Instagram, Live, Recensies

Tenacious D @ Vorst Nationaal: Een buikje te veel

© CPU – Nathan Dobbelaere

Voor het eerst in de carrière van Tenacious D zakte de formatie met een liveband af naar België. Waar ze het tijdens hun vorige passage in de Ancienne Belgique nog akoestisch deden, konden ze dit keer alle registers opentrekken in Vorst Nationaal. Dat deden ze ook door gigantische visuals, miljoenen penisverwijzingen en natuurlijk heel wat hits. De set werd opgedeeld in twee delen; het geheel van hun recentste plaat Post-Apocalypto vormde het eerste deel, waarna in het tweede deel alle hits uit voorgaande platen voorbijkwamen. De volledige show was hierdoor een heuse performance en dat was leutig, al voelde je toch dat er hier en daar wat ontbrak om ons echt een memorabele show te geven.

Openen mocht Wynchester, en dat was volgens ons vooral omdat de ene gitarist later ook zou opduiken in de band van Tenacious D. Muzikaal wisten ze niks boeiends te brengen; meer nog, er luisterde volgens ons helemaal niemand naar de countryachtige nummers die de groep op een extreem stille en saaie manier bracht. De band stopte te vroeg, maar dat was maar goed ook. Er was helemaal niets aan.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Tenacious D dan maar, en de verwachtingen waren hoog gespannen. De band, met Jack Black en Kyle Gass aan het hoofd, besloot weliswaar om hun tekenfilm Post-Apocalypto in zijn volledigheid te tonen, wat gemengd onthaald werd. Op zich was het plezierig, maar als echte fan heb je die serie al gezien, en voel je niet de nood om hem nog eens op een groot scherm te aanschouwen. Tussen de afleveringen door kwam de band wel achter een doek wat nummertjes spelen, maar doordat de muziek constant door de film werd verbroken, kwam de sfeer er nooit in.

Nochtans was alles goed doordacht. Zo zat Jack Black op een bepaald moment in een ruimteschip waarin hij alleen naar de ruimte moest, en zag je Kyle Gass op de grond eenzaam wezen. Ook toen de Crackalacka Ding Dong, zeg maar een monster bestaande uit een penis en een vagina, de band probeerde te verscheuren en de groep “DADDY DING DONG” inzette zagen we enkele tentakels op de grond. Kosten noch moeite werden uitgespaard om toch live dat extraatje te kunnen bieden, maar zelfs met al die verschillende ejaculaties kwamen we niet aan onze trekken.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Gelukkig was er nog een tweede deel in de set waarbij de band al zijn hits van onder het stof haalde. We werden al snel spontaan opgewonden toen de intro van “Rize of the Fenix” weerklonk. Hierop kroop de band uit zijn hol om helemaal naar de voorgrond te komen. Helaas kwam de achtergrondband er hier niet helemaal door. Met name wanneer alle instrumentatie samenkwam klonk het resultaat erg dof, en hierdoor werd je – in tegenstelling tot op plaat – nooit omver geblazen door de vele riffs. Ze hadden dan wel de Crackalacka Ding Dong verslagen, de bunker van Vorst nam het onoverwinnelijke Tenacious D bij de lurven en liet hen niet meer los. De elektrische gitaren hoorden we soms gewoon helemaal niet, waardoor we bombast misten.

Het probleem sloop in bijna de hele set door, tot er op het eind een kleine opleving was. Tenacious D is echter natuurlijk meer dan muziek; zo is er ook nog de performance (en het grote aantal penisverwijzingen). Over ieder nummer is nagedacht en zo kwamen er bij “Roadie” enkele roadies op het podium om Jack Black recht te helpen, mocht de “Sax-a-Boom” van stal om Kyle Gass aan het dansen te krijgen en kon zelfs Tenacious D “Master Exploder” niet live spelen. ‘Iedereen gebruikt backingtracks; waarom wij niet?’ verklaarde Jack Black nadat het nummer uitaarde in een deeltje Milli Vanilli.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Dat er bijna constant fallussymbolen werden geprojecteerd op het podium, leidde tot hilariteit, maar toonde evengoed aan dat Tenacious D zichzelf nooit serieus neemt. Hoewel piemelmoppen misschien al wat gedateerd (en soms smakeloos) zijn, kreeg iedereen het wel verorberd. Het was hilarisch en plezant, maar een mens wil ook wat meer dan enkel wat leute. Als gevolg verliet Glass gepikeerd het podium. Jack Black miste hem en zo kon het begin van de meezingronde beginnen met “Dude (I Totally Miss You)”. De ene meezinger na de andere werd op ons afgevuurd, met natuurlijk “Tribute” als het hoogtepunt. ‘Play the best song in the world’, werd geponeerd; het bleek alvast de beste song van deze avond.

De band besloot “Double Team” een twintigtal minuten te rekken door onder meer een blokfluitsolo, lichtsolo en natuurlijk ook een solo van alle andere muzikanten. Het duurde te lang, en echt indrukwekkend was het nu ook weer niet. Dat is natuurlijk jammer, want zo verdwenen er heel wat goeie nummers uit de setlist. Dat er nog wat fallussymbolen werden geprojecteerd, sprak natuurlijk voor zich, en zo was de cirkel rond. Dat dachten we, althans, want er moest ons nog een uitleg gegeven worden over hoe we nu precies woord bij daad moesten gaan voegen. “Fuck Her Gently” kreeg een climax aan de hand van zeepbelletjes en iedereen zong de laatste keer nog eens zijn keel schor.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Tenacious D is een band die nooit volwassen zal worden, en dat hoeft ook niet. De buiken van de twee frontmannen eisen alle aandacht op, en dat was soms ook maar goed, want in Vorst Nationaal kon de band muzikaal niet altijd even sterk overtuigen. Vooral de extra muzikanten gaven de songs niet de nodige body, waardoor we altijd wat teleurgesteld werden door de uithalen die de band naar voor poogde te brengen. Ook het seksuele aspect van hun muziek en show lag er iets te dik op, waardoor het na een tijdje niet echt meer oprecht of zelfs grappig was. Daarnaast was het eerste deel van de show met drie kwartier veel te lang om te blijven boeien. Desalniettemin werd het wel een plezierige show waarbij performance en muziek hand in hand gingen, ook al werd de sfeer hierdoor nooit optimaal en had het publiek het lastig om bij de les te blijven.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

POST-APOCALYPTO THEME
HOPE
MAKING LOVE
TAKE US INTO SPACE
FUCK YO-YO MA
DADDY DING DONG
ROBOT
COLORS
JB JR RAP
WOMAN TIME
SAVE THE WORLD
POST-APOCALYPTO THEME (REPRISE)

Rize of the Fenix
Low Hangin’ Fruit
Sax-a-Boom
Roadie
Master Exploder
Dude (I Totally Miss You)
Kickapoo
Beelzeboss (The Final Showdown)
The Metal
Tribute
Double Team

Fuck Her Gently

25 februari 2020

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


ONE COMMENT ON THIS POST To “Tenacious D @ Vorst Nationaal: Een buikje te veel”

  1. PJ schreef:

    Nogal een eerder wat kritische kijk op een heel mooi concert.
    Schitterend dat Jack als Kyle dit nog kunnen doen want ik zou iedereen aan 50 en 59 wel eens zo los willen zien gaan.
    Blij dit mogen meegemaakt te hebben!
    \o/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief