Live, Recensies

While She Sleeps @ Zappa: Een workshop ‘beuken met finesse’

© CPU – Matthias Engels

Sheffield is al sinds mensenheugenis een muzikale hoofdstad in het Verenigd Koninkrijk. Arctic Monkeys en Bring Me The Horizon moeten anno 2019 de Sheffieldse bands zijn met de meeste faam, maar er zijn ook groepen die nog niet zinnens zijn om de gitaar te verloochenen. While She Sleeps bevestigt die stelling, en maakt sinds 2006 al stevige metalcore die zich laat kenmerken door bonkend drumgeluid en schreeuwende gitaren. Op 1 maart brengen de heren hun vijfde album So What? uit, maar enkele dagen op voorhand wilden ze toch nog één keer hun oudere werk aan Europa presenteren. Daar waren wij uiteraard graag getuige van. 

View this post on Instagram

#whileshesleeps

A post shared by Thomas Goossens (@el_goossos) on

Trash Boat was pas de eerste band die we konden meepikken, en die wist ons wel te bekoren, ondanks het onverschillige publiek. Trash Boat gaat onder de noemer ‘pop-punkband’ gebukt, en was om die reden het vreemde eendje in de bijt. De discografie van het vijftal neigt echter heel overtuigend richting post-hardcore, en live zetten ze dat vermoeden alle kracht bij. Het moet gezegd dat Tobi Duncan gisteren niet al te best bij stem was, waardoor “Controlled Burn” bijvoorbeeld z’n slagkracht verloor. Maar de rest van de setlist werd met de nodige explosiviteit gebracht, waardoor de eerlijke muziek die de heren brengen live zeer interessant klonk, en ons best wist te bekoren. 

Het concert van Stray From The Path, vervolgens, behoeft heel wat minder uitleg. De Amerikaanse band brengt typische hardcore die met de botte bijl werd gefinetuned, en zo klonken ze live ook. De band wist, in tegenstelling tot Trash Boat, Zappa wél om te toveren tot een woelige menigte, en ook zanger Andrew Dijorio bewees over een goed stel longen te beschikken. Hun optreden verder beschrijven deden ze zelf, met “The Loudest In The Room”, wat zo ongeveer de bestaansreden van de band moet zijn. We kregen met andere woorden veel geluid, maar weinig muziek. Maar snel over naar een band die die twee elementen wel kan verzoenen dus… 

Nog voor While She Sleeps aanstalten had gemaakt om hun eerste noot door de boxen te jagen, was de eerste moshpit van het concert al een feit. Nieuw nummer “ANTI-SOCIAL” wist onmiddellijk de toon te zetten, en de magnitude van de bom die gedropt werd, werd zo mogelijk nog groter tijdens opvolger “You Are We”. Meteen was duidelijk dat While She Sleeps nog niet met één been terug in Sheffield stond, wat al eens kan gebeuren bij een band op hun laatste tourdag. Lawrence Taylor had dan ook bijzonder weinig tijd nodig om zich tot volksmenner te ontpoppen, en het publiek at meteen uit de hand van hun persoonlijke Jezus. 

Toen even later ook de band bewees welke straffe muzikanten ze zijn, crowdsurfte Zappa de security helemaal tureluurs op de tonen van “Seven Hills”. Ook tijdens het minder energetische “Empire Of Silence”, bleef de menigte bestaan uit een gelukzalige massa bezwete lijven, die met hun enthousiasme geen blijf wisten. Tijdens dat nummer kwam gitarist Sean Long het best uit de verf, mede omdat de rasp misschien wat te veel over Taylors stembanden is gehaald om de meest cleane stukken in de set aan te kunnen. Maar While She Sleeps stond wel als één geheel op het podium, waarin de tekortkomingen van de één gecompenseerd konden worden door de ander.

Toen de tonen van “Feel” door Zappa schalden, werd de zaal herleid tot een zaaltje waar plaats was voor één moshpit en een man of twintig. Midden het publiek ontstond namelijk een open ruimte om U tegen te zeggen, en de mensen werden Zappa bijna uit geduwd. Het energieke nummer werd met de nodige fijngevoelige riffs afgekruid tot een driesterrengerecht. Maar ook nieuwe klepper “Haunt Me” werd ingezet met de gretigheid waarmee Kevin Pauwels aan zijn laatste koers begon, en ook While She Sleeps snelde glansrijk naar de overwinning. Zappa wist die nieuwe songs dus met open armen te ontvangen, waardoor die geen moment uit de toon vielen. 

Met bisnummers “Silence Speaks” en “Hurricane” bevestigde de band het vermoeden helemaal: naast op plaat, klinkt While She Sleeps ook live heel straf. Als dit het energieniveau is dat een band op de laatste tourdag nog kan waarmaken, dan beschikken de heren over een soort accu waar Elon Musk enkele ledematen voor over zou hebben. Hun enthousiasme en muzikale vakkundigheid zorgen er daarnaast voor dat The Sleeps Bros meedoen voor de titel ‘strafste metalcore liveband van de laatste tien jaar’. Een belangrijke factor in de weg naar die titel is Lawrence Taylor, die als frontman perfect een publiek naar zijn hand kan zetten, en daar de gekende truken van de foor niet voor nodig heeft. Ook de nieuwe nummers blijken live nu al te knallen, en doen ons uitkijken naar het nieuwe album. Oh ja, spoiler alert! Dat is er opnieuw eentje om duimen en vingers bij af te likken… 

 

Setlist:

ANTI-SOCIAL
You Are We
Brainwashed
Seven Hills
Civil Isolation
Empire Of Silence
Feel
Haunt Me
Steal The Sun
THE GUILTY PARTY
Four Walls

Silence Speaks
Our Courage, Our Cancer
Hurricane

25 februari 2019

About Author

Matthijs Vandenbogaerde


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter