Albums, Recensies

Martha Da’ro – Cheap Wine & Paris (★★★): Exotische elektronica

Er zal vandaag ongetwijfeld een zucht van opluchting geklonken hebben ten huize Da’ro, want niet minder dan twee jaar na de start van het project is Martha’s debuut-ep Cheap Wine & Paris eindelijk beschikbaar. ‘Soms gebeuren er dingen die je zelf niet in de hand hebt’, verklaarde de zangeres op haar sociale media, maar vanaf nu kijken we alleen nog naar de toekomst. Ondanks het uitblijven van een eerste ep zag die er al rooskleurig uit, want Martha stond al op ‘s lands grootste podia. Couleur Café, Dour, Pukkelpop: ze passeerden allemaal de revue, terwijl de jongedame slechts een handjevol singles op haar palmares had staan. Het zegt natuurlijk ook wel iets over het niveau van die nummers. “Summer Blues” was een serieuze binnenkomer en ook “Sugarman” verdween niet uit onze playlist. De verwachtingen lagen hoog, maar die worden met Cheap Wine & Paris voor een groot deel ingelost.

Toen we een kleine maand geleden het nieuws kregen dat Martha Da’ro een nieuwe single de wereld instuurde, konden we het al een klein beetje voorspellen, maar “Fool” werd uiteindelijk het opstapje naar Cheap Wine & Paris. Op het nummer speelt Martha’s stem met veel présence de hoofdrol. In tegenstelling tot de single, staat er op de versie van de ep een pak meer echo op de zang, waardoor het idyllische beeld dat erbij past nog meer tot z’n recht komt. Op de achtergrond weerklinkt wat elektronische chaos, maar het is toch vooral de exotische touch die de rode draad is doorheen de plaat. Op nieuwe single “STFU” komt die exotische elektronica het beste tot z’n recht. Hoewel het nummer redelijk leeg start, bouwen de beats doorheen het nummer op naar een hoogtepunt. Alsof we in een donkere, plakkerige club terecht zijn gekomen, zingt (of rapt) Martha dat ze de queen of the dancefloor is en dat geloven wij maar al te graag als dit nummer door de boxen klinkt.

Op “Ayuwe” trekken we dan weer wat meer naar het oosten, want daarop gaan de zwoele beats de strijd aan met de oosterse samples. Dat zorgt voor een heel internationale geluidsmix, maar het zijn vooral de refreinen die opvallen. Daarin gaat het van zingen naar roepen, waardoor het nummer recht in je gezicht binnenkomt. Een echte samenhang is er op muzikaal vlak, afgezien van de zwoele beats, niet echt. Dat zorgt er wel voor dat elk nummer op zich een apart verhaaltje vertelt en er helemaal staat. Een nummer als “Trippin” had bijvoorbeeld geen betere naam kunnen krijgen, want het voelt letterlijk alsof we aan het trippen zijn. Dankzij de talrijke elektronische effectjes lijkt het alsof we in een bubbel terecht zijn gekomen, die het gevolg is van de drug die Martha Da’ro heet.

Hoewel het muzikale deel regelmatig experimenteel en gedurfd is, maar toch goed uitpakt, is het vooral Martha’s stem die een hele prominente rol speelt op Cheap Wine & Paris. Dat werd al duidelijk op “Fool”, maar ook op “Let Me” is dat het geval. Het tempo ligt hier wat lager dan op de rest van de plaat, maar het lukt ook nu om te overtuigen. Het werd dus een degelijke debuut-ep, maar we moeten toegeven dat, hoewel de nummers stuk voor stuk goed in elkaar steken, we af en toe toch wat op onze honger bleven zitten. De internationale sound zit in elk geval helemaal goed en op de verschillende concerten bewees de jongedame al keer op keer dat het live allemaal heel goed werkt, dus durven we er wel geld op inzetten dat deze plaat perfect in de set zal passen.

Op 6 mei kan je Martha Da’ro samen met TOMM¥ €A$H, Blu Samu en Alyona Alyona aan het werk zien op Les Nuits Botanique en op 8 mei in Het Depot op And& Curious.

Facebook / Instagram

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

29 februari 2020

About Author

Lucas Palmans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief