Live, Recensies

Lokerse Feesten 2018: Dag 1 met o.a. Arsenal en Simple Minds

Gisteren ging de 44e editie van de Lokerse Feesten van start. Traditioneel staat elke dag in een ander thema op de Grote Kaai. Gisteren lag de gemiddelde leeftijd iets hoger en wij gingen een kijkje nemen. De avond op het hoofdpodium werd geopend door Arid-frontman Jasper Steverlinck, daarna was het de beurt aan Lokerse huisband Arsenal gevolgd door Schotse veteranen Simple Minds.

De minst boeiende

© CPU – Nathan Dobbelaere

Versta ons alstublieft niet verkeerd. Wij zijn fan van de muziek van Steverlinck, maar gisteren voelde zijn optreden aan als de verkeerde man op het verkeerde moment en vooral op de verkeerde plaats. Je zal het ongetwijfeld al ergens gelezen hebben, in zijn tijd als frontman van Arid sleurde Steverlinck er al eens een extra gitaar bij om het optreden wat meer volume te geven. Als soloartiest doet hij echter het omgekeerde. De zanger betrad alleen het podium en kreeg pas gezelschap naarmate de set vorderde.

Steverlincks muziek is intiem en viel een beetje uit de toom op het grote podium in Lokeren. Misschien mocht Steverlinck het festival openen uitgaande van het idee dat menig festivalbezoeker er nog wat in moest komen. Dat was ook zo, en veel mensen namen de tijd om een babbeltje te slaan. De tederheid van zijn set ging dan ook al snel verloren tussen het gepraat. ‘Bedankt voor de aandacht’, zei Steverlinck en wij vroegen ons af of dit sarcastisch bedoeld was. Met de hitsingle “Here’s to Love”, door Studio Brussel gebombardeerd als hét nummer van de Warmste Week, verschoot de Gentenaar al snel zijn kruid. Gelukkig voor Steverlinck dat het ook gisteren bloedheet was in Lokeren, want het publiek opwarmen lukte hem zelf niet.

De grootste teleurstelling

© CPU – Nathan Dobbelaere

Headliner van de avond waren de Schotse veteranen van Simple Minds. Tijdens de jaren 80 waren Jim Kerr & co één van de grootste namen in de muziekwereld. Hun muziek is misschien wel het meest te vergelijken met de Ierse rockers van U2. Logischerwijs zakte daarom vooral de iets rijpere muziekliefhebber af naar het Waasland. Onze verwachtingen waren groot, de lijst van hits waarmee Simple Minds de wereld veroverde, is lang.

Ons respect voor bands die al rond de veertig jaar overleven in het snel veranderende muzieklandschap. Net daarom was onze teleurstelling zo groot. Muzikaal zat het wel goed in mekaar. Geen fout te bespeuren in de technische kant van het optreden. Jammer genoeg was alles zo traag gespeeld. De Schotten waren voor anderhalfuur geboekt, en spaarden de hits op tot het einde. Hun set rook al snel naar verveling. Elk nummer leek op elkaar en doordat frontman Kerr ook niet echt spraakzaam leek, was het uitermate moeilijk om de aandacht erbij te houden. Simple Minds leek bij momenten te simpel. Het publiek was in het begin wel mee, maar zakte na een tijd weg in de monotone set.

De meest consistente

Normaal gezien staat Arsenal altijd als headliner geprogrammeerd in Lokeren. Door de komst van de Simple Minds, was dit dit jaar anders. John Roan en gevolg lieten het zich echter niet aan hun hart komen. Het was hun twaalfde (!) keer op het festival en ook dat verdient ons respect. Arsenal staat altijd garant voor een kwalitatieve en entertainende show. Dat was gisteren dan ook niet anders.

Openen deden de Gentse wereldmuzikanten met “Low Sun Long Shadow”, van hun nieuwste langspeler. Niet direct de knallende opener, maar perfect om er in te komen. Stilte voor de storm heet dat. Ook op hun nieuwe plaat staat single “Amplify”, een knaller van formaat die het publiek dan toch direct opzweepte. Lichtpunt in hun optredens is altijd Leonie Gysel. Keer op keer weet de frontvrouw het publiek meesterlijk te bespelen. Gecombineerd met de overvolle overgave van Roan weet Arsenal altijd te boeien. ‘Het is hier fucking warm’ deelde de rasechte Gentenaar ons mee. ‘Sorry dat ik vandaag niet zo spraakzaam ben’. Geen probleem John, jouw performance maakt alles goed.

Monsterhit “Estupendo” lag vrij vroeg in de set, en dat deed te temperatuur nog meer stijgen. ‘Veel drinken, dat is gezond’, raadde Roan ons aan. Deze tropische knaller werd nog wat extra uitgerekt en dit zorgde voor nog meer enthousiasme. Arsenal toonde hoe je een set boeiend kan houden. Ja, deze band heeft ook een waslijst aan bekende en onbekendere hits, maar het enthousiasme en de verscheidenheid aan instrumenten zorgde er voor dat élk nummer boeide. Als je het jezelf kan permitteren om doorbraaksingle “Mr. Doorman” niet te spelen, weet je dat het goed zit.

Hun bekendste nummer is waarschijnlijk “Melvin”. Deze hit zorgde voor een gigantisch meezingmoment op de Kaai. Het klopt, Arsenal lijkt een beetje een gemakkelijke zet van de Lokerse organisatie, maar als het goed is, is het goed. Om toch een beetje te kunnen muggenziften en een punt van kritiek aan de man te kunnen brengen, afsluiter “Lotuk” vinden wij een verkeerde keuze. Een fantastisch nummer dat wij beter tot zijn recht vinden komen in het midden van de set.

Als een orkaan raasde Arsenal over de Kaai. Na een carrière van rond de twintig jaar hebben de heren Willemyns en Roan er duidelijk nog altijd héél veel zin in. Hun ervaring gebruiken ze om altijd beter te doen, en dat was gisterenavond niet anders. Arsenal is geen herhaling op de Lokerse Feesten, het is een must die nooit verveelt.

Setlist Arsenal:

Low Sun Long Shadow / Amplify / Amelaka Mountain / Black Mountain / Estupendo / More / Temul / Whale / One Day at a Time/ Saudade Pt. 2 / Bend in The River / Melvin / Sometimes / Lotuk

 

4 augustus 2018

About Author

Quinten De Seranno Alles kan, alles mag.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief