Live, Recensies

Tash Sultana – Flow State (★★★★½): Drijven naar een ongekende wereld

Tash Sultana ken je waarschijnlijk wel van haar – met voorsprong – grootste hit “Jungle”. Een nummer waar ze verschillende gitaarlijnen loopt tot een catchy en vrolijk indiepop-geheel. Daarnaast halen ook haar live-video’s, waar ze in haar kamer thuis haar nummers vol passie brengt, op Youtube heel wat views. De lijn van haar viraal succes trok zich ook door naar haar optredens, zo speelde ze in 2017 een show op Rock Werchter die onze beer wel kon smaken. We geven één tip voor je dit album een kans geeft: zet je ergens rustig, neem er een lekker drankje bij en neem de tijd om volledig te verdwijnen in Tash’ psychedelische, laidback wereld op Flow State. Anders komt het album niet tot z’n recht.

Tash Sultana schreef dit album – naar eigen zeggen – om de wereld te tonen dat ze los staat van haar successingle “Jungle” én wel meer weet van songwriting dan enkel wat loopen. Bijgevolg gooit ze alle ‘basisregels’ van songwriting ook overboord. Op het bijna tien minuten durende “Blackbird” krijgen we een instrumentale intro van wel drie minuten. Overigens overspoelt dat nummer je met alle tempo’s en genres: van snel naar traag, van een eenvoudige akoestische gitaar naar exotische snaarinstrumenten die je doen zweven.

Een keuze die samenhing met haar ‘nieuwe’ richting, was duidelijk ook om haar stem minder op de voorgrond te laten treden. Op “Big Smoke” bijvoorbeeld, kiest ze in plaats van een tweede strofe voor een scheurende gitaarsolo. Ondersteund door een eenvoudige hiphopbeat krijg je een uniek geheel. Of op “Seven”, waar ze het zelfs volledig instrumentaal doet, katapulteert ze je met enkele synths en een drumloop naar een volledig ander universum. Maar om te tonen dat ze zeker wél kan zingen, schreeuwt ze het dan weer uit op “Pink Lemonade”, enkel ondersteund door haar gitaar. Gewoonweg geniaal.

Dat je “Jungle” niet zou gaan terugvinden op het album, was al duidelijk. Het eerder uitgebrachte “Murder To Mind” wordt daarintegen wel gerecycleerd. Een meezinger om je benen eens lekker op los te gooien. Toch krijgt het met z’n trompet en beklijvende gitaarsolo alweer een psychedelisch tintje. Single “Salvation” is met z’n zachte piano-akkoorden en zweverige gitaren misschien wel het meest pop-georiënteerde nummer op de plaat, maar zeker niet minder slecht. Meer zelfs, het toont de veelzijdigheid van de Australische.

Op “Mystik” kan Tash Sultana het toch niet laten om te loopen en dompelt ze je onder in wel vier of vijf lagen gitaar waardoor er een heel laidback vibe ontstaat. In het slot komt daar dan een laagje trompet en een stevige beat bij waarna het bijna onmogelijk wordt om niet heen en weer te shaken. Dat is trouwens iets wat we gedurende het album regelmatig tegenkomen, een totale verandering van tempo en richting in het midden van lied. Zoals we al zeiden doet “Blackbird” dat als de beste, maar ook “Cigarettes” bloeit na een rustig begin helemaal open naar één of ander explosief gitaar-dansfeest.

We hadden je gewaarschuwd dat Flow State geen easy listening zou zijn, het is geen plaat om zomaar op de achtergrond te beluisteren. Maar dat maakt hem daarom zeker niet minder goed, meer nog, we zouden het zelfs geniaal durven noemen. Je wordt volledig naar een Flow State gesmeten, een wereld waarin Tash Sultana dirigeert en dat met verve doet. Een wereld waar wij ons na het schrijven van deze review terug in onderdompelen.

 

2 september 2018

About Author

Bauke de Langhe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief