. Dat is nu wel anders.

Laura: Ik denk nog steeds dat je geen woorden nodig hebt. Het is gewoon op dit album dat we beslisten dat woorden er een deel van waren. Soms kan je naar een nummer luisteren en beseffen dat je iets mist.

De eerste single die jullie uitbrachten was “Time (You and I)”. Wat waren de reacties op jullie nieuwe werk?

Mark: Dat was heel divers, het ging van ‘yay, Khruangbin is terug’ tot ‘waarom spelen ze nu disco?’ of ‘waarom zit Lee Fields in de video?’

Laura: Voor mij was het meest overweldigende om mensen erop zien dansen. Een plezier om naar te kijken.

Iemand die ook lustig weet te dansen op het nummer is niet Lee Fields, maar Steven K Amos in de videoclip. Was het het idee van de regisseurs Josh King en Felix Heyes om met hem te werken?

Laura: We hebben met hen gepraat over het gevoel van het nummer. Ze kwamen toen met het idee van zandkastelen bouwen op plaatsen waar dat niet mogelijk is. Hoe ze bij Steven K Amos zijn gekomen, weet ik niet, maar we zijn blij dat hij deel is van de ‘Khruangbin universe’.

“Pelota” is de ietwat vreemde eend in de bijt op het album, want het is het enige nummer in het Spaans. Was dat een bewuste keuze?

Laura: Het ging wat zoals elk nummer. We gingen niet naar de studio met het idee dat we een nummer in het Spaans wouden schrijven. Ik had wat woorden opgeschreven, maar die pasten er niet bij. Sommige woorden klinken gewoon niet goed, tot ik ze vertaalde naar het Spaans. Het is wel fijn om verschillende talen op het album te hebben.

Hoe zijn jullie begonnen met schrijven? 

Mark: De muziek kwam eerst, en dat is altijd zo bij ons.

Laura: Ja, de woorden komen als laatste. Dat is wellicht de tegenovergestelde manier van hoe de meeste mensen schrijven. Ik heb een notitieboek met verhalen en woorden. In de studio keken we naar de nummers waarvan we vonden dat die een ander element konden gebruiken of dat ze over niets gingen. Dan ging ik in mijn boek bladeren op zoek naar woorden die bij het nummer pasten. We vormden ze dan om in een nummer. Toen we buiten een pauze namen begon ik ineens heel hard te lachen. De band vroeg waarom ik zo lachte. Ik zei: ‘Ik heb een geweldig idee voor de eerste woorden’. En zo begint het album met ‘Champagne / First class’. Een idee dat er een paar minuten voor het opnemen nog niet was.

Mark: Ik ben niet goed met woorden. Ik probeer wel, maar dat bezorgt me alleen tandengeknars, haargetrek en deconstructie. Ik denk dan ‘how the heck’ gaan deze woorden in een nummer passen?

Wat vaak terugkeert in het album, is geheugen.

Laura: Ja, niemand wilt goeie herinneringen vergeten, mensen willen daaraan vasthouden. Toen ik aan het schrijven was, had ik in die sessie verschillende kleuren post-its op mijn bureau in een poging om dingen op te schrijven voor ik ze zou vergeten. Ik weet niet of je ooit The Neverending Story II hebt gezien? Daar is een soort van kauwgomballenmachine en binnenin is elke kauwgom een andere herinnering. Het kind moet op een missie gaan en die vervullen voor de tijd op is, want anders verliest ze al haar herinneringen. Elke minuut valt een van de ballen. Ze gaat terug en probeert ze op te vangen. Ik hield ervan als kind en het is dat sentiment dat ik in de nummers wou laten groeien. 

Hebben jullie zelf goeie herinneringen overgehouden aan het maakproces?

Mark: Het is raar, want als je een album aan het maken bent, zit je in een soort van bubbel. Ik denk niet dat ik met iemand anders gepraat heb buiten de band. Ik hou van de vibe om in die bubbel te zitten.

Laura: Bij concerten gaat het niet om hoeveel tickets je verkoopt, maar vooral het plezier van het live spelen. Bij een album is het gelijkaardig: het gaat minder om hoe het wordt ontvangen, maar om het maken zelf. Het is geweldig om tijd te kunnen maken met je beste vrienden en gewoon iets te maken, om de studio in te gaan en weten dat je iets gaat maken, maar nog niet wat. En dan ineens is het klaar. Toen we het album voor de eerste keer hoorden, moesten we allemaal huilen. Dat is wat ik onthoud: dat we allemaal samenzitten, huilen, lachen, huilen en lachen. 

Hebben jullie dan de nood om te blijven maken en schrijven in plaats van ermee te touren?

Mark: Je moet een manier vinden om je brein afwisseling te geven. Met een tour kan je even wegstappen van het creatieve proces. Je doet dan elke avond hetzelfde en doet het op de beste manier dat je dat kan. 

Laura: Het is een andere manier om je creatieve brein te stimuleren. Of je nu speelt in een kleine theaterzaal of op een openluchtfestival, de plaats waar je speelt heeft een impact op de show en beïnvloedt je performance. Daar gaat je creativiteit dan naartoe, om dat om te zetten op de juiste manier en voor de juiste plek. Het is een goeie cyclus om eerst creatief dingen te bedenken en dat nadien onderweg te vieren.

Tot slot: wat is de beste manier om Mordechai te luisteren?

Mark: ‘In full’.

Vrijdag 26 juni komt Mordechai uit via Dead Oceans.

24 juni 2020

About Author

Julie Heyvaert


ONE COMMENT ON THIS POST To “Interview Khruangbin: ‘We hebben gehuild van het lachen en gelachen van het huilen’”

  1. Lotuzzz schreef:

    The Universe Smileys Upon You, niet us 😉
    Ik kan niet wachten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief