AlbumsRecensies

Lagüna – Lagüna EP (★★★★★): Kernkop vol meesterlijke contrasten

Je kent het gevoel wel. Je strompelt de keuken binnen en ziet dat je lievelingsgerecht nog een tijdje moet garen, dat terwijl je beschikbare hoeveelheid geduld ontoereikend is. Terwijl je smaakpapillen opgewonden raken, kijk je meer dan reikhalzend uit naar het moment suprême waarop je aan tafel kunt. Een gelijkaardig gevoel stond ons te wachten toen we op Humo’s Rock Rally kennis maakten met Lagüna. De cover van Patti Smiths “Because The Night” die ze toen brachten, had zelfs iets weg van een in bloedvorm verkerende Matt Berninger (The National) die geruggesteund werd door de instrumentale sectie van Joy Division. We waren meteen verkocht en besloten het Antwerpse gezelschap rond zanger Niels Elsermans op de voet te gaan volgen. Gedreven door de drang naar meer van dat moois. Niet alleen onze vakkundige oren, maar ook die van de meer doorleefde kritische gardes van De Beloften (winnaars) en Humo’s Rock Rally (runner-up) waren duidelijk overtuigd.

Onze honger werd in mei aangewakkerd met het geweldige “Amber Hands”, één van de nummers die we ook op de ep van de groep terugvinden. Huilende gitaren, een meerstemmig refrein, dat en meer vinden we terug in de vloedgolf aan muzikaal moois. Dit terwijl er in de bijhorende clip een minstens even grote vloedgolf aan speeksel uitgewisseld wordt. We krijgen in navolging van “Amber Hands” nu drie fonkelnieuwe nummers te verteren.

Zo is “Unknown Light”, een kordaat blok aan post-punkschoonheid. Een zachte synthgolf begeleidt ons naar een dreigende storm waarin de dreunende, prikkelende baslijn van Naomi Bentein de meeste schade berokkent. De gierende gitaarlijn die de zaken mee op scherp stelt, lijkt weggeplukt bij Editors, maar mengt zich zonder de minste moeite eveneens in de duistere atmosfeer van Lagüna. Deze factoren staan samen met de kille, stoïcijnse drumpartij van Alfredo Bravo, haaks op de melancholieke doch hartgrondige zanglijn van Elsermans. Een dynamiek die niet alleen goed klinkt, maar dankzij het onderhuidse contrast, ook keer-op-keer ons fascineert. Drie kwart ver in het nummer stampt het vijftal nog een hoop versmachtende dynamiek onder de geluidsmat, zomaar, omdat het kan.

Lichter gaat het er aan toe op “Sound 2u”. Het minder dreunende drumwerk en het flukse gitaar-en basspel worden weliswaar door het hart geboord door de doortastende, bittere meerstemmigheid van Elsermans en backing Naomi Bentein. De woorden waarmee ze dit doen ‘Am I too insecure, to start something new?’, werpen zo een verduisterende schaduw over het melodieuze doch kordate spel van Mauro Bentein en Xavier De Clercq.

Daar waar het op “Sound 2u” net wat zachter gaat, ontbindt Lagüna op “Nothing Less”, als een reïncarnerende feniks, haar duivels. Ze etaleren op dit nummer de ware schoonheid en kracht van een goeie dynamische opbouw. Nadat ze achtereenvolgens een tien-ton-zware baslijn, plagerig cymbaalgetik, dreunende basdrum en gierende gitaren door onze strot rammen, gaan alle remmen los. Zonder boe-of-bah ‘tonen’ ze de luisteraar hier hun stalen, muzikale kloten. Andermaal is het op “Nothing Less” toch ontegensprekelijk het contrasterende, kalmerende stemgeluid van Elsermans die de kernkop van het nummer vormt. Een nummer dat haar gelijke kan vinden in een alles-doorsplijtende tornado, waarbij de vocalen het oog van de storm vormen. We durven erom wedden dat Ian Curtis (Joy Division), met trots waakt over Lagüna vanuit het hiernamaals. Na een laatste gitaargil ebt het nummer richting een horizontaal, muzikaal elektrocardiogram.

Deze verpulverende debuut-ep van Lagüna is niets minder dan een vierledige bevestiging van hun enorme muzikale kracht. De band combineert dynamiek, melancholie en contrast tot een – naar Belgische normen – bewonderenswaardig sterk product.

Lagüna stelt hun titelloze ep voor op de plek waar het één jaar geleden begon: de finale van De Beloften, deze gaat door op 22 september 2018 in het Coyendanspark te Gent en is meteen het startschot voor een releasetour.

Facebook

130 posts

About author
Managet en boekt als OENGER, is Cultuurmanager vermomd als ambtenaar.
Articles
Related posts
InstagramLiveRecensies

Finale Humo's Rock Rally @ Ancienne Belgique (AB Ballroom): Diversiteit ten top

Een cheque ter waarde van 10.000 euro en een eeuwige paragraaf in de vaderlandse geschiedenisboeken, dat is de inzet van ‘de moeder…
Muzieknieuwtjes

BLUAI wint Humo's Rock Rally 2022!

De snelste weg naar de top is in het Belgische muzieklandschap nog steeds die via winst in een van onze prestigieuze muziekwedstrijden….
Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single Disorientations - "Don't"

Eind 2019 maakten we voor het eerst, aangenaam, kennis met Disorientations. Met “Close To Disappearing” werd al snel duidelijk dat de heren…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.