Albums, Recensies

Chemtrails – The Peculiar Smell of the Inevitable (★★★½): Garagerock op een hoge frequentie

Chemtrails, dat zijn toch zo van die lange, witte strepen die je in de lucht ziet achter vliegtuigen? Juist! Maar daarnaast is het ook een lo-fi garagerockband uit Manchester, ontstaan in de slaapkamer van frontvrouwen/levensgezellen Mia Lust en Laura Orlova. The Peculiar Smell of the Inevitable (wablief?) is nog maar de tweede langspeler van dit gemengde Britse vijftal, dat vooral bekend staat om hun DIY-mentaliteit en energierijke liveshows.

Het dient gezegd te worden: de hoge frequenties waarop de nummers zich afspelen, zijn zeker wat wennen, maar qua originaliteit scoort de band er alvast punten mee. We horen strakke, snelle gitaarriffs en harmonieuze vocals, die bij momenten wat aan The Smashing Pumpkins doen denken. Het delirium vinden we bij “Saint Vitus”, waarin de troeven van deze band het sterkst uitgespeeld worden. Een song die zeer goed opgebouwd is, met extra pluimen voor het stevige gitaarspel naar het einde toe.

Chemtrails heeft sinds hun vorig album (Calf of The Sacred Cow, 2018) het talent om niet zo voor de hand liggende akkoordenschema’s te combineren met aanstekelijke refreinen nog verder ontwikkeld. Af en toe mag er wel eens een pauze van die tsunami aan zangeffecten ingelast worden, maar helaas zouden we die pauze niet krijgen.

Bij nummers als “Frightful In The Sunlight” en “Suck My Mind” zoeken de BPM’s nog hogere sferen op. Muzikaal blijft alles wel strak gespeeld en op melodieus vlak zijn er opnieuw merkelijk denkoefeningen gemaakt, maar na een tijdje heb je het ook wel gehoord. Bij momenten klinkt dit album zelfs wat kinderachtig. Door de aparte en ‘high-pitched’ zanglijnen zouden er – met de nodige verbeelding – liedjes kunnen tussen staan van één of andere Japanse tienerpopsensatie. Het is ons ondertussen wel duidelijk: voor mensen die een eerste keer naar Chemtrails luisteren, zal het vonnis waarschijnlijk vaak geveld worden op basis van de vocals.

Op de tweede helft van de plaat staan er jammer genoeg enkele niet-onvergetelijke nummers, die kunnen duiden op een gebrek aan inspiratie. Toch is dit album zeker als geslaagd te bestempelen. Chemtrails kan een unieke sound voorleggen en om garagerock te brengen, valt er qua dynamiek zeker heel wat te beleven. Wel zijn we benieuwd of dit ook live zo royaal kan klinken, want zo te horen zijn er in de studio wel heel wat plooien gladgestreken…

Website / Bandcamp 

15 mei 2020

About Author

Stijn Cottenie


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief