Live, Recensies

Cancer Bats @ Kavka (ism MCLX): Rollercoaster van vettige riffs

Antwerpen vormde gisteren alweer het muzikale decor van ons kleine Belgenlandje. Terwijl de buren in Lotto Arena druk aan het swingen waren op de tonen van Balthazar, sloten wij onszelf op in de duisternis van de Kavka. Na het vallen van de nacht ontwaakten daar vier muzikale vleermuizen die zich met hun scheurende hardcore punk vastbeten in onze trommelvliezen.

Bij aankomst in de Kavka te Antwerpen is het voorprogramma Underside al gestart. Een in zijn scharnieren trillende deur verwelkomt ons in de venue. Meestal een goede indicatie voor een optreden uit de ruigere lade, gehoorschade inclusief. Een gezellig, warm onthaal werd het echter niet daar de opkomst in de Kavka op dat moment kon omschreven worden als ‘ietwat aan de lage kant’. De jongens van Underside, all the way from Nepal – om maar van toewijding te spreken -, laten het echter niet te veel aan hun hart komen en spelen hun set alsof het voor een volle zaal was. Hoewel er bij het woord Nepal stereotyperend wordt gedacht aan meditatie, mantra’s, het prediken van rust en beheersing, spelen deze jongens al deze vooroordelen gelijk onder het tapijt. De riffs zijn strak, de vocals – mits toegevoegde effectjes – messcherp en het geheel weet zelfs te verrassen met momenten! Al leek de gemaskerde danser die voor één nummer het podium versierde ons te veel van het goede.

Wanneer Cancer Bats het podium bestijgt, wordt het duidelijk dat de ondertussen gezellig gevulde Kavka hier duidelijk maar voor één reden is: een bende hondsdolle, Canadese vleermuizen die hardcore punk brengen met een randje vettigheid waar uw tube Dreft zelfs geen raad mee weet. Opener “Sleep This Away” rolde alvast lekker binnen om nadien vlekkeloos over te vloeien in golden oldie “Pneumonia Hawk”. Hoewel de heren van Cancer Bats duidelijk in hun element waren, kunnen we dat niet zeggen over het publiek. Tot aan de peptalk van zanger Liam Cormier en riffrollercoaster “Bricks & Mortar” was de reactie van het publiek lauwer dan die keer dat ons moeder ons vroeg of we op kerstavond naar ‘Home Alone’ gingen kijken. Gelukkig bleek het publiek over een relatief jonge dieselmotor – conform de Antwerpse lage-emissiezone – te beschikken. Eenmaal opgewarmd zat de sfeer voor de rest van de avond onder de categorie ‘aangenaam’.

Het tempo bij Cancer Bats ligt hoog. Afgezien van enkele korte intermezzo’s om Cormier wat ademruimte te gunnen en het schuim van diens mond te spoelen, spelen deze luchtratten aan een moordend tempo. In deze korte interactiemomenten komt de sympathieke aard van de Canadezen wel naar boven. Zo neemt Cormier uitgebreid de tijd om de invallende drummer van dienst – niemand minder dan Wim Coppers (Wiegedood/Oathbreaker) – uitgebreid voor te stellen. Al moet het van ons hart dat de immer sympathieke Canadees op sommige momenten als Coach Steve uit ‘Big Mouth‘ klinkt. Gelukkig horen we daar op klassieker “Butterscotch” en muzikale sloophamer “Hail Destroyer” niets van terug en gaat het er op de dansvloer al turbulenter aan toe. Ook de recentste boorling van het viertal, “Inside Out”, slaat goed aan en wanneer de baslijn van cover “Sabotage” werd ingezet hoopten we even dat de Kavka een goede verzekering had voor materiële schade. De riffmachine die Cancer Bats heet werd na de laatste tonen van “Gatekeeper” stilgezet alvorens onze vleermuizen besloten de nacht te gaan verkennen in Antwerpen. We werden meer dan vriendelijk uitgenodigd om een gerstenat – of meerdere – te consumeren met hen. Wie had die link tussen vleermuizen en bloed drinken ook alweer gelegd?

Cancer Bats speelde na een afwezigheid van meer dan drie jaar eindelijk nog eens op Belgische bodem. De formatie bewijst dat hun mix van rock, hardcore en punk nog steeds overeind blijft als een muur, ook al slopen ze die met verschillende van hun eigen creaties weer met gemak. Het tempo lag hoog aangezien het viertal er op een klein uur zo’n negentien nummers door werkte en de temperatuur vloog met evenveel priemgetallen de hoogte in. Cancer Bats blijft garant staan voor rauwe, hondsdolle en aanstekelijke shows. Wilt u ons nu echter even excuseren terwijl we gaan kijken of rabiës besmettelijk is?

Setlist:

Sleep This Away

Pneumonia Hawk

Old Blood

Brightest Day

Bricks & Mortar

Trust No One

Arsenic in the Year of the Snake

Winterpeg

Butterscotch

Hail Destroyer
True Zero
R.A.T.S.
Inside Out
Pray for Darkness
Space and Time
Sabotage (Beastie Boys cover)
Lucifer’s Rocking Chair
Road Sick
Gatekeeper
9 maart 2019

About Author

Jens Rossel


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter