Albums, Recensies

Bokassa – Crimson Riders (★★★★): Headbangen van begin tot eind

Voor wie hen ondertussen nog niet kent: Bokassa is een Noors power trio uit Trondheim, dat de brute kracht van hardcore punk combineert met groovy stoner-riffs. In 2017 kwam hun debuut uit op het Noorse All Good Clean Records, met de naam Divide & Conquer. Het inschakelen van een historische term over machtsverdeling was niet onterecht; het werd een verpletterend album en zij die het toevallig ontdekten, achtten zich gelukkig. Ondanks het feit dat het album op commercieel vlak geen groot succes werd, sloeg het erin om de aandacht van Lars Ulrich (Metallica) te trekken, wat hen niet enkel fans maar ook een plek op Metallica’s wereldtournee opleverde.

Hoewel ze gebruik maken van vertrouwde ingrediënten, heeft hun muziek iets unieks. Bokassa is een geoliede machine die zware riffs produceert aan een hoog tempo. Omdat hun nummers een catchy kantje bevatten, passen ze niet echt in een hokje van hardcore, punk of stoner muziek. Dezelfde eigenschappen zijn ook vindbaar op hun gloednieuwe album: Crimson Riders. Vorige maand losten ze reeds “Mouthbreakers Inc.” en “Captain Cold One”, twee singles die bij ons in de smaak vielen. Vandaag verscheen ten slotte het volledige album op het in Brighton gebaseerde label MVKA.

De opener “Brologue” stelt ons onmiddelijk gerust met een sludgy stoner riff: ze zijn geen haar veranderd. In zijn korte carrière heeft Bokassa een zeer herkenbare sound ontwikkeld, waarbij hardcore-gedreven anthems ontstaan door kwade vocals te combineren met backings in de refreinen. De stem van Jørn Kaarstad is zeer krachtig en meeslepend, en vormt één van de sterktes van de band. Niet enkel de zangmelodieën, maar ook een handvol gitaarlijnen kunnen onmiddelijk meegezongen worden. Verder durven ze ook onorthodoxe elementen introduceren zoals cello’s en saxofonen (zoals de trompet tijdens de bridge in “Vultures”), deze leuke details vormen een meerwaarde voor de aandachtige luisteraar.

De eerder uitgebrachte lead-single “Mouthbreathers Inc.” gaat over de ondergang van een leider van een cult: ‘Ending is nigh, future is here, the path I have taken, I built it on fear’. Een uitstekende keuze, met zijn grote variatie in grooves en percussie vormt deze track het hoogtepunt van het album. Wanneer het lijkt dat Bokassa dan weer eens een typische stoner-intro produceert, verrassen ze toch met een sterke melodie in het refrein (“Wrath in Love”). Het einde van het album voelt dan weer iets monotoner aan, door de lagere dosis actieve vocals. Het langste nummer van het album, het epische “Immortal Space Pirate 2: The Last Shredi” had ook gerust vroeger in de tracklist mogen staan, in de plaats van als slot.

Over het algemeen is Crimson Riders headbang-materiaal van begin tot eind. Bovenop de sterke refreinen en breakdowns zijn ook de lyrics het vermelden waard, die bitter, humoristisch, kwaad of reflectief kunnen zijn. Een conceptalbum kan het echter niet genoemd worden: wanneer het ene nummer maatschappelijke problemen aankaart, gaat het andere over ‘immortal space pirates’. Kortom, Crimson Riders is geen ‘magnum opus’, maar zet het op, en je zal je amuseren. Waarom krijgt het album 4 sterren van ons? Na enkele luisterbeurten wordt de kwaliteit van de nummers duidelijk: stuk voor stuk blijven ze hangen in je hoofd.

Bandcamp / Facebook / Soundcloud / Twitter

21 juni 2019

About Author

Thomas D'heer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief