Albums, Recensies

Froth – Duress (★★★): Soundtrack van je dromen

Los Angeles herbergt een wazige, quasi-indie en lichtjes psychedelische band met Froth. Dit drietal is al aan hun vierde langspeler toe, maar tot nog toe is het grote succes in onze contreien uitgebleven. Met Duress tonen ze weer eens aan dat ze een breed publiek zouden kunnen bereiken. Iedereen die zin heeft in een portie dromen, hoeft niet langer te zoeken, want bij Froth ben je aan het juiste adres. Niets beter als blokpauze dan je even languit op bed leggen en hersenspinsels hun gang laten gaan. Of toch; het wordt nog beter met Duress als soundtrack voor de reizen die je in je hoofd onderneemt.

Een heel aantal aangenaam kabbelende plaatjes spelen in op je fantasie en de warme sfeer heeft een relaxerend effect. Toch steekt Froth er ook altijd elementen bij die je aandacht bewaren en verhinderen dat hun muziek zou gaan voorspellen. De ene keer gebruiken ze fuzzy gitaren (“Laurel” en “Catalog”), dan weer voel je de slepende electronics hun werk doen, zoals op “Department Head”. Op “Catalog” krijgen we zelfs een chaotisch hoogtepunt geserveerd, dat dan toch nog wordt opgevolgd door een vrij toegankelijk indiezweefmomentje. Veelzijdig, maar steevast dreamy.

Vanaf halverwege de plaat pakt Froth het iets psychedelischer aan. Het tempo ligt iets lager en de kleur van je hersenspinsels wordt enkel maar intenser. Deel twee van Duress resulteert vooral in dagdromen met een hoeveelheid surrealisme waarvan je niet wist dat je het in je had. Zo houden “Syndrome” en “77” je in hun greep en is “Slow Chamber” zweverigheid ten top. We kunnen zelf zo ver gaan te stellen dat de band Brian Eno vibes weet neer te zetten. “John Peel Slowly” zou zo op Before and After Science passen; intrigerend is dus het minste wat je hiervan kan zeggen.

Froth levert een plaat af die je als een lange droomsessie kan beschouwen. Deel één klinkt toegankelijk en heeft een indietoets in de afkruiding, terwijl je de vergevorderde dromer in jou naar boven kan komen op de meer psychedelische helft van Duress. Niets dat geschikter is om te ontspannen en even te ontsnappen aan alle stress dan een integrale luisterbeurt van dit album.

7 juni 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter