Live, Recensies

King Nun @ Botanique (Witloof Bar): Energie spant de kroon

Britpopbandjes schieten als paddenstoelen uit de grond en de één schopt het al verder dan de ander. King Nun is zo’n paddenstoel die langzaam maar zeker hoger gaat uitsteken dan de rest. Vorig jaar bracht de band zijn debuutalbum Welcome to Mass uit en dat kwamen ze voorstellen in de Witloof Bar van Botanique. Er waren een twintigtal nieuwsgierigen opgedaagd die een band zagen met tonnen vol potentieel.

Al van bij het betreden van het podium, kon je zien dat de band er zin in had. Het was de laatste show van hun eerste Europese headlinetour en het was merkbaar dat de goesting nog niet verdwenen was. Frontman Theo Polyzoides kwam in weinig verhullende kledij op en van begin tot eind kon je je ogen niet van hem af houden. Hij was dan ook de brok energie die de band belichaamde.

Je zou hem kunnen vergelijken met Yungblud, even onvermoeibaar. In tegenstelling tot Yungblud bracht King Nun wel een stevigere portie rock. Ze mengden hun Britpop namelijk met een vleugje punk en rock ‘n’ roll. Het resultaat daarvan was een lawine aan stevige uithalen en een krachtexplosie van jewelste. De eerste nummers in de set vlogen dan ook aan een sneltempo voorbij, en we hadden het lastig om alles te verwerken. Indien er meer volk was geweest, was er makkelijk een moshpit ontstaan. Nu sprong de frontman, en bij aanvulling heel de band, zelf genoeg in het rond en tussen het publiek om de sfeer er een beetje in te krijgen.

View this post on Instagram

Concert van @king_nun in @botanique_bxl

A post shared by Niels Bruwier (@nielsbruwier) on

Bij “Speakerface” ging dat zelfs zo ver dat Polyzoides tijdens een wandeling door de zaal iedereen persoonlijk aanmoedigde om te klappen. De afstand tussen band en publiek was heel klein, en dat zorgde ervoor dat je nog meer kon genieten van hetgeen de groep bracht. Dat was vooral een evenwicht tussen duistere indierocksongs met een bepaalde dreiging en explosieve nummers die je agressief maakten.

De band moet wel groot worden en de visuals daarvoor hebben ze alvast. We vermoeden dat Marshall zijn duit in het zakje deed om twee gigantische versterkers te laten oplichten waarop de visuals tijdens de set te zien waren. Zoiets hadden we nog nooit gezien in de Witloof Bar, het moet zijn dat de band het groots ziet. En dat mogen ze ook, want naast energie hadden ze ook heel sterke songs in de aanbieding.

Daar zat een goed evenwicht in tijdens de set. Zodra de energieke binnenkomst verwerkt was, hoorden we met nieuwe song “Picking Daisies” een sterk aanstekelijk nummer. Het toonde dat de band alweer gegroeid was sinds hun debuutplaat, en de nieuwe nummers klonken zelfs nog beloftevoller dan ooit tevoren. Ook het instrumentale “Escapism”, waarbij de band zijn gitaren volledig liet gieren, konden we lekker smaken. Het was heerlijk om te zien dat King Nun zoveel plezier had op het podium.

De band speelde aan een verschroeiend tempo en voor we het goed en wel beseften, waren ze van het podium verdwenen. Gelukkig kregen we dan een akoestisch nummer met enkel Polyzoides op de gitaar. Dat bewees dat zijn vocals ook wel sterk op punt waren. Bij de hardere nummers telde vooral het muzikale, en daar kwam zijn stem niet helemaal door, maar dat was dus niet omdat hij niet kan zingen. Met “Tulip” knalde de groep nog eens alles aan gort om daarna het podium te verlaten en met het aanstekelijke “Greasy Hotel” nog een fijn bisnummertje te verzorgen.

King Nun is een straffe band, want ondanks dat er bijna geen volk in de Witloof Bar stond, bleven ze zich vol energie smijten. Dat resulteerde dan ook in een strakke set die voorbij was voor je het goed en wel besefte. Een positieve zaak, want zo wil je als toeschouwer alleen maar meer. En dat meer klonk ook goed in de Botanique, want op de nieuwe nummers leek de band zich nog meer te profileren als een toekomstige grote rockband. Tot het zover is, is het nog steeds niet te laat om hen te ontdekken en zeker eens live aan het werk te zien, want dankzij het inlevingsvermogen en de passie zijn ze live tien keer beter dan op plaat.

Setlist:

Golden Age
Chinese Medicine
Heavenly She Comes
Bug
Picking Daisies
Sponge
Escapism
Black Tree
Mascara Runes
Speakerface
Hung Around
Little Heaven
Tulip

Greasy Hotel

9 maart 2020

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief