Albums, Recensies

Mallrat – Driving Music (★★★★): Frisse eigenzinnigheid

Het is tijd voor de derde ep van het Australische Mallrat! Deze eigenzinnige popster in wording bracht haar eerste single uit op slechts veertienjarige leeftijd en na een kort en krachtig groeiproces staat haar sound als een huis. Eerder dit jaar zagen we haar aan het werk als voorprogramma van Maggie Rogers en hadden we het genoegen om de sympathieke Australische te interviewen. Op 6 september kwam Driving Music uit, waarmee Grace Shaw haar talent opnieuw bevestigt. Ons lijkt het enkel nog een kwestie van tijd vooraleer ze door het grote publiek ontdekt wordt…

De intro met de gelijknamige titel creëert een sfeervolle waas en stoomt ons klaar voor Mallrats typische pop, maar vooraleer ons daar echt in te werpen, brengt ze ons met “Drive Me Round” toch even van ons stuk. De sound moet even insijpelen; we zijn de opgewekte Grace Shaw gewend die pop brengt met soms toefjes en soms een hele karrenvracht elektronica en twists, maar hier neigt ze eerder naar ambient die vooral voortgestuwd wordt door sfeerschepping. Eerder dan op te vallen, wil ze het hier intiemer houden en die durf om met iets nieuws op de proppen te komen kunnen we alleen maar aanmoedigen. Halfweg “Drive Me Round” krijgen we dan toch de Mallrat te horen die we kennen. Het wordt meer uptempo en er komen aanstekelijke, gelaagde zanglijnen bij kijken die je onmogelijk mee kan zingen doordat het ademtekort je parten speelt. Zo hebben we het graag.

“Circles”, “When I Get My Braces Off” en “Charlie” vervolgens zijn door en door Mallrat. Waar ze het schatting houdt op “Charlie” en haar hond bezingt, heeft Grace zelfs een sassy oorwurmrefrein voorzien met haar ‘Bet you hate what I like’ in “When I Get My Braces Off”. Eentje om je meest zelfverzekerde dansmoves op boven te halen en waarop Mallrat dus ook nog eens een divazijde blijkt te bezitten. Zonder twijfel zouden deze nummers al eens op pakweg StuBru passen en Shaw verdient het volgens ons absoluut om te hypen. De songs gaan binnen als zoete broodjes en we vragen ons serieus af waar ze die goeie zanglijnen vandaan blijft halen. Dat is dan ook overduidelijk de sterkte van deze Australische: haar typische stemklank siert de meest memorabele en frisse melodieën. Allemaal de moeite waard om vanbuiten te leren.

Afsluiten doet Mallrat met een nummer dat op het eerste gehoor lijkt op direct vergeetbare pop. Maar wacht af tot het refrein; het grijpt je bij het nekvel en deze keer geeft de Australische geen leuke draai aan haar liefdestekst. Geen semi-date in de supermarkt (“Groceries”) of een hart zo groot als Texas (“Texas”), maar een tekst die recht uit het hart lijkt te komen en het scherm van metaforen laat wegvallen. De oprechte Mallrat raakt een gevoelige snaar en we prijzen onszelf gelukkig dat ze ons ook deze kant van zichzelf heeft laten horen.

Driving Music is een sterke ep. Grace Shaw biedt fijne versies van de sound die ze al vaker afgeleverd heeft en vernieuwt door een intieme setting te creëren of haar voor één keer bloot te geven. Wij wachten op de eerste langspeler, de volgende tourdata en de grote doorbraak.

Facebook / Instagram

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

13 september 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief