Albums, Recensies

Mabel – High Expectations (★★★½): Sollicitatie naar iets groters

De 23-jarige zangeres Mabel is eindelijk toe aan haar proefstuk en wil haar plek aan de top van de popwereld definitief verzekeren. Opgegroeid in Zweden onder het muzikale oog van haar moeder Neneh Cherry en Cameron McVey (producer van o.a. Massive Attack en All Saints), groeide al snel haar interesse in muziek. Haar debuutsingle loste ze in 2015 en sindsdien ging ze gretig op zoek naar haar muzikale identiteit die ze op haar eerste langspeler High Expectations wel gevonden lijkt te hebben. Sommigen noemen haar de nieuwe popsensatie die in de voetsporen van Dua Lipa kan treden, en op basis van dit album kunnen we dat ook beamen.

Met twintig nummers en een duur van over een uur is High Expectations toch wel een aardig visitekaartje geworden, waarop Mabel haar hele kunnen wil laten zien. Wie Mabel al een tijdje volgt, kent de nummers van het tweede deel van de langspeler dus hoogst waarschijnlijk al. Zo sieren haar oudere hits “Fine Line” of “Ring Ring” ook haar debuutalbum, maar zij spelen op High Expectations verre van de hoofdrol. De focus ligt vooral op deel één.

Zoals we dat ondertussen van de meeste popsterren gewend zijn, kan je ook op Mabel’s album enkele interludes terugvinden die de nummers aan elkaar plakken. Bijster speciaal zijn deze stukken niet, maar overbodig zijn ze ook niet. Een meerwaarde vormen haar hits “Don’t Call Me Up” en “Mad Love” dan weer wel, aangezien ze voor herkenningspunten zorgen en ook zeker in het geheel van het hele album passen. De pop-r&b van de Britse popster is monter & levendig en brengt leven in de brouwerij.

Aan toekomstige hits dan ook geen gebrek op het album. Aanvoerders van het peloton zijn haar samenwerking met Kamille “Selfish Love” en “Put Your Name On it”, die beiden ook heel wat dancehall invloeden bevatten en de temperaturen aardig boven nul laten gaan. In “Bad Behaviour” blijft ze tegen de verwachtingen, die de naam van het nummer met zich meebrengt, in toch wat terug en klinkt ze wat braafjes. Het onschuldige “We Don’t Say…” had ook wat pikanter gemogen, maar schuchter kunnen we het nummer dankzij de strakke productie ook niet noemen.

High Expectations is een goed geproducete popplaat geworden, die zo de nieuwe ster aan de pophemel nog meer moet laten schitteren. Mabel vervult haar rol als charismatische, nieuwe leading lady van de r&b-pop met verve en weet met zekerheid goed waarmee ze bezig is, maar dat is dan ook met momenten de struikelblok van het album. Het komt iets te berekend over, maar aan hits is er uiteraard geen gebrek. Muzikaal is er niets op aan te merken en ook de hit-gevoeligheid ligt gewoonweg goed. Wat ons betreft een mooie sollicitatie naar iets groters, waar misschien wat meer ruimte voor experiment is.

Mabel staat op 29 september samen met Khalid & Raye in de Lotto Arena en keert op 28 februari 2020 terug naar België voor een concert in de Botanique.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

3 augustus 2019

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief