Live, Recensies

Aya Nakamura @ Vorst Nationaal: Zonder veel moeite

Groot getier en getrek gisteren aan de inkom van Vorst Nationaal. De schuldige is de Franse zangeres Aya Nakamura, die dus ook in België voor grote hysterie zorgt. Haar album NAKAMURA werd dit jaar een gigantisch succesverhaal en behoort tot de meest gestreamde Franse albums van dit decennium. Een grote prestatie voor een artieste die ook heel wat kritiek te verduren krijgt en waarvoor heel wat mensen niet mals zijn. Daarvan trekt ze zich niets aan, want tickets voor haar show verkopen als zoete broodjes. Vorst Nationaal was nagenoeg uitverkocht voor de eerste Belgische arenashow van de Franse superster en de hype was groot.

Opgewarmd werden de zo’n vijfduizend aanwezigen door Aya’s vaste tour dj FLEX. Hij liet de ene Franse raphit na de andere op het uitbundige publiek los. Om iets na halfnegen was het dan aan de ‘grande dame’ zelf om het publiek te begroeten en dat deed ze in een dikke winterjas. We werden niet meteen warm door de kennismaking, want de afstand tussen de Franse R&B-diva leek wel even gigantisch groot te zijn. “Le Passé” zorgde in ieder geval direct voor een pak meer sfeer en zo ontdeed ze zich al in het tweede nummer van haar warme jas.

Eerder dit jaar stond Nakamura nog in een uitverkochte La Madeleine, maar voor haar huidige arenatour pakt ze het wat groter aan. Twee muzikanten zorgen voor de muziek, terwijl drie backing vocals haar vocaal een handje helpen. Veel hoorden we die backing vocals wel niet zingen, zelfs niet wanneer ze in “Oublier” met Aya vooraan aan het podium staan. Nakamura’s stem kwam wel luider door de boxen, wat we zeker weten te appreciëren gezien haar vaak verweten wordt te playbacken.

Ze zong dus live, maar maakte voor de duidelijkheid aardig gebruik van autotune zodat ze niet al te veel moeite moest doen. Veel moeite deed Nakamura overigens niet, want het waren vooral haar vier dansers die voor beweging op het podium zorgden. In “Claqué” kwamen ze voor het eerst tevoorschijn en dat maakte het geheel visueel veel interessanter, want de Française hield het voornamelijk bij een subtiel heupwiegen. Een wandelingetje van links naar rechts met enkele schaarse pasjes konden er bij “Ça Fait Mal” van af, maar ze vormden bijna een uitzondering.

Veel inspanningen moest Aya niet leveren om het publiek uit zijn dak te laten gaan, want nummers als “Soldat” werden zo luid meegezongen dat je de zangeres zelf bijna niet meer hoorde. Bizar werd het wanneer een danser een micro greep en het publiek aanspoorde om mee te dansen. Nakamura stond intussen wat futloos te kijken en deed ook maar schuchter mee. Het intermezzo zorgde er wel voor dat er tijdens “40%” meer beweging in de zaal kwam, maar zij zelf deed het nog steeds zeer rustig aan. In “Whine Up” bewoog ze dan zelf ook iets meer en het publiek reageerde meteen uitzinnig. Er kwam wat schot in de zaak.

Het duurde toch wel een tijdje voor ze haar eerste megahit op het hongerige publiek afvuurde. “La Dot” zette eindelijk de puntjes op de i, al liet ze wederom vooral ook haar fans de moeilijke stukjes zingen. Vervolgens waagde ze zich tijdens “Sucette” zelfs aan een kleine choreo en maakte ze met haar oorworm “Copines” nog wat extra vrienden. De temperatuur in de zaal bleef stijgen en Aya leek dan ook eindelijk te ontdooien. Net op tijd voor “Djadja” (de video heeft meer dan 450 miljoen views), waarmee ze haar show met een grote euforie afrondde.

De sfeer piekte en zo keerde de zangeres nog voor twee nummers terug. In “Oula” nam ze het tempo wat terug en legde ze focus eindelijk eens op het zingen. “Pookie” zorgde dan weer voor de verwachte massahysterie en zette de zaal in de laatste minuten op stelten. Aya Nakamura is een echt fenomeen, want zonder veel moeite krijgt ze een publiek in enkele seconden helemaal mee. De meeste refreinen laat ze aan het publiek over, haar stem versterkt ze door autotune, aan bindteksten doet ze minder mee en danspasjes werden maar zelden bovengehaald, maar het publiek kon er blijkbaar geen genoeg van krijgen. Tja, plezier maken is natuurlijk ook leuker dan altijd diepgang opzoeken.

Setlist:
Dans Ma Bulle
Le Passé
Soldat
Ça Fait Mal
Claqué
Oumou Sangaré
Faya
Whine Up
40%
Oublier
Brisé
Pompom
La Dot
Sucette
J’ai Mal
Comportement
Copines
Djadja

Oula
Pookie

26 november 2019

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief