Live, Recensies

Biig Piig @ Botanique (Witloof Bar): De slaapkamer voorbij

Neo-soul, alternatieve r&b, lo-fi hiphop met jazzinvloeden: geen enkel genre in dit rijtje is misplaatst bij het beschrijven van de muziek van Biig Piig. Ze werd geboren in Ierland en legde daarna reeds een flinke levenswandel af. Op vierjarige leeftijd trok haar gezin immers naar Spanje, alvorens tegen het einde van haar middelbare school terug te verkassen naar Ierland. Vandaag de dag fungeert Londen dan weer als vaste uitvalbasis. Bijgevolg vlot alternerend tussen Engels en Spaans bracht de prille twintiger al twee ep’s uit.

Het merendeel ervan valt het best te genieten tijdens de avondlijke uurtjes, de grote eenzame maan door het raam schijnend. Ja, je hoort het al: jongeren met door-stukgelopen-relaties betraande ogen vinden in de muziek van Jess Smyth een baken van rust – alhoewel haar voorlaatste single “Sunny” meer open en licht overgoten beelden oproept. Benieuwd welke richting ze in de toekomst dus zal inslaan. De laatste ep van de trilogie, No Place for Patience, zou volgens de zangeres alvast meer de nadruk leggen op een hoogwaardige productie.

Door technische problemen ging Biig Piig haar eerste concert in ons land een half uur later dan gepland van start. Hierdoor waren natuurlijk ook hardnekkige laatkomers op tijd present zodat we met “Roses and Gold” meteen op zwoele wijze konden aanvangen. Direct liet ze haar vernuftigheid op Spaans taalgebied doorschemeren. De sfeer was echter nog niet half ontdooid en ook op “Vice City” bleef het twijfelachtig aftasten. Zelfs de aanwezigheid van een gitarist bood in dit stadium weinig meerwaarde, terwijl Smyth zenuwachtig giechelend voeling met het publiek zocht.

Naast een gitarist was ook haar vertrouwde producer Mac Wetha opgedaagd voor het leveren van het betere beatwerk. Aanvullend bespeelde hij ook de keys en zo nu en dan een gitaar. Zowel Biig Piig als haar producer maken overigens deel uit van het Londense NINE8 collectief. Een groep van vijftien getalenteerde jonge creatievelingen, die zich niet enkel met muziek, maar ook met kunst bezighouden. Ook oprichtster Lava La Rue zou normaal binnenkort in de Botanique verschijnen, maar haar show werd gisterenavond nog geannuleerd.

Op “Flirt” wist Biig Piig het publiek te schaken en begon iedereen ogenschijnlijk pas werkelijk te genieten van de helende eenvoud. De onzichtbare spanning leek min of meer verdwenen met hier en daar een gil en spoedig voelde ook applaudisseren terug aan als een natuurlijk voorkomend fenomeen. Na de ietwat onwennige start kon het concert nu pas echt beginnen. Eenmaal in haar element gooide ze “Deep Pan Pizza”, haar eerste song op SoundCloud, in de strijd. Dit deed ze niet zonder ‘voor het eerst in acht jaar’ een akoestische gitaar ter hand te nemen. Een ontroerend stukje geschiedenis waarmee ze onze zachte, gevoelige kant opschudde. Dat de artiestennaam Biig Piig ergens van een pizzamenu afkomstig is, maakte deze onverwachte passage eens zo leuk.

Wat geschuifel met statieven en geneurie later kregen we enkele voorproefjes van haar aankomende ep te horen. Hieruit bleek dat er inderdaad minder nadruk zal liggen op het nachtelijke slaapkamergevoel. Maar geen reden tot paniek: de karakteristieke kalmte en bezwerende zorgeloze sfeer blijven min of meer intact. Het gevoel van een spoedige doorbraak naar een groter publiek bekroop ons zelfs even. Het is naar november uitkijken of dit realiteit zal worden. Opvallend was wel dat de pauzes tussen de nummers – opgevuld door herfstelijk gekuch uit het publiek – merkwaardig lang bleven aanhouden. Dikwijls met de ogen dicht bracht ze nog “24K”, een frisse wind omwille van de fijn gebrachte instrumentale brug. Met “Perdida” gleden we ten slotte tevreden af naar het einde van de show.

Biig Piig liet in de Witloof Bar zien niet enkel te kunnen zorgen voor de soundtrack van ingetogen regendagen, maar ook meer te zijn. Een zekere volwassenheid weet ze te combineren met een wat onzekere, jeugdige speelsheid. Zo liet ze ons bij momenten toe de realiteit even in wacht te plaatsen. Je weet wel; een glas wijn in de hand en een sigaretje uit de mondhoek, zoals ze het het liefst ziet.

Setlist:

Roses and Gold
Vice City
Crushin
Casio
Flirt
Deep Pan Pizza
Jam
Bar
Pingu
24K
Vete
Lie to Me
Perdida

15 oktober 2019

About Author

Sam Donné


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief