Live, Recensies

Shht + It It Anita @ Cactus Club: Loeiharde double bill

Gisterenavond kregen we in de Cactus Club in Brugge een double bill van loeiharde gitaren en synths. Openen mocht It It Anita, maar het was natuurlijk voor Shht dat iedereen kwam. De band wordt stilaan een echt begrip in de Belgische muziekwereld en ook ver daarbuiten. Met optredens in heel Europa, en zelfs tot in Zuid-Afrika, heeft Shht al een indrukwekkende livereputatie opgebouwd. Dit werd gisteren nog maar eens bevestigd toen de groep de Cactus Club in Brugge helemaal op zijn kop zette. Absurd of geniaal? De grens is dun, maar wij neigen toch eerder naar dat laatste. Shht presenteerde ons vorig jaar hun eerste album Love Love Love dat de absurditeit van hun liveshows omzette op plaat. Ook al ben je niet zo voor de eclectische muziek die ze brengen, tijdens de liveshows draait het om meer dan alleen de muziek. De gekheid van Shht zorgt voor een enorm entertainende show waarbij een lach om de mond meedere keren tevoorschijn komt.

Het was aan de Luikse band It It Anita om het publiek deze avond in de juiste sfeer te brengen. De band brengt noiserock en geeft aan het geluid van de jaren 90, en dan vooral met invloeden van At The Drive In en Sonic Youth, een eigen energieke twist. Vorig jaar bracht de band het album Laurent uit dat verder bouwde op de snoeiharde fundamenten van hun debuut AGAAIN. We kregen deze avond een mix van beide, plus nog enkele nummers van de ep’s.

It It Anita gaf het beste van zichzelf in een energieke set die gelukkig ook de tijd nam om even tot rust te komen met enkele relatief trage nummers. Maar het is en blijft It It Anita, de rockers zijn helemaal in hun sas als ze zich voor de volle honderd procent kunnen geven. Het bezoek in de Cactus Club was dan ook een ware krachttoer. Drummer Bryan Hayart zat vanaf het opkomen al in de energieke vibe en was dan ook dé entertainer van de band. Het samenspel met de bassist was aanstekelijk en kwam heel ontspannen en spontaan over.

Door de speciale opstelling van de band—de vier mannen stonden twee aan twee tegenover elkaar—was er in het begin niet echt veel interactie met het publiek. Tijdens deze oorverdovende set van een uur zou je toch enkele moshpits of op z’n minst een headbangende eerste rij verwachten, maar geen van beide kwam aan bod; het bleef bij meeknikkende hoofden. Wat tijdens de song “Denial” een meezingmoment had moeten worden, werd in realiteit een pijnlijk moment. Een net niet-gevulde Cactus kon op teken van de vier bandleden de tekst van het refrein niet scanderen. Niet heel verwonderlijk aangezien de stemmen van de zangers maar nipt boven de loeiharde gitaren en drum uit kwamen, onverstaanbaarheid was hierdoor het resultaat. Een laatste inhaalmanoeuvre kregen we bij de twee laatste nummers waarbij drummer Bryan tijdens een tussenspel van de overige bandleden zijn drum opstelde in het midden van de zaal. Nadien volgden ook de andere bandleden en omringd door het uiteindelijk enthousiaste publiek kon It It Anita wel een knallend einde leveren.

© Hilde Peeters

Na een korte pauze werden we in de zaal verwelkomd met Oosterse gezangen die de set van de band Shht aankondigden. Tijdens “Soup”, al vrij vroeg in de set, kregen we een eerste hoogtepunt waarbij niemand kon blijven stilstaan. Wat It It Anita vanavond niet kon klaarspelen, was voor Shht een vanzelfsprekendheid. Enkele fans dansten erop los en zongen zelfs de vette riffs van “Don’t Care” en “Masterpiece” mee.

Qua showgehalte mocht het deze avond dan ook tellen. Voor wie Shht nog niet live gezien heeft, is het optreden een waar spektakel, maar ook voor de fans is het keer op keer een verrassing. Ingestudeerde, simplistische danspassen wisselen af met improvisatorische perioden van ‘total chaos’ die het publiek helemaal wild deden worden. Shht neemt hun publiek mee naar een andere wereld waar alles kan en alles mag.

Dat de band niet vies is van stemeffecten en technische snufjes, is duidelijk, wat ook te verwachten is met vier studenten muziekproductie in de band. Meermaals werden we verrast door de uiteenlopende stemmen van zanger Michiel, de gesofisticeerde melodieën van toetsenist Matthijs en de doordachte, enorm creatieve drumlijnen van drummer Wouter. De bassist bespeelde zijn basgitaar en bassynth met zodanig gemak dat hij zelfs de ruimte vond om geweldig goed te dansen, net zoals gitarist Nathan die meermaals over het podium zweefde en de meest verschillende klanken uit zijn gitaar wist te halen.

Het komt bij de band Shht misschien allemaal wat nonchalant of soms zelfs chaotisch over, maar niets is minder waar. De mannen van Shht weten verdomd goed waar ze mee bezig zijn. Ze bezitten duidelijk het talent om naast het spelen nog rekening te houden met duizend en één dingen. Het is dan ook een echte kunst om het zo makkelijk te laten overkomen op het publiek. Shht is een band die live altijd een echte beleving verzorgt, en dat was ook deze keer niet anders.

Deze zomer kan je ze onder meer aan het werk zien op Pukkelpop en Best Kept Secret Festival.

Setlist:

Intro
Life
Soup
Always Feeling Guilty
J’ai Décidé d’Être Heureux/Heureuse
Profit
Choice Stress
67
All Women Are Created Equal
Gold Digger
Life (reprise)
Don’t Care
Unlucky Number Seven
We’ve Crossed The Bridge We’re Safe, Hey!
No Limits, Only Plateaux
Five White Men in a Pickup, Here’s My Number: 0477 29 25 25
Masterpiece

11 mei 2019

About Author

Astrid Vlaminck


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief