Instagram, Live, Recensies

Jack Garratt @ Botanique (Orangerie): De tweede adem gevonden!

© CPU – Larissa Zenner

Drie jaar leek het wel alsof Jack Garratt van de aardbol verdwenen was, maar vorige maand maakte de Brit een triomfantelijke comeback. De reden van zijn afwezigheid was een zware depressie, die hij enkel met behulp van een therapeut en zijn liefde voor muziek kon overwinnen. Met een speciale ‘work in progress’ tour, staat de man nu eindelijk ook weer op het podium. Aangezien er heel wat onuitgebrachte nummers gespeeld werden, moesten alle aanwezigen hun gsm in een plastiek zakje opbergen. Het zorgde voor een uiterst aandachtig publiek en voor ons een comeback van pen en papier.

Een voorprogramma is er op de tour niet en daarom betrad Jack Garratt om kwart voor negen met veel goesting en enthousiasme het grote podium. Het begon heel rustig en puur, maar naarmate opener “Return Them to the One” vorderde, hoe meer Jack Garratt zich smeet en uitleefde op zijn instrumenten. Zijn terugkeer op Belgische bodem begon schitterend en kreeg met “Better” een verbluffend vervolg. Met simpele loopings begon het nummer nog heel onstuimig, maar dankzij vele plot twists kwam daar snel verandering in. Jack Garratt sloeg duchtig op de toetsen en voegde daar ook nog eens zijn impressionant stemgeluid aan toe. We spreken normaal niet met zo’n profetische woorden, maar “Better” behoort nu al tot één van de strafste nummers van 2020!

© CPU – Larissa Zenner

Live is er het één en ander veranderd aan de optredens van de multi-instrumentalist, maar het voornaamste is wellicht dat Jack nu op een stoel zit, wat hem ook nog eens dichter bij het publiek brengt. Zijn uitgebreide bindteksten gaven hem ook de kans om de nummers van meer context te voorzien. De beklijvende manier waarop Jack die bracht, zorgde er ook voor dat nummers als “Doctor Please” en “Circles” nog puurder en emotioneler overkwamen. Zijn inleving maakte de nummers nog beter en authentieker.

Ondanks het feit dat er bijna uitsluitend nieuwe nummers gebracht werden, doken er toch nog twee oude bekenden op! Het oudere nummer “Weathered” werd op een akoestische manier gebracht en dat zorgde voor een onvervalst intiem moment. Ook “Worry” werd in een ander jasje gestoken en klonk gisteren ruwer dan ooit tevoren. De improvisatie tijdens het nummer, zorgde ervoor dat het perfect binnen de set en de sfeer paste. Die sfeer werd trouwens mede verzorgd door een goed uitgewerkte lichtshow, waarbij er ook gewerkt werd met twee projectors. Afleiden van zijn prachtige nummers deden ze niet, ze werkten eerder als versterkende factor.

© CPU – Larissa Zenner

“Mara” is één van de drie nummers die Jack Garratt onlangs uitbracht en dat kon vanzelfsprekend gisteren ook niet ontbreken. Met zijn gitaar en zijn gouden strottenhoofd bracht hij iedereen in ontroering en natuurlijk werd hij daar achteraf voor beloond met een uitzonderlijk luid applaus. Ondanks de vaak wel grappige bindteksten, gaf hij ons ook een blik in de donkerste periode van zijn leven. Na jaren touren, viel Jack namelijk in een diep gat en kwam er een duister stemmetje in hem op. De openheid waarmee hij dat allemaal blootlegde in zijn bindteksten is vrijwel uniek en toont een andere kant van het artiestenleven. De emotionele climax bereikte de show met “She Will Lay My Body on the Stone”. Achter de piano ontroerde hij de uitverkochte en muisstille zaal. De gevoelige snaar werd gevolgd door euforie in de vorm van “Time”. Het triomfantelijke einde kwam live iets minder krachtiger over, maar desondanks genoten we van de performance. Voor zijn laatste nummer bedankte Jack Garratt het publiek uitgebreid en opende hij een laatste maal de deur naar zijn ziel. Een betere afsluiter dan “Only the Bravest” hadden we ons wellicht niet kunnen inbeelden.

© CPU – Larissa Zenner

Iets meer dan een uur hingen we samen met 599 anderen aan de lippen van de sympathieke Brit, die duidelijk terug genoot om op het podium te staan. Het was zonder meer een van de eerlijkste, puurste en emotioneelste optredens die we de afgelopen maanden hebben meegemaakt. We zagen een artiest die een tweede adem gevonden had en die terug het plezier in muziek ontdekt heeft. Als de nieuwe nummers op zijn aankomende album minstens even straf overkomen als gisteren in de Botanique, dan wordt Love, Death & Dancing zonder enige twijfel één van de platen van 2020.

Love, Death & Dancing ligt vanaf 29 mei in de rekken. Jack beloofde in elk geval dat het niet opnieuw vier jaar zou duren voordat we hem terug zouden zien.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:
Return Them to the One
Better
Doctor Please
Weathered
Mara
Worry
She Will Lay My Body on the Stone
Time
Only the Bravest

5 maart 2020

About Author

Simon Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief