Albums, Recensies

The Strokes – The New Abnormal (★★★½): De populairste cultband

Zowat iedere band die met gitaren een hitlijst wist te veroveren, kreeg ooit wel de titel ‘redders van de rockmuziek’ op zijn voorhoofd geplakt. The Strokes is misschien wel een van de weinige bands waaraan deze titel ook terecht toegewezen kan worden. Rond de eeuwwisseling bliezen ze, samen met onder andere The White Stripes, de rockscene nieuw leven in. De garagesound klonk fris en vernieuwend terwijl het New Yorkse vijftal eigenlijk niet meteen iets innovatief deed, maar wel durfde om buiten de lijntjes te kleuren met bestaande elementen. Deze sound is de band gaan definiëren en werd dan ook gretig herkauwd op maar liefst vijf albums. De laatste hiervan is Comedown Machine die in 2013 als contractuele verplichting nogal onopgemerkt het levenslicht zag. De garagesound, geïnjecteerd met invloeden van surfrock tot dream pop, leek uitgeperst. Zeven jaar later doet The Strokes dan ook opnieuw wat ze met debuutalbum Is This It deden, vernieuwen zonder vernieuwend te zijn.

De voorbije jaren was er ruimte voor de bandleden om terug te gaan doen wat ze leuk vinden, los van alle druk die er rond de naam The Strokes hangt. Casablancas ontdekte experimentele synthesizers met The Voidz terwijl Albert Hammond Jr. een indielabeltje aan zijn gitaar hing. The New Abnormal opent dan ook met een fijne combinatie van beide. Upbeat, zomers en vooral niet geforceerd. Vanaf de eerste beat van opener “The Adults Are Talking” lijkt het alsof de heren eindelijk uit hun kleine garage zijn gekropen om de straten van New York te verkennen. Ook eerder uitgebrachte single “Brookling Bridge To Chorus” klinkt zo fris als de buzz cut waarmee zowat de helft van het mannelijke volk rondloopt ten tijden van lockdown. ‘And the eigthies bands, oh where did they go?’ horen we Julian Casablancas zich luidop afvragen terwijl deze gemakkelijk terug te vinden zijn in de dansbare synthesizers en opgewekte gitaren die hem ondersteunen. Het is dan ook niet toevallig dat The Strokes tijdens hun eerste optreden dit jaar een cover van Talking Heads tevoorschijn toverden. The New Abnormal klinkt modern, maar heeft een onbetwistbare dikke knipoog naar de jaren tachtig.

Dat de heren vernieuwend uit de hoek komen, betekent niet dat The New Abnormal geen typerend The Strokes album is. Op “Bad Decisions” horen we de gitaren rammelen zoals weleer en hoewel Casablanca’s stem tijdens vreemde eend “At The Door” plots een dragende rol krijgt, klinkt deze nog steeds even laidback als anders. Wat dit album dan anders maakt, is dat het lijkt alsof The Strokes voor de eerste keer niet meer gedwongen een vervolg op Is This It moeten fabriceren. De band lijkt vrede genomen te hebben met zijn status en beseft dat deze hen ook de ruimte geeft om te doen wat ze liefst doen. Hierdoor maakt The New Abnormal van The Strokes weer de moeiteloos coole band in plaats van de parodie van zichzelf die ze leken te worden.

Laat het een understatement zijn dat het voor een grootse naam als The Strokes geen sinecure is om zichzelf nieuw leven in te blazen. Hoewel de band er jarenlang in slaagde te blijven teren op het succes van een debuutalbum, blijft deze houdbaarheidsdatum ook niet eindeloos. The New Abnormal werd hierdoor een ‘erop of eronder’ verhaal. De New Yorkers slagen erin om zichzelf gedeeltelijk opnieuw uit te vinden zonder aan eigenheid in te boeten en hierdoor een paar frisse hits op ons af te vuren. Echter laten de drie laatste nummers ons dan weer met een inspiratieloos gevoel achter. “Why Are Sundays So Depressing” en “Not The Same Anymore” grijpen terug naar de oude sound en worden hierdoor ook meteen het minst memorabel. Afsluiter “Ode To The Mets” opent dan weer verrassend, maar blijkt daarna een inspiratieloos samenraapsel van de elementen die de rest van het album zo sterk maken.

The New Abnormal bezorgt The Strokes een tweede leven. Negentien jaar na een van de invloedrijkste albums van deze eeuw lijkt de band eindelijk onder zijn eigen schaduw uit te komen met een album dat niet probeert om die iconische sound te reproduceren. The Strokes vaart eindelijk zijn eigen richting uit en is hierdoor misschien wel de populairste cultband ter wereld. De plaat zou een paar fijne momentjes kunnen meebrengen naar Rock Werchter, maar jammer genoeg lijkt het er steeds meer op dat het befaamde coronavirus voor een lege wei zal zorgen. Echter twijfelen we er niet aan dat The New Abnormal voor veel fans de soundtrack voor de zomer aflevert.

9 april 2020

About Author

Simon Van Herzele


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief