Albums, Recensies

Nick Waterhouse – Nick Waterhouse (★★★★): Indrukwekkende authenticiteit

Het nieuwe album van de Amerikaanse Nick Waterhouse is self-titled met een goede reden. Dit album zou als nooit tevoren de essentie van zijn muziek reflecteren. Wat die essentie inhoudt, is vooral energieke en groovy rhythm-and-blues die je met een authentiek livegevoel aan het dansen zet. Wij kunnen Nick Waterhouse zijn Nick Waterhouse zeker smaken!

Op het album worden verschillende genres verkend. De rode draad doorheen Nick Waterhouse is eerst en vooral zijn fantastische stem. Cover-versies zullen niet al te vaak opduiken, want beter klinken dan de man zelf lijkt onbegonnen werk. Ook is het overal duidelijk dat met hart en ziel aan deze plaat gewerkt is, want er vallen veel muzikale details te bespeuren en alles vloeit vlekkeloos samen tot het perfecte plaatje. Verder klinkt de muziek ook heel authentiek en zou je haast denken dat het live-opnames zijn. De nummers hebben dus iets heel naturel over zich, en dat siert even hard als dat het overtuigt.

De zijde van de man die we het beste kennen, is die met de levendige nummers met blues vibes die er steeds stevig vandoor gaan. “By Heart”, “I Feel An Urge Coming On”, “Man Leaves Town” en “Song For Winners” gaan allemaal goed vooruit en hebben een aangename, dansbare drive door de drum en aanstekelijke riffs. Telkens zijn het de blazers die zorgen voor een leuke, extra toets, waarmee ze de nummers interessant houden. Altijd klinkt het fris, geeft het je zelfvertrouwen een boost of krijg je zin om de benen te laten bewegen. Ook “El Viv” past in dat rijtje, en is zelfs net dat ietsje meer opzwepend. Als je op zoek bent naar een instrumental om op te rock and rollen, dan raden we “El Viv” aan, want zo vief krijg je ze niet vaak. Dansen, dansen en nog eens dansen!

Op de andere helft van het album komt Waterhouse een beetje los van de rhythm-and-blues en mengt hij verschillende genres samen tot catchy gehelen. Hier en daar dringt een onmiskenbare jazzinvloed door. Zo klinken de blazers soms in zekere zin meer gewaagd en is er op “Black Glass” zelfs ruimte voor een blazer-solo. Die extra dimensie is super overtuigend en tijdens twee nummers (“Wreck The Rod” en “Wherever She Goes”) wanen we onszelf zelfs in het verleden. Beide songs zouden zowaar klassiekers kunnen zijn. Dat valt te danken aan de sound van de leuke, spitse backings, de aanwezigheid van een typische jazz-drum en pianoriedeltjes die enorm veel toevoegen aan de dansbare retrosfeer, zonder daarom de show te stelen, wat niet gemakkelijk is. Alles klinkt perfect gebalanceerd en het is duidelijk dat Waterhouse een oog heeft voor detail.

We hebben nog niet alles gehoord wat de man in zijn mars heeft, totdat het de beurt is aan “Thought & Act”. Het nummer heeft iets weg van bossa nova, doordat het zo zweverig en gelukzalig klinkt. Waterhouse zijn stem is perfect voor wat hij doet, en hier is het al helemaal hemels. Nergens klinkt hij zo puur als hier. Een buitenbeentje op het album, en wat voor een! Het nummer blijft ook rustig, het barst nergens open en dat is de juiste keuze geweest.

Er zijn nog andere rustige nummers te vinden, zoals “Undedicated” en “Which Was Writ”, en daarop overheerst de blues opnieuw. Die easy-going nummertjes hebben steeds een goede opbouw. De backings doen hun ding, er komen blazers of extra gitaren bij, waardoor het geheel opzwepender wordt. Vervolgens worden de nummers weer kalmpjes neergelegd en kabbelen ze verder, zalig. Opnieuw zijn het die muzikale details die het hem doen.

Waterhouse weet verschillende soorten nummers te creëren, die allemaal even afgewerkt en overtuigend klinken. Een aantal energieke rhythm-and-blues liedjes worden aangevuld met jazzy nummers, rustigere blues en een betoverend buitenbeentje. Dat maakt dat het album mooi in balans is, maar ook binnen de nummers heerst er steeds een evenwicht. Alle kleine elementen die een meerwaarde zouden kunnen betekenen zijn ook effectief aanwezig, en dat steeds in de nauwkeurig afgewogen vorm en hoeveelheid. De essentie van Nick Waterhouse blijkt heel indrukwekkend.

Op 23 maart kan je hem live aan het werk zien in Botanique. Tickets zijn hier te koop.

 

8 maart 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief