Albums, Recensies

Stormzy – Heavy Is the Head (★★★★): Grimeprins kroont zich tot koning

Toen we afgelopen zomer het Pukkelpopschema bekeken, waren we best verrast dat ‘die rapper die verdacht veel op Romelu Lukaku lijkt’ het hoofdpodium mocht bekleden. Op het moment van de waarheid bewees Stormzy dat hij al een hele schare fans in zijn zak had zitten, die gemakkelijk nog een paar maatjes groter kon. Sindsdien volgden we de grimemeester nog nauwgezetter op en keken we massaal uit naar zijn D-Day.

De albumhoes verraadt het tactische plan van The Wicked Skengman: met een kroon op het hoofd en een Union Jack-vest – die Banksy voor hem ontwierp voor zijn show op Glastonbury – maakt hij een duidelijk statement. Met zijn pantser zal hij zijn muzikale baby beschermen. Meer nog, hij waant zich een ware grimevorst. Zichzelf veel druk opleggen, een plaat getiteld Heavy Is the Head: we zien het verband. We zijn dan ook benieuwd of het kritiek dan wel lof is die Stormzy naar zijn hoofd geslingerd zal krijgen.

Opener “Big Michael” klinkt in sneltempo als de fastfoodsnack van McDonald’s en voelt des te meer zo aan. Overheerlijke instrumentals waar je maar niet genoeg van krijgt, overgoten door een saus van een enorm strakke Stormzy. De pompende beats die we in dit smakelijke aperitief voorgeschoteld krijgen, zijn geen unicum doorheen het muzikale buffet. Ook op “Audacity” begeleiden ze de rapper, hier met collega Headie One. De mosterd ging hij halen bij Fraser T. Smith, gelauwerd door producties bij Taio Cruz, Sam Smith en Adele. Dat “Wiley Flow” ook in een gitzwarte duisternis baadt, heeft het te danken aan ondermeer Illmind, die met zowat elke rappende grootheid van de andere kant van de plas heeft samengewerkt. Iconische woorden van Stormzy’s grimevoorbeeld Wiley worden nu door hemzelf overgenomen: ‘You man are my youngers’. Een nieuwe koning staat op en verjaagt zijn voorganger van de troon. Straffe symbolische toebak, maar met zo’n dijk van een nummer kom je daarmee weg. 

In tegenstelling tot zijn vorige werk is er meer plaats voor een diversiteit aan stijlen. “Crown” vormde daar al het bewijs van en misstaat helemaal niet tussen het grotere geweld. Hij gaf zich al bloot op de albumhoes, maar laat ons ook in zijn ziel kijken. Zelf zegt hij woorden te kort te komen, dus haalt hij een pianomelodie boven, waardoor we voor het eerst een krop in onze keel voelen. ‘Heavy is the head that wears the crown’ verwijst opnieuw naar de cover alsook naar de titel. De weg naar succes is lang en loopt niet over rozen, het zijn lessen die Stormzy ons niet wil onthouden. Nog een hoogvlieger is “Rainfall”: bijtende lyrics verdoken onder een hip jasje, het is eens iets anders. De rapper weet dat niet alles donker hoeft te klinken en schakelt daarvoor het zogenaamde Britse soulgeluid van morgen in. De stem van Tiana Major9 is zo licht als een veertje en zorgt voor variatie tussen de zware jongens. 

Het grootste cadeau dat gestrikt werd, is de combinatie van Ed Sheeran en Burna Boy, al pakt dit drietal minder veelbelovend uit dan verwacht. Meer zelfs, het is een degelijk nummer, maar zo rouwig zouden we niet zijn als Stormzy “Own It” had weggelaten uit de zestienkoppige selectie. Ook “Bronze” en “Lessons” zijn van goeden huize, maar kunnen toch niet opboksen tegen de andere zwaargewichten die het album rijk is. Aan zulke schoonheidsfouten tillen we al bij al niet te zwaar, perfectie is nu eenmaal aartsmoeilijk. Zeker niet wanneer we gulzig beginnen nippen van afsluiter “Vossi Bop”, een verwijzing naar de cognac Hennessy. Die brengt ons dan weer naar “Shut Up”, een single van Stormzy’s vorige album, en dat is exact waar hij op doelt: stil zijn, de koning laten verdelen en heersen en gewoon genieten van dit album, iets wat wij maar al te graag doen. 

Stormzy is met Heavy Is the Head een waardige opvolger voor onder meer Wiley en Skepta. Hij doet zijn genre alle eer aan en weet toch iedere keer voor afwisseling te zorgen. Dat toont dat hij de verwachtingen heeft kunnen waarmaken en niet bezweken is onder de druk. Deze ‘King of the Grime’ daalt op 10 februari neer in een hopeloos uitverkochte Ancienne Belgique, waar hij de Belgen zal doen dansen en zweten.

13 december 2019

About Author

Simon Proost


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief