Albums, Recensies

Homeshake – Helium (★★½): Een rommelige verzameling van synthdeuntjes

De lo-fi Indie scène is de laatste jaren aan een grote opmars bezig geweest. Artiesten zoals Mac Demarco, Connan Mockasin en Ariel Pink hebben over de jaren heen een trouwe fanbase bijeen gekregen en hebben van hun naam een merk gemaakt. Ook Homeshake, het eenmansproject van Demarco’s ex-gitarist Peter Sagar, mag u gerust aan dat rijtje toevoegen. De Canadees verliet Mac Demarco’s band om voltijds op zijn eigen project te gaan focussen. Vijf jaar later is Homeshake al toe aan zijn vierde langspeelplaat en ook een paar wereldreizen rijker. Dat de Canadees duchtig werkt, is dus een zekerheid, maar Helium voelt net daardoor ook ietwat geforceerd aan.

Op Homeshake’s eerste album In The Shower deed de gitaar nog heel wat van het werk. Mettertijd heeft Sagar die echter meer en meer ingewisseld voor een synth met een eindeloos aantal samples. De transitie is geleidelijk aan te merken doorheen de projecten van de Canadees. Het resultaat is dat Helium het vooral zonder de gitaar moet doen. Ergens jammer, want Sagar’s gitaarspel gaf Homeshake’s muziek vaak een extra dimensie en op Helium is de diversiteit vaak zoek.

Toen eind 2018 “Like Mariah” werd uitgebracht, de eerste single van Helium, waren we enigszins verrast. Veel sprake van een nieuwe Homeshake plaat was er op dat moment niet. De single slaagde er jammer genoeg niet echt in om ons warm te maken voor het album. Het belangrijkste bij Homeshake’s muziek blijft nog altijd hoe goed een song in zijn geheel klinkt. Veel sprake van diversiteit binnenin nummers is er nooit geweest. Maar waar dat bij ouder werk geen probleem vormde, klinkt Like Mariah te droog en niet smooth genoeg.

Het blijkt een voorbode te zijn voor de rest van het album. Op zich probeert Sagar wel vast te houden aan zijn succesrecept dat bestaat uit een mengeling van smooth R&B geïnspireerde beats en lo-fi indie pop. Op de de vorige albums creëerde hij zo een van weergalmen doordrongen slackervibe die je in een romantisch relaxte staat bracht. Op Helium krijgen we een aantal keer diezelfde vertrouwde gevoelens, zoals op het melancholische “Just Like My”, dat klinkt alsof het ’s ochtends vroeg in een kleine badkamer is opgenomen. Catchy, dansbaar, maar ook makkelijk om bij weg te dromen. Dat is wat we graag horen van Homeshake. Zo’n momenten zijn echter te schaars op de plaat.

Typerend voor het album zijn ook de veel te lange intro en interludes. Het is iets waar veel muzikanten in de lo-fi scène zich weleens aan durven wagen. Akkoord, het kan soms iets extra toevoegen aan een album en de sfeer zetten. Voor Helium is dat echter niet het geval. Intro “Early” klinkt een beetje als een eerste versie van een rommelig synthdeuntje dat geproduceerd werd op garageband. De transitie naar “Anything at all” is ook vaag. Het voelt alsof je tussen verschillende sferen in aan het pendelen bent en zo wordt het ook moeilijk om de aandacht er bij te houden. Het lijkt er al te vaak op alsof Sagar meer aan het zoeken is naar iets wat goed zou klinken, dan dat het ook effectief goed is. Voor een paar strofes lijkt hij het goede ritme dan soms beet te hebben, maar daar blijft het dan bij. Sommige nummers, zoals “Couch Cushion”, voelen daardoor eigenlijk meer aan als een demo dan een afgewerkte single.

Op afsluiter “(Secret Track)”, haalt Sagar dan toch even zijn gitaar terug boven. Het resultaat is een song die de goede elementen van Sagar’s oude en recentere werk vermengt tot een aangenaam geheel. Het hypnotiserende gitaardeuntje rolt perfect over het tweede deel van de track heen. Jammer dat de gitaar niet meer aanwezig is op Helium, want het mag duidelijk zijn, Sagar is het spelen zeker nog niet verleerd. De slackervibe spat er ook van af, iets wat de plaat vaak mist. Homeshake probeert dat te maskeren door veel van zijn typische, relaxte drumlijnen terug te brengen in Helium. Zijn muziek is echter zo losbandig dat het met momenten dodelijk is voor een nummer wanneer het geforceerd klinkt.

Het is misschien iets te wreed om Helium een teleurstelling te noemen, maar toch bood het album minder dan gehoopt. Tot nu kon Homeshake altijd verrassen met kleine aanpassingen in zijn muziekstijl zonder de typerende slackervibe te verliezen. Het zorgde ervoor dat nieuwe releases altijd spannend waren. Op Helium uit hij die genialiteit minder, wat leidt tot een album dat bij momenten heel ongeïnspireerd klinkt. Gelukkig zijn er enkele hoogtepunten waaruit blijkt dat Sagar het zich nog steeds in zich heeft om goede lo-fi R&B te maken. Toch mogen er op zijn volgende project wat meer van die momenten aanwezig zijn. Waar we alvast wel naar uitkijken is Homeshake’s strakke liveset met band, die toch echt wel iets toevoegt aan zijn muziek. Op 1 maart komt Homeshake zijn nieuwe album voorstellen in de Botanique.

28 februari 2019

About Author

Victor Traest


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief