Features, Interviews, Uitgelicht

Interview Jaguar Jaguar: ‘Bangelijk dat we de soundtrack voor onze eigen film konden schrijven’

Amper een jaar na de release van hun debuut-ep Montjoi komen de vijf roofdieren van Jaguar Jaguar alweer met een nieuwe plaat, die Madelyn zal heten. Dankzij de twee singles “Out of Sight” en “My Guess” eten we al uit hun hand en zullen we ons binnenkort zonder twijfel als een gewillige prooi ook door de andere nummers laten veroveren. Voor het echt gevaarlijk werd, zaten we al eens samen met Emiel, Jasper en Thomas om het te hebben over de ep en de intrigerende kortfilm die daarbij hoort. 

De muziek en de film ontmoeten elkaar bij de onbereikbaarheid van het verlangen.

De titel, ‘Madelyn‘: vanwaar komt die?

Thomas: We zijn gaan schrijven in een huisje in Frankrijk, en Madelyn – of Madeleine op z’n Frans – was de naam van de bergstreek waar we zaten.

Jasper: De naam van onze vorige plaat Montjoi was ook een verwijzing naar de plaats waar we de ep geschreven hebben.

Emiel: We zagen dat woord ook elke dag staan wanneer we de trap afkwamen.

Thomas: ‘Madeleine’ was in mijn hoofd ook de persoon waar ik mij tegenover verhield tijdens het schrijven van de teksten. Als schrijver is het altijd makkelijk als je je tegenover iemand kan verhouden. Madeleine is dus eigenlijk ook een persoon, maar ze bestaat niet echt. Ze kan voor iedereen een andere invulling hebben.

Emiel: Het is de belichaming van een idee eigenlijk.

Komen de ideeën dan daar tot stand? Wat gebeurt er juist in dat huisje?

Thomas: Vaak vertrokken we vanuit een simpel idee en jamden we wat. De Jappie zat dan bijvoorbeeld op de gitaar, ik had wat percussie vast, iemand anders deed de drum… Niemand zat vast aan een instrument. Dat deden we dan zo’n halfuurtje, en dan namen we het op met een gsm. Achteraf was Jasper dan vaak degene die zei ‘Ja gisteren, dat ideeke, daar zat wel iets cools in’, en dat bekeken we dan terug.

Jasper: Zodra het in Ableton stond, kon iedereen er apart aan verderwerken. Als de ene vastzat, gaf hij het door aan de andere, en zo kwamen we soms op totaal andere dingen uit. En als dat dan zowat af was, begonnen we opnieuw: voor het eten, na het eten, tijdens het eten, ‘s ochtends, ‘s avonds. (lacht)

Klinkt Madelyn helemaal anders dan Montjoi? Hebben jullie geëxperimenteerd op de nieuwe ep?

Emiel: Het experiment was het opzoeken van verhoudingen tegenover elkaar. We konden maar een beperkt aantal instrumenten meenemen naar Franrkijk, dus we waren gelimiteerd in wat we konden doen. We hadden bijvoorbeeld maar één microfoon bij. We experimenteerden eigenlijk met een bepaalde blokkage voor onszelf, waardoor we wel met nieuwe dingen moesten komen.

Jasper: Bij de vorige ep draaide het om de nummers op zich, terwijl het hier meer om het sfeervolle en filmische gaat. Daarom wilden we ook een film maken, het is eens iets anders dan de hele tijd strofe-refrein-strofe-refrein. In die zin denk ik dat het wel anders is nu. Maar uiteindelijk hebben we hem met dezelfde mensen gemaakt, dus zal er sowieso wel een link zijn.

Emiel: We zijn niet vertrokken met de instelling alles radicaal om te gooien. Het kan zijn dat dat onderweg wel een beetje gebeurd is, maar dat is waarschijnlijk dan eerder door de vibe daar. Vorige keer zaten we in een heel andere omgeving, meer een kuststreek. Nu zaten we tussen de bomen in een gebergte, afgezonderd van de wereld. Ik denk dat de sfeer daaruit verderkomt, en dat dat de grootste reden is waarom we naar daar gaan.

Madeleine is de belichaming van een idee.

Zongen jullie altijd al met vijf?

Jasper: Ja, dat is gewoon veel sterker. Live is Thomas uiteindelijk meer de lead; het is leuk om af te wisselen.

Emiel: De live-ervaring moet niet per se helemaal hetzelfde zijn als de plaat. Met vijf zingen voelde logisch, omdat we ervoor gekozen hebben om niet altijd met ons gezicht voorop te staan. We staan achter de beelden die we naar buiten brengen, en zo wordt dat muzikaal ook gematcht. Op die manier komt het geheel naar voren, en niet één persoon.

Hoe past de film in het plaatje?

Thomas: We gingen op zoek naar een thema waar de muziek en de film elkaar konden ontmoeten, en we kwamen uit bij ‘de onbereikbaarheid van het verlangen’. Met dat thema als richtlijn heb ik ook de teksten geschreven.

Jasper: Het pingpongen dat bij het schrijven van de muziek gebeurde, was er ook bij de tekst. Vooral tussen jullie twee: Emiel las de tekst, waardoor hij inspiratie kreeg voor beelden, en dan kon Thomas weer verder schrijven met bepaalde beelden van Emiel in gedachten. Het was eigenlijk een puzzel van iedereen.

Thomas: Ik vond het ook gewoon heel cool dat we de soundtrack voor onze eigen film konden schrijven. Bangelijk dat we dat konden doen.

Wat is de perfecte setting om Madelyn te beluisteren?

Jasper: Voor mij is dat een wandeling in het bos, eentje die ‘s nachts begint en eindigt om 12 uur ‘s middags. In het begin ben je nog psyched, daarna word je wat vermoeid en dan gaat het wat alle kanten op. Quelque chose comme ça.

Thomas: Ik ga meewandelen. (lacht)

Op eerste single “Out of Sight” horen we ook Témé Tan. Hoe kwam die samenwerking tot stand?

Jasper: Na de release van Montjoi vroeg hij via Instagram of we eens iets samen wilden doen, omdat hij de ep ‘supercool’ (al lachend met een Frans accent uitgesproken) vond. We kenden hem toen nog niet. We wilden dat zeker doen, maar het is er toen niet van gekomen. Deze keer hebben wij hem gevraagd. Voor deze track hadden we nog geen verse, dus hadden we die naar hem doorgestuurd en kregen we dezelfde dag nog iets megacool terug. Daarna hebben we een hele tijd heen en weer gemaild. We hebben hem nog nooit ontmoet, maar met de release zal hij er ook bij zijn. Eigenlijk gaat dat de eerste keer zijn dat we hem echt zien.

Thomas: Op het podium van de AB. (lacht)

We hebben ervoor gekozen om niet altijd met ons gezicht voorop te staan.

Met wie zouden jullie ooit nog willen samenwerken?

Jasper: Ik zou graag een keer met Damon Albarn in de studio zitten. Damon Albarn die onze plaat producet… Ik ben een grote fan. De visuele wereld die hij met Gorillaz creëert, spreekt tot mijn verbeelding.

Emiel: Dat was ook de eerste die doordrong tot ons toen we jonger waren, die eens iets meer deed met het visuele aspect dan gewoon het videoclip maken.

Binnenkort stellen jullie de nieuwe ep voor in de AB. Hebben jullie er zin in? 

Emiel: Ik denk dat we allemaal enorm uitkijken naar de AB; dat wordt een van de spectaculairste momenten van het jaar. We willen er geen gewone show van maken.

Thomas: Het wordt de eerste keer dat we zoiets visueel straf gaan doen. We hebben hiervoor al met zo’n elementen gewerkt, maar de AB wordt zowel muzikaal als visueel een zotte show. Nodig dus iedereen maar uit!

Dat doen we bij deze dan ook: op zondag 1 maart kan je Madelyn live ontdekken in de Ancienne Belgique, en tickets zijn voorlopig nog steeds verkrijgbaar!

28 januari 2020

About Author

Gilke Geeraerts


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief